Peter Fleur (commentaar 1) reageerde op mijn opmerking over de hoeveelheid papier die we als kamerleden weg moeten gooien. Daar willen we wel wat aan doen. We krijgen bijvoorbeeld allevier waanzinnig duur drukwerk, rapporten, terwijl we daar als fractie hoogstens één van nodig hebben. Die willen we teruggeven, maar ja, dat is weer extra werk voor de beheerders. Over de openbaarheid…
Categorie archieven: Algemeen
Sauna
Vanochtend met Helma gewerkt aan de administratie van Stichting Kifaia. Gelukkig doet het net het weer in Gaza en krijgen we weer e-mail berichten door. Of onze ploeg mensen binnenkort Gaza weer in kan is nog steeds niet duidelijk, er worden steeds meer mensen bij de grens tegen gehouden.
Ik probeer altijd woensdagmiddag vrij te houden voor de sauna. Dat lukt soms. Ik werk vaak ’s avonds, meestal in het weekeinde ook. Ik heb veel les gegeven over het voorkomen van burn-out maar ben er zelf geen held in. Dit keer lukte het. Woensdag is het meisjesmiddag in mijn favoriete sauna. Dat betekent dat het een vrolijke multiculti belevenis is, met alle kleuren lijf tussen vaalroze, koffie met melk, caramel en bittere chocola, en in alle maten, sprietdun, zwanger, zwanger geweest of al grijs en slecht ter been. En veel Nederlands met accent, of andere talen vermengd met Nederlands: Koreaans, Berbers, iets Oosteuropees hoorde ik, Papiaments en Jordanees (uit de Jordaan, waar ik woon, niet uit Jordanië). Grote verzustering in het bubbelbad. Ik ben er volstrekt anoniem. De beste manier om je onzichtbaar te maken is al je kleren uittrekken. Terwijl ik lig te dobberen of te zweten vang ik flarden van gesprekken op: sranang sranang sranang bankstel, gaat het dan, of berbers berbers berbers evaluatie berbers. Ik voel me er erg thuis, en word van de hitte aangenaam dom en sloom. Stom genoeg las ik vervolgens tijdens de maaltijd VN, en mij hersens sprongen weer op scherp. Ik had me moeten beperken tot de Privé en de Story die ik er altijd lees. Maar waar ik me nu weer aan erger komt morgen.
Partij kiezen
Henk Mulder, SP afdeling Amsterdam, vind dat ik ‘zelfgenoegzaam’ ben, en ‘subjectief’ waar het gaat over mijn stellingname in het Palestina/Israël conflict. Hij was er bij op een avond voor nieuwe leden in Amsterdam, waar ik geïnterviewd werd, onder andere over Palestina. (Zie commentaar 6)
Dat vinden vast wel meer leden. Ik heb er een antwoord op geschreven. (zie commentaar 7)
Bot en de Muur
Gisteren zaten ‘de handelingen’ in mijn postvakje, de letterlijke tekst van wat er in de Tweede Kamer is gezegd. Opwindende lectuur. Zo kon ik nu woordelijk teruglezen wat minister Bot op 5 februari had gezegd bij behandeling van de brief van de minster van Buitenlandse Zaken over de Israëlische afscheidingslinie. De muur, zegt maar.
Wat moet er gebeuren voordat Nederland daadkrachtig gaat optreden in het Israëlisch-Palestijnse vraagstuk, vroeg SPer Harry van Bommel zich af?
De Polen zijn er al
Dinsdag is onze vaste Eerste Kamerdag. Eerst de gigantische stapel papier wegwerken die er in onze postvakjes ligt. Vijf en negentig procent gaat in de papierbak. Je wilt niet denken aan alle bomen die zijn gekapt om ons te voorzien van papier waar we nauwelijks een blik op werpen, maar het schijnt nog meer te kosten om daar van te voren een schifting in aan te brengen.
De slag om het ei
Josephine is tweede generatie allochtoon. Haar moeder zwierf door de straten van Istanboel en werd zwanger meegenomen naar Nederland. Josephine werd hier geboren. Josephine ziet er heel sjiek uit, met haar halflange haar en haar punkoren, maar het is in wezen nog steeds een straatmeid. Je zou denken dat de inburgering voor haar een fluitje van een cent was omdat ze hier is geboren, maar dat valt tegen. Hoewel ze nog nooit in Istanboel is geweest en nooit heeft hoeven zwerven gedraagt ze zich nog steeds alsof ze haar kostje bij elkaar moet scharrelen door diefstal en achterbakse handelingen. We hebben het hier in huis dus regelmatig over normen en waarden.
Gesluierde monologen
Stelt internationale vrouwendag, op 8 maart, nog iets voor?
Wie er deze keer iets moois van wil maken kan terecht bij de volgende bijeenkomst.
Ik heb de ‘gesluierde monologen’ gezien, en vond de voorstelling geestig, ontroerend, echt.
En in plaats van over moslimvrouwen te praten, praat met ze.
Van harte aanbevolen.
De andere kant opkijken
Even mijn tweeweekse column naar het blad ‘Volzin’ sturen.
Een citaat:
‘ Minister Bot is er tegen dat het Internationaal Gerechtshof in Den Haag een uitspraak doet over de legitimiteit van de muur in de Palestijnse gebieden, de muur die vele duizenden mensen het leven onmogelijk gaat maken, en de Tweede Kamer steunt hem daarin met een kleine meerderheid. En waarom is hij er tegen? Omdat het een politiek gevoelige zaak betreft. Als het een gevoelige zaak betreft, moeten wij begrijpen, dan kijken wij liever de andere kant op wanneer de Conventies van Geneve breeduit worden geschonden. De week daarvoor heb ik Bot in de Eerste Kamer nog in gloedvolle bewoordingen horen zeggen dat de Navo er niet meer is voor onze eigen veiligheid; die wordt niet bedreigd; maar om in te zetten bij ernstige schendingen van mensenrechten, aantastingen van de internationale rechtsorde en het in de klem komen van grote groepen mensen die op een onjuiste manier worden behandeld. Hier is een grote groep mensen die op onjuiste manier wordt behandeld. We worden niet eens gevraagd om een leger te sturen, alleen dat we de rechtbank ondersteunen die wil onderzoeken of hier de mensenrechten worden geschonden. Maar dat dat zo is, dat willen we dus niet weten.’
Wie de kleinste is
“Ze betwistten elkaar
wie van hen de grootste was.
Jezus, hij wist wel hoe ze dachten in hun hart,
nam een kind bij de hand, daar stond het, naast hem.
Hij sprak tot hen:
Als je in mijn naam dit kind aanvaardt,
aanvaard je mij; en als je mij aanvaardt,
aanvaard je hem die mij gezonden heeft.
Want wie de kleinste is van jullie allen,
die is groot.”
Lukas 9 vers 37-50
Arafat
Midden-Oosten correspondent Ferry Biederman gaf in de Volkskrant van 14 februari zijn analyse van het Palestijns/Israëlisch conflict. Hij heeft kritiek op de beide leiders, Sharon en Arafat, maar zegt hij, Arafat draagt mogelijk nog meer schuld aan de situatie dan Sharon.
Hoe komt hij daarbij.
Dit zijn de verwijten aan Arafat:
Hij staat aan het hoofd van een corrupt systeem
Hij deed niet genoeg om tot een overeenkomst te komen met de gematigde leiders van Israël
Hij moedigde de geweldsuitbarsting van de intifada aan en weigerde daarna om zijn positie te gebruiken om het geweld te doen stoppen.
Waar of onwaar?