De enige die van de dood van Yassin zal profiteren is Hamas, stelt journalist en Hamas watcher Danny Rubinstein. In de interne strijd tussen Arafat’s PLO en Hamas begon de balans de laatste tijd steeds meer in de richting van Hamas over te hellen.
(massa vanochtend bij het Shifa ziekenhuis in Gaza)
Lees verder
O shit, vanochtend hebben ze Ahmed Yassin, de leider van Hamas gedood in Gaza. Om de man zelf hoef ik geen traan te laten. Maar godallemachtig de gevolgen. In Gaza waren de frustraties en de woede al dicht bij het kookpunt. Wat gaat er nu gebeuren?
Yassin gold als een van de meer gematigde Hamasleiders. Twee keer heeft hij meegewerkt aan een wapenstilstand, die pas doorbroken werd toen Israël weer een paar Hamas leiders liet vermoorden. En daarmee heeft hij laten zien dat hij aan een politieke oplossing de voorkeur zou geven boven een gewelddadige – als dat zou kunnen. Wie moet die woedende massa nu nog tegenhouden? Hoeveel levens van Israëlische burgers gaat dit kosten?
Hoeveel olie op het vuur is dit voor de extremisten in de islamitische wereld? Waar krijgen we de volgende aanslag?
Ik kreeg een paar vragen gemaild:
U bent regelmatig werkzaam in de Gaza-strook en weet dus wat er daar
gaande is. U bent voor terugtrekking van Israël, want dan zou het
Palestijns terrorisme stoppen.
Sjeik Yassin, de leider van de Hamas, heeft recentelijk in een van zijn
toespraken gezegd dat Sharon de strijd blijkbaar heeft opgegeven, omdat
hij zich immers uit Gaza terugtrekt.
Kunt u voor mij verklaren waarom Yassin vervolgens toch meedeelt dat
nieuwe wapens door de Hamas worden ontwikkeld en dat honderden SHAHEEDS
(martelaren) zich opgeven en ook worden opgeleid? Het lijkt erop dat Hamas
door Israëls voorgenomen terugtrekking juist van plan is de terreur verder
op te voeren ipv af te bouwen. Bent u onlangs in de Gaza-strook geweest om
te vertellen wat nu het effect van de voorgenomen terugtrekking is en wat
het zal zijn na de definitieve terugtrekking?
Kunt u ook verklaren waarom Yassin en Arafat spreken over de recente
aanslag in de door Israël “bezette” stad Ashdod? Hoezo bezet?
Ik ben even het spoor bijster.
Bij voorbaat dank voor uw toelichting en succes met uw goede werk.
Gisteren in Vught een avond over het ‘Palestijnse drama’, georganiseerd door de Werkgroep Midden Oosten. Hajo Meyer over de valse beschuldiging van antisemitisme. Het staat nu ook al in een bekend Amerikaans woordenboek: anti-Israël of anti-zionisme staat gelijk aan antisemitisme. Maar Hajo heeft een mooi citaat in zijn boek, Het einde van het jodendom; ‘vroeger was je antisemiet als je niet van joden hield, nu ben je antisemiet als de joden niet van jou houden’. Erik Ackerman van Icco zat ook in het forum, had een goed verhaal, veel feitenkennis over de situatie op de Westoever. En er was een tweedekamer lid voor het CDA, Brinkel. Vriendelijke man die zijn zorg uitsprak over het Midden Oosten, maar het niet nodig vond om maatregelen te treffen, zelfs de poging om Israël aan de mensenrechtenverdragen te houden die ze zelf hebben ondertekend ging hem te ver. Hij hield meer van een ‘dialoog’.
De twee jongens van zeventien die zich opbliezen bij Ashdod, 11 doden, kwamen uit het Jabalya vluchtelingenkamp in de Gazastrook. Dus zet iedereen in Gaza zich schrap voor de vergeldingsacties die komen. Dit is de normale situatie in Gaza, je weet nooit wat er gaat gebeuren. Om de paar dagen komt er een aanval, soms alleen uit de lucht, soms trekken tanks, jeeps en bulldozers het vluchtelingenkamp Rafah binnen, om daar huizen op te blazen, auto’s te pletten onder de rupsbanden van de tanks. Vluchten is niet mogelijk: er zijn geen schuilkelders, de Gaza strook is afgesloten, mensen kunnen nergens heen. Tanks kunnen tegenwoordig door twee muren heen schieten. Ik heb de nieuwe technieken gezien: hoe ze een gat maken in de muur van een huis om daardoor heen het volgende huis te bereiken. Kinderen weten dat niemand ze kan beschermen, ook hun ouders niet.
Rafah, tegen de grens met Egypte.
Vroeger was het een hek van prikkeldraad waar je doorheen kon kijken, en naar de andere kant kon schreeuwen, naar de familie. Mensen tilden hun kinderen op om aan oma aan de andere kant te laten zien. Rafah is door de grens in tweeën gedeeld. Nu is het hek vervangen door een ijzeren muur. De huizen aan de Gaza kant worden stelselmatig vernietigd.
Deze jongen stond op het dak van zijn huis te kijken toen er een raketaanval was geweest. Toen kwam er een tweede raketaanval. Zijn been moest worden geamputeerd, en er zitten nog granaatscherven in zijn hoofd. Zijn familie heeft het moeilijk met hem. Hij is erg agressief. Hij is zijn zusje met een vork te lijf gegaan. We weten nog niet of hij agressief is door het trauma, door de hersenbeschadiging of beide.
Het bericht valt bijna weg bij de grote ramp van Madrid: tien doden bij twee zelfmoordaanslagen in Ashdod, een havenstad in Israël. Deze keer waren het twee jonge mannen uit de Gazastrook. Dat was helaas wel een beetje te voorspellen.
Vanochtend in de Volkskrant een behartenswaardig artikel van Pieter Hilhorst over islamitisch terrorisme. Hilhorst heeft de Franse socioloog Harhad Khosrokhavar geïnterviewd, die een boek heeft geschreven, De nieuwe martelaren van Allah. Niet gebaseerd op ideologie, maar op onderzoek.
Vanochtend moet ik van alles regelen om twee Palestijnse collega’s voor een weekje naar Nederland te krijgen voor een werkbezoek. Gaza wordt steeds verder geïsoleerd.