KORT vandaag: debat religie en homoseksualiteit, Amsterdam
Sammas over Wet Inburgering, Amsterdam
Lees verder
Gaza 9 december 2005
We zijn er! Geen problemen bij de grenzen. De taximan stond op Ben Goerion te wachten met een bordje: Goes, Gan en Anga. Dat zijn wij.
Fatma en Maha en Fida in de flat, later kwam Khaled nog terug uit Rafah. Meteen midden in de gesprekken, hoe gaat het hier?
Lees verder
Dagboek 8 december 2005
Sommige van mijn leukste foto’s zijn toeval. Strand van Gaza. Veel kinderen. Heel veel kinderen. Een miljoen kinderen. Die willen allemaal op de foto. En zoals overal heb je etterbakjes. Jongetjes die aandacht willen en dan gaan klieren als ze die niet krijgen. Dus dit is een spelletje van de etterbakjes: als ik geen foto van ze maak omdat ik al een half miljoen kinderen heb gefotografeerd, dan proberen ze voor mijn lens te springen zodat ik ook geen foto kan maken van een ander kind. Dus draaide ik mijn camera weg. Kreeg ik die voeten. Voeten van een Gazaans etterbakje. Hoort nu bij mijn favorieten. Ik kan natuurlijk doen of het kunst is inplaats van toeval en ik er uren aan heb gewerkt om die voeten er net zo op te krijgen, met dat licht en die schaduw.
Ik ga de taxi bellen. Op weg naar Gaza. Als alles goed gaat morgenochtend vanaf het kantoor daar weer nieuws.
KORT
KORT vandaag (en sorry, ik kwam even erg tijd tekort)
Een nieuwe website van Marokkaanse vrouwen: Maghrebia
Vrouwensalon, vrouwen en islam in Utrecht
Kom niet aan mijn buren, Rotterdam
Oprichting Stichting Talliq – voor Palestijnse kinderen in de gevangenis
Een Royaal Gebaar, strafklacht tegen Verdonk en Donner
Lees verder
Debattle Rotterdam
Een debat over integreren, in Rotterdam, georganiseerd door de SP.
Niet heel veel mensen in de zaal, maar wel een hele interessante mix, net als het panel trouwens, waar ik in zat. Ronald was ziek geworden, Bob ter Haar nam het voorzitterschap over en deed dat prachtig. Fikse onderwerpen: wat willen we met het onderwijs, hoe zit het met discriminatie in het werk, wat doen we met de mix in de buurt, en hoe gaat het met het deurbeleid in het uitgaansleven voor jongeren?
Lees verder
Fotografia

(Bertien van Manen, de foto en ik, foto Kadir van Lohuizen)
Dat was zaterdag, in de fotowinkel Fotografia in de Jordaan, waar ik bij voorkeur niet kom omdat ik altijd bang ben dat ik daar de winkel leeg ga kopen. Hans Rey is de winkel begonnen, die ik nog ken van de tijd van Van Gennep – dus veel anecdotes van toen.
Lees verder
Kut
Misschien moeten we dat toch even uitleggen. Wat was die kuttenkijkerij van die feministes toch voor een hobby, hadden die vrouwen niks anders te doen, en moest het meteen zo plat?
Lees verder
Dagboek 5 december 2005
Joes vanochtend vroeg op mijn mobieltje, het Israelische leger heeft ons ‘gecleard’, we mogen erin. Koffer gaan pakken, want dat doe ik tegenwoordig nooit meer voor ik het redelijk zeker weet, koffer weer uitpakken is vervelend. Een lijst van dingetjes doen.
Lees verder
Tweede golf – the movie
Ik dacht, ik ga eens op zoek naar foto’s van de opnames van de legendarische kuttenfilm die op de IIAV dagen ter sprake kwam. Niemand weet meer waar die film gebleven is. Toen ik toch aan het zoeken was kwam ik van alles tegen. Dus okay, een keer een rondje nostalgie voor de ouderen onder ons en voor de nieuwsgierige jongeren – en ja, dames van het IIAV, deze komen allemaal in jullie archief.
De bergen van Chaouan
Een verhaal van Salima. Ik vroeg haar een keer of ze een verhaal over haar moeder wilde schrijven. Hier is het. Ik vind het prachtig. Anja
De bergen van Chaouan
Mijn zoete jeugd herinneringen bestaan vooral uit sprookjes. Ik kon er niet genoeg van krijgen. Vaak vertelde onze moeder ons sprookjes, vlak voor het slapen gaan. Daar zaten we dan, wij gedrieën, ik en mijn twee jongere broertjes ademloos te luisteren in onze bed, naar het sprookje dat onze moeder ons die dag zou vertellen. Van grappige tot zeer droevige sprookjes, van Aicha Rmida (assepoester) tot de verhaaltjes van de wijze egel. Ik weet eigenlijk niet waar mijn moeder deze sprookjes precies vandaan haalde. Dat doet er ook niet toe denk ik, maar deze sprookjessessies met onze moeder waren zeker een van de hoogtepunten van mijn jonge jaren. Het vertellen van verhalen heeft mijn moeder altijd wel gedaan. Verhalen over haar jeugd in Chaouan en Tetouan, verhalen over mijn overgrootopa, verhalen over mijn mythische voorouders, ga zo maar door. Zoals veel Marokkaanse kinderen hadden wij toen weinig speelgoed, we waren dus vaak aan het tekenen. Mijn moeder maakte dan zo’n poppetje voor ons, het enige dat ze goed kon tekenen. Mijn beide ouders zijn vroeg uit school gegaan, dus hun tekeningen zijn zo naïef als een kind van negen. Het is eigenlijk best grappig. Mijn vaders tekeningen lijken veel weg te hebben van die oergrottekeningen van twintigduizend jaar geleden!
Lees verder
