Feest in de Dominicus, onze zusterkerk in Amsterdam. Duizend mensen die de hele dag de liederen zongen die nu verzameld zijn in een mooi boek. En ook was er de presentatie van Deze geboren vreemdeling, Honderd preken beschouwingen brieven, van Huub Oosterhuis. Erg geschikt voor wie langzamerhand nieuwsgierig is naar wat dat daar nou is, die Amsterdamse Studentenekklesia.
Te gast op mijn weblog: Eerste Kamer collega Ronald van Raak. Dit stuk verscheen vandaag in de Volkskrant
CONSERVATIEVEN DENKEN MET DE ONDERBUIK
Het populisme van de conservatieven kan de samenleving ernstig ontwrichten, aldus Ronald van Raak.
De moord op Theo van Gogh heeft de spanningen in de Nederlandse samenleving verscherpt. Intellectuelen hebben nu een speciale verantwoordelijkheid. Het is bedenkelijk als conservatieven als Bart Jan Spruyt de solidariteit in de samenleving onder druk zetten door te pleiten voor meer belastingvoordelen voor de rijken en een lager loon voor de armen. Ronduit onverantwoord is het om groepen in de samenleving hun grondrechten te ontzeggen en de oorlog te verklaren.
Lees verder
Smahan stuurde het volgende bericht. Ik ondersteun het graag.
surf naar de site http://www.ditpikkenwijniet.nl/
Dit is het moment om te spreken in termen van wij, in plaats van jij en ik. Het is tijd om actie te ondernemen in plaats van onze vinger te wijzen naar de ander.
Wij zijn onze samenleving en daarom spreken wij ons uit: “vermoord om het woord, extremisme pikken wij niet.”
Iedereen lijkt bang. Dat we in een spiraal van haat en geweld terecht komen. Dat het extremisme toe gaat nemen in onze eens zo rustige polder. Dat alles wat we tot nu toe hebben gedaan om Nederland een goed land te maken, voor alle burgers en bevolkingsgroepen nu met één klap vele jaren in ontwikkeling is teruggezet. Ik hoor dat er mensen zijn die overwegen om maar weg te gaan.
Lees verder
Hallo beste mensen,
Vandaag heb ik voor het eerst weer een redelijk ‘normale’ werkdag gehad. Het was wel vreemd, en er kwamen tussendoor toch nog wel een aantal telefoontjes van journalisten en betrokkenen (zoals de initiatiefnemers van de fietsmanifestatie ‘extremisme pikken we niet’ goede actie!). Soms wil ik mijzelf graag in tweeen splitsen, maar het voelt ook goed om mijn werk weer op te pakken. Ik verheugde me wel op een lees- en schrijfsessie op dit log vanavond, want ik vind het enorm motiverend om op deze manier met elkaar te discussieren.
Lees verder
Alsof het zo moest zijn had de Stichting Islam en Burgerschap al lang geleden voor de derde keer de nationale Dialoogbijeenkomst georganiseerd. In het Amsterdamse stadhuis. Uitnodigingen aan een veelkleurige groep mensen. Ik zie hoofddoeken en keppeltjes, als we aan de tafels gaan zitten, in afwachting van het moment dat het vasten gebroken gaat worden met het eten van een dadel, zoet als de liefde, en de maaltijd komt. En de gesprekken worden gevoerd.
Lees verder
Ik was onder de indruk van het interview van Felix Rottenberg met Ahmed Aboutaleb, wethouder van Amsterdam. Hij en Job Cohen zijn het vooral die nu, een niet geringe klus ‘de boel bij elkaar moeten houden’, en dat temidden van aanvallen van twee kanten. Vroeger zeiden we dat het symbolisch was dat de burgemeester van Amsterdam bijna altijd een jood was, nu denk ik dat het even symbolisch is dat het een jood en een moslim zijn die nu het voortouw moeten nemen, die de stad moeten behouden voor verdere verdeeldheid en geweld.
Lees verder
Beste mensen,
Het kost mij enige moed om mij weer op dit weblog te melden. Als voorzitter van een moslimvrouwenorganisatie is ook voor mij de afgelopen week een regelrechte nachtmerrie geweest, bijna letterlijk, want de eerste twee nachten deed ik nauwelijks een oog dicht. Ik constateer dat ik nog geen reacties van moslims zie, die er anders meestal wel zijn. Er zijn sowieso minder reacties dan ik zou verwachten, hoewel ik overal wel ‘stilte’ ervaar.
Lees verder
Gisteren was de jaarlijkse conferentie van het Netwerk van Parlementaire Commissies voor Gelijke rechten van Mannen en Vrouwen in de Europese Unie – een hele mond vol. Ik ging er heen als toehoorder, vooral om Philomena Essed weer te zien en te horen, die ’s middags zou spreken over de positie van migrantenvrouwen in de zaal van de Tweede Kamer.
De meningen splitsen zich als de Rode Zee: de mensen die willen dat er met harde hand wordt gereageerd, niet alleen tegen die ene moordenaar, maar tegen zijn hele omgeving, en aan de andere kant de mensen die willen begrijpen wat er aan de hand is. Maar is dat wel tegenstrijdig?
Het schept in ieder geval verwarring.
Fatema Mernissi zei eergisteren:
“Die jongere van gisteren, die een moord heeft gepleegd, kennen we die? Hoe hebben we zo iemand kunnen produceren, moeten we niet begrijpen hoe we met elkaar een moordenaar hebben gemaakt?”
