Gisteren zat ik in Studio Desmet, in mijn eentje, voor een radiointerview met een Vlaamse zender. Over mijn feminisme van vroeger en nu, en mijn werk in Gaza. Fragment:
Lees verder
Maandelijks archief: december 2007
De nood in Gaza
Zie een reportage van Al Jazeera in Gaza, hier.
Petitie: Maak een einde aan de nood in Gaza
Een petitie.
Onderteken.
Nu.
Hier.
Lees verder
Dagboek 7 december 2007
Wanneer ik net terug ben uit Gaza erger ik me dubbel aan de berichten over Palestina/Israel in de Nederlandse kranten. Geen van onze kwaliteitskranten heeft een verslaggever die werkelijk kritisch naar de achtergronden kijkt, die wat er gebeurt in een contekst kan plaatsen. Er is in ieder geval geen commentator, of het moesten losse mensen zijn die een stuk geplaatst krijgen op een opiniepagina, die onder ogen wensen te zien wat iedereen kan weten die de feiten al een paar jaar volgt: dat Israel vanaf Oslo niets anders heeft gedaan dan de bezettingspolitiek eenzijdig voort te zetten. En niemand van de aangestelde verslaggevers komt dus op de gedachte dat wanneer Olmert het heeft over een aanstaande Palestijnse staat die er nu maar eens moet komen, het gaat om een farce.
Lees verder
Uruzgan
Gisteren vond de door de SP en GroenLinks georganiseerde hoorzitting over Uruzgan. De tegengeluiden. Zie voor de verhalen van de uitgenodigde deskundigen de SP site, hier. De bijeenkomst trok veel belangstelling van de media, onder andere in het journaal.
Lees verder
Voor Helma
Speciaal voor Helma, een zoekplaatje.
Gaza. Zoek poes.
Negeren!
And the servants of (Allah) Most Gracious are those who walk on the earth in humility, and when the ignorant address them, they say, “Peace!” 25:63
Lees Mohammed Boubkari, op Wij Blijven Hier:
Lees verder
Dagboek 6 december 2007
M’n net lag er uit, vanochtend. Ik zal maar geen grapjes meer maken over de Mossad. Het was een rustige ochtend, en aangezien ik nog een beetje bij moet komen kwam me dat wel uit.
Lees verder
End the Health Crisis in Gaza
Een petitie.
Onderteken.
Nu.
Hier.
Lees verder
Weer terug
We gleden deze keer door Erez als een mes door de boter, Jaap en ik, de laatste ploeg die Gaza verliet. En ook Ben Goerion was een piece of cake. Niemand wilde zelfs weten waar we waren geweest. De koffers hoefden niet eens open, waarin honderden geborduurde kerstkaarten. Ik herinner me nog dat Joes op Ben Goerion moest verdragen dat elk van die honderden kaarten uit de enveloppes werden gehaald en onderzocht. Nu niet. Dus hadden we opeens een paar uur over in Tel Aviv, en hoefde ik niet als anders als ik stuiter van de ingehouden drift twee glazen wijn achterover te slaan om weer een beetje normaal te worden. Dus deze keer waren de glaasjes wijn vooral om het verdriet dat mij elke keer weer overvalt wanneer ik Gaza heb verlaten. Mijn geliefden achter heb gelaten die er niet uitkunnen. En we nooit weten wanneer we elkaar weer zien. En uit de verte aan moeten zien hoe ze de komende tijd gaan overleven.
Lees verder



