Livingstone

Ingezonden door Thea Kuijper en Imad el Kaka:

Burgemeester Londen geeft Westen schuld van terrorisme
Uitgegeven: 20 juli 2005 12:32
Laatst gewijzigd: 20 juli 2005 13:41

LONDEN – De Londense burgemeester Ken Livingstone vindt dat het Westen het moslimterrorisme deels zelf over zich heeft afgeroepen door zijn bemoeienis met het Midden-Oosten. Hij gaat daarbij zelfs terug tot de Eerste Wereldoorlog, meldden Britse media woensdag.
Lees verder

Livingstone (English)

London mayor defends the use of Palestinian suicide bombers
(Ingezonden door trees Kosterman)
By Haaretz Service and News Agencies

Less than two weeks since the London terror attacks, the city’s Mayor Ken Livingstone has sparked controversy by defending the use of suicide bombers in the Israeli-Palestinian conflict and charging that Israel had indiscriminately slaughtered Palestinians in acts that “border on crimes against humanity.”
Lees verder

Appeltjes schillen

Ik scheef een recensie van een boekje van S.W.Couwenberg over de seksuele revolutie – voor Roodkoper. Voor vaste weblogbezoekers misschien niet zo nieuw.

Appeltjes schillen

Het had een interessant boekje kunnen worden. Een terugblik op de seksuele revolutie, verschenen als Civis Mundi jaarboek 2005, onder redactie van S.W.Couwenberg. Maar het gaat al helemaal mis bij de samenstelling. Terecht wordt er in de inleiding opgemerkt dat de zogenaamde seksuele revolutie samenviel met de andere emancipatiebewegingen in de jaren zestig – waaronder uiteraard de homobeweging en de vrouwenbeweging. Dat zou tot de conclusie kunnen leiden dat het interessant is om ook vrouwen aan het woord te laten en terug te laten kijken op wat de seksuele revolutie nu heeft gebracht. We kijken naar de inhoudsopgave. Aantal mannelijke bijdragen: zeven. Aantal bijdragen van vrouwen: nul. Vrouwen blijven als vanouds objecten, alsof de seksuele revolutie niet heeft plaatsgevonden, alsof vrouwen daar zelf niet een grote rol in hebben gespeeld.
Lees verder

Zomerdag

Wassim, het jongste zoontje van Khaled, heeft een tekening voor me gemaakt. Supermarkit, staat er op, en voetballen en summer day in een paar lieve wolkjes.
Een hele gewone kindertekening, behalve als je weet dat dit Gaza is. Een paar maanden geleden tekende hij alleen tanks en straaljagers waar bommen uit vielen, soldaten die schoten, dode mensen in veel bloed en begrafenissen.


Lees verder

Over het IJ

Laatste avond van Over het IJfestival. Kim Soepnel speelde weer, met het Volksoperahuis. Zeeuwse Nachten heette het. De dramatische ontmoeting tussen Hans Brinker en Zeeuws Meisje, met veel hartstocht gespeeld en gezongen. Helaas mocht ik geen foto’s maken, maar als de voorstelling het land doorgaat laat ik het weten.


Lees verder

Huid

Het is al weer jaren geleden dat ik in Zuid Afrika werkte.
Dat kwam allemaal terug toen ik in het vliegtuig zat van Tel Aviv terug naar huis en ik een film bekeek: In Our Country. Prachtige film. Ik weet niet of die al in Nederland speelt, of al op DVD te huren is, maar als je de kans krijgt, zien.
Lees verder

Gaza, 14 juli, donderdag

Laatste hele dag hier. Morgen gaan we weer. Op de flat doet de tv het niet. De kranten kunnen we niet lezen. We zijn verstoken van nieuws tot we op kantoor komen en we mee kunnen kijken naar de Palestijnse tv of Al Jazeera, onze vrienden vertalen of ons vertellen wat er is gebeurd, of iemand uit Nederland belt, weten jullie het al? Het is soms een merkwaardig effect, om er hier helemaal tussen te zitten en tegelijk soms pas later te weten wat er een woonblok of vluchtelingenkamp verderop gebeurt dan de mensen in Nederland die de hele dag door nieuws ontvangen.
Lees verder

Terug

Ik ben weer thuis! Vanochtend niet kunnen mailen omdat we vroeg op reis moesten en het ook nog vrijdag was, dus het kantoor dicht. Jawel, er was weer van alles aan de hand, maar we zijn netjes om de gevechten heengereden en kwamen zonder oponthoud en problemen ruim op tijd om ons vliegtuig te halen.
Morgen meer, over de laatste dag in Gaza.

Gaza, maandag 11 juli

Alexandra’s dag. ‘s Ochtends de lessen over cerebral palsey, hersenbeschadiging, soms door zuurstofgebrek bij een moeilijke bevalling, soms door ongelukken of door de oorlog of een erfelijke aanleg. Soms is alleen de linker of rechterhelft van het lichaam verlamd, soms alleen de benen, soms alle ledenmaten en dan heb je ook nog spasticiteit, niet kunnen spreken. Daar is op zich niets meer aan te doen. Waar wel wat aan te doen is, is om de kwaliteit van leven te verhogen. Een kind dat zich niet zelfstandig kan bewegen en niet kan praten is nog steeds een kind. Je kunt er mee communiceren al moet je een beetje leren hoe, en – dat konden we gisteren zien en zullen we vanmiddag zien, dat kind kan tevreden en rustig zijn, misschien zelfs een beetje gelukkig, als je weet hoe je het vast moeten houden, aandacht kan geven, mee kan spelen.
Lees verder