Onaangenaam boek

Hij zegt het zelf, het onaangenaamste boek dat hij ooit heeft geschreven. Andrew Wheatcrow croft in het Parool over zijn in het Nederlands vertaalde boek Ongelovigen, het conflict tussen het christendom en de islam. Zijn stelling: de wederzijdse haat tussen christenen en moslims heeft een lange voorgeschiedenis, vol wreedheid, die, dat wil hij wel benadrukken, wederzijds was. Maar ook stelt hij dat er van periodes van vreedzaam samenleven sprake is geweest.
Lees verder

Over tolerantie (2)

Verder met Rene Gude, uit Religie en verdraagzaamheid

Over ‘duiven’ en ‘havikken’:

Het probleem draait om discipline. Het verschil is alleen dat de zogenaamde duif strenge zelfdiscipline van iedereen eist, maar genoeg geduld en gezond verstand heeft om mensen naar de zelfdiscipline te laten toegroeien. De havik besluit na een paar incidenten dat mensen blijkbaar niet in staat zijn om zichzelf in het gareel te houden en roept om de harde hand.

Lees verder

Over tolerantie (1)

Aanbevolen boek, noodzakelijk boek vind ik zelfs. Het heet Religie en verdraagzaamheid. Gesprekken over tolerantie in een extreme tijd. Bart Top, voormalig redacteur van Contrast heeft tien verstandige, en onderling zeer diverse mensen geinterviewd over het thema tolerantie – uiteraard met verwijzing naar de huidige tijd. Zowel een conservatief als Andreas Kinneging, een christen als Andre Rouvoet komt aan het woord, als de voorzitter van Milli Gorus, Haci Karacer, columnist Mohammed Benzakour, voormalig moslima en Groen Linkser Farah Karimi. Evelien Gans onderzoekt de parallelen tussen anti-islamisme en anti-semitisme. Huub Oosterhuis sluit de rij. En anderen. Elk stuk nodigt uit tot nadenken. Dus wat mij betreft: kopen dat boek. Dit is niet zo’n gemakzuchtig boek waar we er al meerdere van hebben, waarbij voor en tegenstanders door elkaar worden gehusseld en je door de modder moet waden om de parels te vinden: hier is over nagedacht.
Lees verder

Heel zielig

Zes pagina’s Vrij Nederland, geschreven door Sjifra Herschberg over hoe naar het is voor die kolonisten dat ze weg moeten uit Gaza. Kop: het trauma van de verdreven kolonisten. En daarmee is de toon gezet. Citaat (het gaat over hoe erg het was toen vijfduizend mensen hun huis uit moesten toen de Sinai werd teruggegeven aan Egypte):

‘Het was heel schokkend. Ik noem het mijn persoonlijke holocaust. Sommige mensen worden boos als ik dat zeg, maar het is heel erg voor een kind als je alles om je heen verwoest ziet worden, je school, het huis van je beste vriendinntje, de binnenplaats waar je altijd speelt’.

Lees verder

Karel

Lief en mooi uitgegeven boekje met columns van Karel Glastra van Loon, die pas geleden overleed. Als een klein afscheidscadeautje.

Een citaat:

Ik ben altijd al een sentimenteel mens geweest en de komst van mijn kinderen heeft dat nog eens verergerd. Voeg daar nu mijn ziekte bij en ik ben werkelijk een huilebalk geworden.

Dierbare huilebalk.

Het was maar een poema

Te gast: Mohammed Benzakour
Column overgenomen uit Contrast.

HET WAS MAAR EEN POEMA

Hartje zomer, smeltend asfalt. Het kwik wijst 34 graden, de kalender het jaar 2022. Onderweg naar het strand spitten we nog snel drie treinkranten door. Het grote nieuws siert al dagen de voorpagina’s.
Lees verder

Gaan we weer

Daar ben ik weer. We zouden naar Londen, en toen gingen we toch maar niet. We hadden het al lang afgesproken voor de aanslagen, en waren eerst van plan ons er net als de Britten niks van aan te trekken en toch te gaan, alleen bleef het spoken, en stelden we ons reisje uit. Ik schijn er een neus voor te hebben waar je niet moet zijn.
Een paar jaar geleden dacht ik even met een vriendin naar een land te gaan zonder oorlog – en dus zat ik op 11 september in de VS.
Lees verder

Ff weg

Lieve webloggers, ik leg er even een paar dagen uit. Ook voor het doorsluizen van de commentaren. Ik hoop dat jullie het weblog erg missen, ook de mensen die zich zo graag ergeren, en blij zullen zijn als we dinsdag weer verder gaan.
Tot dan!