Ik kwam te laat aan op Ben Goerion om nog op tijd bij Erez te zijn, want om acht uur is Gaza dicht. Ik bedoel, nog potter dichter dan gewoon dicht, want dan kom ik er met mijn toestemming ook niet meer in. Joes heeft nog gebeld om een beetje te soebatten, belangrijke mevrouw enzo, niet geholpen.
Lees verder
Ik heb gisteren in Gaza nog een lang stuk geschreven. Komt nog. Want alles loopt weer anders dan gepland. Gistermiddag hoorde ik dat er vandaag demonstraties gepland zijn, die onder andere tegen de Europeanen gericht zijn. En hoewel Hamas al liet weten dat ze er tegen zijn dat de Europese werkers in Gaza en elders in Palestina ook maar een haar wordt gekrenkt weet je niet zeker of iedereen daar wel naar luistert. En onze mensen daar in Gaza zijn supervoorzichtig, dus ik ben weer terug naar Jeruzalem, nog voordat Deny en Jan naar Gaza konden komen. De jongens hebben hun tijd goed gebruikt, we gaan hier een aantal gesprekken voeren over de situatie, en we kijken morgen of het te doen is om terug te gaan naar Gaza.
Het regent hier pijpestelen in Jeruzalem. Ik zit op de hotel computer, mijn stuk van gisteren krijg ik niet overgeheveld. Komt nog. Ook de reacties krijg ik niet allemaal verwerkt, zeker niet de lange stukken. Ook dat komt nog.
Ik meld me weer!
Ik ben er!
Verhalen volgen.
Frustratie frustratie frustratie. Mist in Zurich. Vliegtuig gecancelled. Bellen met Gaza. Gaza niet bereikbaar. Helma bellen. Die heeft Gaza wel bereikt, dat ik een vliegtuig later kom. Anders staat de taxi voor niks op me te wachten. Dat net geregeld. Nieuw bericht, dat nieuwe vliegtuig heeft twee uur vertraging. Weer bellen. Nu is het de vraag of ik de grens met Gaza haal voor acht uur als het dicht gaat. Joes gaat bellen. De opperpief die daarover beslist is er niet. Over 15 minuten gaat mijn vliegtuig. Zeggen ze. Dus misschien wordt het overnachten in Jeruzalem, en dan morgenochtend naar Gaza.
Dit is een automaat-internet-ding op vliegveld Zurich waar ik munten in moet gooien. Bijna op.
Helaas, Leo, je hebt dat dingie prachtig geinstalleerd maar de simkaart is hier niet geldig.
Tot morgen, allemaal.
Palestina houd me zo bezig, dat er veel andere zaken even zijn blijven liggen. Leukere onderwerpen. Een stapel knipsels. Een reportage over de studiedag over Islam en vrouwen, met foto’s, komt nog.
Ik ga nu op weg naar Hoek van Holland, voor een discussie over racisme en migrantenpolitiek, op het Grenzeloze Winterweekend onder de titel Links terug in de aanval!
Ook dat zal wel een reportage worden, camera gaat mee.
Tot gauw.
Netwerk gisteravond. Harry van Bommel in discussie met Hans van Baalen van de VVD. Die vond natuurlijk dat Europa meteen moet ophouden met financiele hulp aan de Palestijnse gebieden. Dan honger je ze dus dood, zei Harry. En daar radicaliseren mensen alleen maar nog meer van. Dus dit moet in ieder geval blijven: de hulp die gericht is op primair overleven, die loopt trouwens via de UNRWA, de organisatie van de VN die de grote vluchtelingenpopulatie in leven houdt. Ook de VVD vertegenwooordiger kon niet ontkennen dat de gewone humanitaire hulp aan de bevolking door moet gaan.
Lees verder
Fadoua Bouali heeft een moedig boek geschreven. Moedig, omdat het heel kritisch is naar haar eigen achterban, de Marokkaanse Nederlanders. En moedig ook omdat het een heel persoonlijk boek is en ze zichzelf kwetsbaar opstelt. Ze kritiseert niet alleen, ze blijft zelf verbonden met de mensen die ze aanspreekt. En het is duidelijk dat haar kritiek juist uit die verbondenheid voortkomt.
Gisteren de sloomste dag in de Eerste Kamer sinds tijden.
Ik maakte wat foto’s in de mooie roze winterochtendlicht bij het Centraal Station. Amsterdam is een rare stad, leefde zo lang met d’r kont naar het IJ toe, net Barcelona, een station precies op wat het mooise uitzicht naar het waterhad kunnen zijn. Nu wordt het havengebied ontdekt, en ontsloten, en het maakt Amsterdam mooier. Prachtige nieuwe wijken. Nieuwe terrasjes, uitzichten. En de pontjes doen het nog steeds.
(Update 20 september 2006)
De weblogteller stond gisteren op 3224, zoveel bezoekers kwamen er dinsdag dus langs. Het gemiddelde per dag is nu boven de 2500 en stijgt nog steeds. Er zijn dus weer nieuwe bezoekers bijgekomen en dat is ook te merken aan de reacties van mensen die nog niet weten wat hier de spelregels zijn. Dat leg ik dus nog een keer uit.
Lees verder
We hebben het tot nu toe over klasse gehad. Iedereen komt uit een sociaal milieu, zit nu in een sociaal milieu (of meerdere) en is onderweg van hier naar daar misschien nog meer sociale milieus tegen gekomen. Neem mij. Ik was een directeursdochter. Ik trouwde (moetje) met een half geschoolde arbeider, buitenlander ook nog. Van de ene op de andere dag leek ik iemand anders te zijn, zeker toen we in het buitenland gingen wonen. Dat was een volstrekte cultuurschok, want al die tijd had ik niet geweten hoeveel bescherming het me bood dat ik de dochter van de directeur was, naar een particuliere school ging, vooral met kinderen in aanraking kwam uit de ‘betere’ milieu’s. Opeens hielp dat me allemaal niets meer, in het buitenland hielp mijn ‘nette’ spraak me ook niet – ik ontdekte dat dezelfde persoon die ik was opeens heel anders werd bekeken en behandeld. Erg pijnlijk, en erg nuttig om zo uit je klasse te vallen, je leert er wel van hoe de wereld in elkaar zit.
Lees verder
