Ik zei het al, ik ben weer terug en ik erger me weer als rechtgeaarde Hollander. Bijvoorbeeld aan de firma’s die de telefoon gebruiken om aan klandizie te komen.

Zo’n kunstmatig zonnige stem:
‘Met Monique van dinges, mag ik degene die gaat over de computerwerkplaatsen?’
‘Nee. En ik vind het niet prettig om per telefoon belaagd te worden.’
‘Ik belaag u niet, dat is mijn werk’.
‘Het is dus uw werk om mij te belagen. Heeft u niet vaker gehoord dat mensen daar geen prijs op stellen?’
‘Dan moet u de telefoon niet opnemen’.
Lees verder →

De documentaire heet Sozdar, zij die haar belofte nakomt, en gaat over Nuriye Kesbir, een van de kopstukken van de Koerdische verzetsbeweging PKK. Annegriet Wietsma maakte de film, een portret. Een indringend portret, dat erg bij mij binnenkwam, misschien ook wel omdat ik me met die vrouw, ook al zijn onze levens zo verschillend, verwant kon voelen, en ook omdat er zoveel paralellen zijn met de Palestijnen – zo makkelijk afgeschilderd als terroristen.
Lees verder →

Ik zou eigenlijk wel weer eens wat moeten schrijven over hier, Nederland, maar het lukt me niet om in opwinding te geraken over dat stomme gedoe over lui die geen handen willen geven. Is het al tot iemand doorgedrongen dat er wel meer orthodoxen van verschillende pluimage zijn die dat ook niet doen, waaronder sommige rabbijnen? Lodewijk Dros, vanochtend in de Volkskrant: “Wat zou de PVV trouwens doen bij het zoveelste rabbinale handenweigerincident? Roepen: alle joden het land uit?”
Lees verder →