Samira a-Daghameh is dertien. Ze woont met haar vijf broertjes en zusjes met haar ouders niet ver van de Israelische grens in Khan Younis. Of liever gezegd: ze woonde er met haar ouders. Haar moeder is nu dood.
Lees verder
Dagelijks krijg ik een deprimerend lijstje door met wat er in de afgelopen 24 uur in Palestina heeft plaatsgevonden aan invasies, vernielingen, razzia’s, verwoestingen, doden en gewonden. Op een gewone dag worden minderjarigen opgesloten, kinderen verwond – we tellen gisteren negen aanvallen, op de grond en vanuit de lucht, 28 razzia’s, 27 mannen meegenomen, 3 mannen mishandeld, 15 gewonden, een rustige dag: geen doden gisteren.
Lees verder
De Israelische organisatie Physicians for Human Rights (Artsen voor mensenrechten) probeert op te komen voor de patienten in Gaza die medische hulp nodig hebben en er niet uit mogen. Omdat medische hulp hoort bij de mensenrechten, ook van burgers die onder bezetting leven, begonnen ze een proces bij het Israelische Hooggerechtshof, met petitities voor 13 patienten. De uitspraak was negatief: het Hooggerechtshof bemoeit zich niet met de beslissingen van het leger wanneer het gaat om ‘veiligheid’.
Lees verder
Met dank aan Sophie: een buitengewoon interessante aflevering van Tegenlicht, van 26 mei, Weg uit de War on Terror. Hier. Aan het woord zijn (onder andere) de vermaarde journalist Robert Fisk (hierboven, in De Balie) en Alistair Crooke.
Lees verder
Een vraag die zo vaak wordt gesteld: hoe kan het dat Israeli’s zo blind zijn voor wat ze Palestijnen aandoen. Een Israelische vrouw die er geheel in is ondergedompeld, maar er inmiddels afstand van heeft kunnen nemen legt het uit: joodse Israeli’s blijven geloven dat een joodse staat het enige is dat hen veiligheid kan geven na een lange geschiedenis van vervolging. Ook als je ondertussen kunt waarnemen dat joden in de VS of Europa veiliger zijn dan in Israel, ook als dat permanente oorlog betekent, en ook als dat vergaand ten koste gaat van een ander volk. Lees het artikel van Avigail Abarbanel, van Electronic Intifada.
Lees verder
Ik ben nog brak van een héle lange zit in de EK, en ook al niet erg vrolijk: ik vind het geen verheffend gezicht als een kamerlid waarvan we weten dat ze veel kritiek heeft op een wet en op de staatssecretaris die er voor verantwoordelijk is toch meestemt met de coalitie. Ik kon het voorspellen, toch hou ik er altijd een wee gevoel aan over: zo gaat dat dus in de politiek.
Lees verder
(Sineke ten Horn)
Het gebeurt niet vaak dat de gebeurtenissen in de Eerste Kamer voorpaginanieuws zijn (zie Trouw), en zeker niet voorafgaande aan een debat dat nog plaats moet vinden. Vandaag gaat het over de gratis schoolboeken.
Lees verder
Jawel, we herdenken de oorlog, ‘onze’ oorlog, we vieren de bevrijding, Hitler noch Anne Frank zijn twintigste eeuwse figuren die makkelijk vergeten zullen worden. Vergelijkingen met die ijkpunten uit onze geschiedenis van de vorige eeuw worden gemakkelijk gemaakt en misschien te gemakkelijk, zegt Tony Judt. Elke onfrisse ideologie wordt meteen vergeleken met fascisme, en de vergelijkingen met Hitler zijn ook nooit van de lucht. Volgens Judt komt dat door een vals historisch bewustzijn. Alsof we er niet veel van hebben geleerd.
Lees verder
Nabhan Haboush, twee en zestig, stierf in Gaza aan kanker. Twee dagen later stierf zijn vrouw Lulu Haboush aan een nierziekte. Het echtpaar had een vergunning om in het buitenland de medische behandeling te krijgen die in Gaza niet te krijgen is. Een Egyptisch ziekenhuis verwachtte mevrouw Haboush voor behandeling. Maar ze werden Gaza niet uitgelaten. Ze probeerden het drie keer bij Erez en werden teruggestuurd, ze probeerden het bij Rafah, de grens met Egypte, en ook daar werden ze tegengehouden. Bij elkaar besteedden ze 15.000 dollar aan hun pogingen om Gaza uit te komen.
Lees verder
Nieuwsbrief[Interview] Norman Finkelstein: “Israël en Hezbollah over één kam scheren is onmogelijk”
(Foto Olivier Van Acker)
By Marc-Antoon on 24/05/2008 – 17:56
GENT – Norman Finkelstein ziet er moe uit. Hij heeft net een lange conferentie en twee interviews achter de rug. “Ik doe niet meer aan zelfanalyse, daarvoor is het te laat,” antwoordt hij als ik wil weten wat hem dreef om The Holocaust Industry te schrijven. “Maar dat gezegd zijnde: we zijn allemaal complexe wezens en als Jood geloof ik dat het waarschijnlijk iets te maken heeft met mijn moeder,” grapt hij – alvorens ons de volgende wijze raad te geven: “Beoordeel mij op basis van mijn argumenten, niet op basis van mijn motivatie”.
Lees verder