The forgotten war

Nigel Perry, van Electronic Intifada, wijst ons op een oorlog die nog steeds door gaat, maar die in de media al bijna wordt vergeten: Gaza.

As the Israeli war on Lebanon continues to dominate world headlines, Israel’s ongoing war against Gaza seems to be taking place in a relative media blind spot. United Nations humanitarian agencies estimated on August 3rd that 1,050 Israeli artillery shells were fired into Gaza in the preceding week[1], and:
Lees verder

Who? Me?!

Het laatste commentaar op de oorlog, te gast: Uri Avnery
Who? Me?!
TODAY, THE war entered its fifth week. Hard to believe: our mighty army has now been fighting for 29 days against a “gang” and “terrorist organization”, as the military commanders like to describe them, and the battle has still not been decided.
Lees verder

Amnesty waakt

Te gast: Amnesty met een oproep

Beste mensen,

Zoals sommigen van u wellicht weten heeft Amnesty International Nederland op 7 augustus – op hetzelfde tijdstip als ca. 50 andere AI-groepen overal ter wereld – een spontane wake gehouden op de Dam in Amsterdan voor de burgers die het slachtoffer zijn geworden van het conflict in Israël en Libanon.
Lees verder

De propagandaoorlog (2)

Eerst iets rechtzetten: in de vorige aflevering van de propagandaoorlog zei ik dat de website van Giyus, die als doel heeft zoveel mogelijk mensen in te zetten om via net net Israel te verdedigen, een naamloze organisatie was. Dat is maar ten dele waar. Hoewel niet wordt gezegd welke mensen verantwoordelijk zijn voor het besturen van de site, of wie dat betaalt, worden wel een reeks van joodse organisaties genoemd die er achter staan, waaronder WUJS, The World Union of Jewish Students.
Lees verder

Ruzieregels

Te gast, Clara Legêne, die met een denkstuk probeert ons eens op een ander been te krijgen.

Zomaar wat gedachten over conflicten

Het kwam afgelopen weekeinde een paar keer voorbij op mijn teeveetje. Dat er in andere Europese landen tienduizenden mensen op de been kwamen om tegen de oorlog te demonstreren, terwijl Nederland het niet verder schopte dan een paar duizend man op het Museumplein. Ik hoorde zelfs ergens iemand zeggen dat het komt omdat we hier zo door en door verwend zijn, te materialistisch. Maar als er zoveel onverschilligheid zou zijn, hoe verklaar ik dan dat mensen om me heen steeds opnieuw over de crisis in het Midden-Oosten beginnen? De vele ongeruste gesprekken, per e-mail, telefoon, of gewoon buiten in de vakantiezon aan de tuintafel?
Lees verder