Islam in Europa: debat

Twee spraakmakende kopstukken uit de Europese islam in discussie, aanstaande donderdag vrijdag in Rotterdam: Tariq Ramadan, zwitserse filosoof en theoloog, en Dyab Abou Jahjah, Belgische voorman van de Arabisch-Europese Liga. Beide mannen spraakmakend, niet in het minst omdat moslims die zich niet in het defensief laten dringen, zich beschouwen als Europeaan, en vinden dat dat niet in strijd is met het feit dat ze openlijk en trots moslim zijn kunnen rekenen op veel koudwatervrees en paniekreacties, reuring en ruis en verdachtmakerij, waardoor het voor veel mensen nauwelijks meer mogelijk is om de horen wat ze eigenlijk zeggen. Dus gebruik deze kans, en ga vooral eens zelf luisteren. De voertaal is Engels. Van te voren reserveren. Zie de gegevens in KORT, hieronder.
Lees verder

Emancipatie 2006

Zat ik in de taxi terug van Schiphol, zag ik een levensgroot affiche met zo’n vrouwenteken er op, zoals die in de hoogtijdagen van de Tweede Golf populair waren. Roze ook nog. Wat zullen we nou krijgen, dacht ik. Is de voorhoede van toen weer opgestaan en waarom weet ik dat niet, of is er een politieke partij die opeens het feminisme heeft ontdekt? Blijkt een reclame te zijn voor maandverband. Niet erg slim, lijkt me. De vrouwen die nog gevoelig zijn voor dat roze vrouwenteken van toen zijn het maandverband voorbij.
Lees verder

Dagboek 13 januari 2006

Terug! De rituelen van terugkomen, de massa mail en de stapel kranten. Oef. Op de weegschaal. Au. Weblog. Natuurlijk. Terwijl ik weg was zijn er nog steeds meer dan tweeduizend mensen per dag langs geweest, wat doen jullie hier toch als ik weg ben?

Zonder weblog, zonder kranten, nauwelijks tv – opeens had ik ondanks de excursies een zee van tijd. Dus stevig bijgelezen. Niet alleen het boek van Nagieb Mahfoez, In een roes op de Nijl, zo passend om het daar te lezen, ook niet alleen een heel mooi boekje van Karen Armstrong, Mythes, dat ik van Anneke op mijn verjaardag kreeg, want ik bleek opeens jarig.
Lees verder

Dagboek 4 januari 2006

Bij de goede voornemens voor het nieuwe jaar: meer tijd voor gelieven en vrienden. Heb die rare rommelige donkere dagen die nergens over lijken te gaan niet alleen gebruikt om op te ruimen maar ook om vrienden te zien. En na zo’n avond denk ik dat wil ik vaker. Ik voel me daarna weer zo prettig gewoon, in balans, los van de hectiek en de stress van alles wat er moet en die verschrikkelijke wereld.
Lees verder

Palestina(2)

In 2005 stierven 49 Israeli’s door Palestijns geweld, en 252 Palestijnen door Israelisch geweld.
Het aantal doden is veel minder dan in de hoogtijdagen van de intifada. In 2004 waren er nog 117 Israelische doden, in 2002, midden in de intifada waren dat er nog 450, meldt de Shin Beith, de veligheidsdienst van Israel. De reden voor de teruggang in het aantal Israelische slachtoffers is vooral het gevolg van de (relatieve) wapenstilstand, en met name van de bereidheid van Hamas om af te zien van aanslagen. Nog maar een van de vijf aanslagen in 2005 werd gepleegd door een factie die gelieerd is aan Hamas. Over de ‘veiligheidsmuur’ als factor in de teruggang van het aantal aanslagen heeft de Shin Beith het niet meer. Duidelijk is dat de muur het voor extremisten wel moeilijker maakt, maar ze niet werkelijk tegen zal houden, er zijn genoeg sluipwegen en doorgangen. (Haaretz) De muur, die vele Palestijnen afsnijdt van hun toekomst, maakt ze bovendien niet speciaal vredelievender. Wie in het nauw gedreven wordt en weinig meer te verliezen heeft radicaliseert: een oude wet.
Lees verder