Gegaan: Wil de Bruijn. Ze had weer een zacht mollevellletje op haar hoofd na de bestralingen, ze genoot na de dienst van haar biertje, maar ze heeft het niet gered, ze is toch overleden.
Gekomen: Jonas Jonathan, zoon van Trijntje en Sander, kleinzoon van Huub Oosterhuis. Nieuw mens. Welkom, Jonas.
Gaza geldt als het meest conservatieve deel van Palestina. Toch betekent dat niet dat de religie overheerst – we zijn niet zo gelovig, zei Haider Abdel Shafi, een van de bekendse Palestijnen – al is het wel zo dat praktisch iedereen, op de christenen na, moslim is. Ongeveer zoals de Italianen katholiek zijn, sommigen heel vroom, anderen noemen zich alleen nog maar zo. Het Palestijns Gezag is voorstander van een seculiere staat waarin de religieuze groeperingen als partij in kunnen participeren.
Lees verder
Dick Pels heeft in VN van deze week een essay geschreven getiteld ‘Linkse zelfhaat als rechtse reflex’. Ik vind het geen makkelijk stuk, ik heb het twee keer gelezen voor ik het een beetje ‘had’, maar zeer de moeite. Er zitten voor mij in ieder geval een aantal herkenbare en inspirerende gedachten in.
De aanval op links, die al een tijdje geleden is ingezet, gaat vaak gepaard met insinuerend taalgeweld. (Waar rechtse intellectuelen geen monopolie op hebben, voegt Pels toe). Kenmerkend bij de discussies tussen links en rechts (die dus nauwelijks discussies zijn) is dat rechts links schuldig verklaart aan van alles, cultuurrelativisme, noem maar op, maar dat ‘degene die dit zegt zich ondertussen stilletjes uit de voeten maakt, en poseert als degene die de objectieve tegenspraak alleen maar van buiten af waar hoeft te nemen. Een van de gesprekspartners, en wel degene die het meningsverschil op gang heeft gebracht, doet net alsof hij er niet is’. Lees verder
Nour en Dina zijn beide voorbeelden van vrouwen die elk op eigen wijze aan het emanciperen slaan, ook al noemen ze dat zelf misschien niet eens zo. Misschien zou dat ook wel gebeurd zijn zonder de bezetting, maar die speelt wel een ingewikkelde, want tegenstrijdige rol. Aan de ene kant maakt de bezetting het leven voor iedereen, ook voor vrouwen ontzettend moeilijk. Veel vrouwen hebben niet meer energie dan nodig is alleen maar om te overleven, te zien dat er voedsel komt, de ze kinderen naar school krijgen en heelhuids weer thuis, dat ze naar de dokter kunnen. Zo is een interessant project in Khan Younis, een landelijk stadje in het midden van de Gazastrook, om vrouwen meer te interesseren voor de politiek door een soort schaduwparlement te organiseren op dit moment gestopt, omdat de vrouwen gewoon te moe zijn en geen tijd hebben. (In Palestina is nog geen sprake van een volledig functionerend parlement, wel van een daar aan voorafgaande ‘Wetgevende Raad’. Er zijn nog maar één keer verkiezingen geweest. De volgende worden op dit moment voorbereid, maar of die door kunnen gaan is in grote mate afhankelijk van Israël)
Lees verder
Aanbevolen!
Morgen op het Tomaat Festival, op het terrein van de Westergasfabriek in Amsterdam, om 13.00, worden Ronald van Raak en ik door Tiny Kox geïnterviewd over het boek dat binnenkort uitkomt, over socialisme, What’s Left? Klassieke teksten van Marx tot Meulenbelt en van alles daartussen, en wat die betekenen in de huidige tijd.
Ik kom er nog op terug.
Maar morgen is het live!
Emancipatie in stappen.
Ik vind dat de commissie Blok geen slecht werk gedaan heeft, maar één belangrijke sector in de samenleving die in de frontlinie staat van het integratiedebat, omdat ze zowel veel te maken hebben met allochtonen in oude stadwijken als met de autochtonen die daar wonen zijn de welzijnswerkers. Die hebben nu inmiddels het image meegekregen dat ze allemaal geitenwollenharen multiculti’s zijn, en dat is behalve onterecht erg jammer, want van de ontwikkelingen in die sector valt veel te leren.
Lees verder
Neem Dina. In haar familie is de traditie nog sterk: de oudste zoon van de oudste broer heeft het recht te trouwen met de oundste dochter van de volgende broer. En dat was Dina. Maar Dina wou niet. ‘Het was alsof ik met mijn broertje moest trouwen, we speelden altijd met elkaar als kinderen’, zei ze. Ze ging naar hem toe, om hem te vragen het huwelijksaanzoek in te trekken, maar dat wilde hij niet. ‘Toen heb ik nee gezegd’, zei ze. ‘Dat mag. Maar dat is wel heel erg, want het was gezichtsverlies voor mijn vader, en hij en zijn broer hebben jarenlang niet meer met elkaar gepraat. Mijn vader was woedend op mij, maar ik ben toch niet gezwicht’. Maar toen jaren later een andere neef om haar hand kwam vragen vond dat ze niet nog eens aanleiding kon geven tot een familiedrama en trouwde met hem.
Lees verder
Ach, leuk.
Met al dat anti-geschetter, onder andere op mijn eigen weblog, is het wel eens prettig om een medestander te vinden op een overwachte plek. Dank je Francisco, dat kwam op het juiste moment.
Weblog van Francisco van Jole:
Lees verder
Sorry, jongens, meiden, dat ik er vandaag niet kon zijn.
Ik heb ‘huisarrest’ vanwege ziek.
Ik hoop dat er nog een andere mogelijkheid is om bij jullie langs te komen.
Voor vragen en antwoorden, ga naar de track die voor jullie is gereserveerd.
Met vriendelijks
Anja Meulenbelt
Wanneer er weer eens ferme uitspraken gedaan worden over ‘vrouwen en de islam’ zit ik al weer met kromme tenen te wachten op wat er nu weer beweerd gaat worden. ‘De islam’ gaat over een miljard mensen in uiteenlopende landen als Indonesië, Iran, Turkije, Nederland. En binnen die landen zijn er bovendien grote verschillen tussen bevolkingsgroepen, klassen, generaties – er zijn Arabische landen waar meer vrouwen hoogleraar zijn aan de universiteit dan in Nederland, maar ook milieu’s waarin vrouwen angstvallig binnen gehouden worden.
Vergelijk: geef eens een ferme mening over ‘vrouwen en het christendom’- over welke vrouwen zullen we het dan hebben, over katholieke boerenvrouwen op Sicilië die nog geloven in eerwraak en het boze oog, of over mij?
Lees verder