Goed met Paul gewerkt aan de WIA/WAO. Helpt me om de grote lijnen te zien die we moeten volgen in het debat. Ik raak geoefend in het selecteren, het gigantische dossier te wieden, over te houden wat ik echt nodig heb. Er op te vertrouwen dat de juridische details wel door mijn collega’s die daar beter in geschoold zijn op tafel worden gelegd. Is toch vaak het geval, dat er zo op de details van een wet wordt ingegaan, dat iedereen vergeten lijkt dat de wet als geheel niet deugt en deel uitmaakt van een hervormingsplan dat niet deugt.
Lees verder
Dagboek 25 oktober 2005
Hoewel de Eerste Kamer nog herfstreces heeft en de Tweede Kamer vandaag nog geen zitting vanwege de dood van Karin Adelmund ga ik over een half uurtje toch naar Den Haag. Zitting van de werkgroep buitenland van de SP, en een gesprek met Paul Ulenbelt, medewerker van de fractie, over de WAO/WIA die daar veel van af weet.
Lees verder
Dagboek 24 oktober 2005
Kind langs geweest, alles doet het weer, ik had iets veel te ingewikkelds bedacht om de foto’s op mijn PC te krijgen, je moet ook niet denken, zegt Kind, kijk zo. Fluitje van een cent. Leve Kind.
Lees verder
KORT
KORT vandaag:
Debatten Islam en democratie, Amsterdam
Debat Amsterdamse Moslimjongeren
Jonge Marokkanen en internet
Lees verder
Multatulilezing (1)
Te gast: Clara Legêne
Multatuli-lezing, vrijdag 21 oktober.
Dagboek 23 oktober 2005
Diepe rust. Beste tijd om even wat te schrijven. Zondagochtend vroeg, nog niet licht. De lallende kroegtijgers zijn naar huis, geen marktlieden die hun stalletjes opzetten met veel geklang van metaal, geen brommertje van de trouwe krantenbezorger, geen vroege vuilnisophaler, nog geen gezang en voetstappen van bovenbuuf. Koffie op, restje van de weekeindkranten gelezen, poezen hun buikje vol en innig tevreden in mijn buurt want hun visie op de wereld is conservatief, moeders hoort thuis, achter de PC of net doende om een blikje open te maken voor ze. Dat ik nog wel eens weg moet om hun brokjes te verdienen tolereren ze maar net.
Lees verder
Dagboek 22 oktober 2005
Bericht dat Karin Adelmund is overleden. Daarvoor Andre van der Louw. Andre was 71, te jong om dood te gaan vind ik. Ik kende hem niet persoonlijk, maar hij was natuurlijk zo’n gezicht dat bij een tijdperk hoorde, en dan is het wennen dat hij al verleden is geworden. Karin was 56, en haar heb ik wel gekend. Jonger dan ik. Dus schokkender en verdrietiger. Vrienden die ouder zijn dan ik, in de zeventig, beginnen na te denken hoeveel jaren ze nog hebben en wat ze met die jaren willen doen. Ook ik, zestig, merk dat ik meer overweeg waar ik mijn tijd aan wil besteden dan vroeger, toen de tijd nog niet op leek te kunnen. Ik dacht altijd dat je met het stijgen der leeftijd geduldiger en rustiger zou worden. Ik merk het tegendeel. Ik ben ongeduldiger dan ooit en denk steeds vaker: is dit mijn energie en aandacht waard, wil ik hier echt mijn tijd aan besteden, is dit de moeite waard?
Lees verder
Kritiek op Irshad Manji
Een tijdje geleden was Irshad Manji in Nederland, een goede gelegenheid om het over haar visie en boek te hebben.
Onderstaand artikel werd mij opgestuurd, ik vond het interessant genoeg om het op te nemen. Dank Hendrik Jan.
Thanks, but No Thanks: Irshad Manji’s Book Is for Muslim Haters, Not Muslims
Lees verder
KORT
KORT vandaag:
Politiek cafe van jongeren van Een Ander Joods Geluid, over Palestijns geweldloos verzet, Amsterdam.
Seminar van Lahore Ahmadiyya over islam en moslims, Den Haag
Lees verder
Emancipatie en Marokko
(Mijn camera en mijn computer deelden even elkaars waarden en normen niet, en deden alsof ik daar niets meer over te zeggen had. Dus was het gisteren een heel geklooi om de foto’s op het weblog te krijgen. Camera en PC zijn het nu na ferm ingrijpen, leve een sterke overheid, morrend eens geworden. Dus hier gaan we weer, een dagje te laat.)
De VPRO, Tegenlicht, organiseerde een filmvertoning – met debat, in de Balie, onder de titel ‘Arabische vrouwen aan de top’, op 18 oktober. Het is een aardig initiatief om in een voorvertoning een discussie aan te gaan met de mensen die het meest bij het onderwerp betrokken zijn, en dat zijn, in dit geval, Marokkaans-Nederlandse vrouwen (en mannen), waarvan er ook veel in de zaal zaten. Een levendig gesprek, met vele verschillende meningen en ervaringen.
Lees verder
