Gisteren was de premiére van de nieuwe film van Benny Brunner, The Concrete Curtain, de film is mede mogelijk gemaakt door UCP, United Civilians for Peace en Een Ander Joods Geluid.
Brunner maakte al een eerdere film over de muur.
Aboutaleb pleit voor de ‘de-islamisering’ van het debat. “Niet de islam is het probleem, maar er zijn wel veel moslims met problemen”.
Mooi interview met wethouder Ahmed Aboutaleb in Trouw (23 april 05) , in de serie 10 geboden van Arjan Visser.
Hierbij een fragment:
God is niet een grootheid die ik elke dag voor ogen heb. Het is een impliciete aanwezigheid. Ik probeer mijn spiritualiteit en mijn geloof tot uiting te brengen in de dingen die ik doe: de manier waarop ik mij verhoud tot mensen, de manier waarop ik beleid ontwikkel. Rechtvaardig, ieder zijn portie. Lees verder
Het wordt weer eens echt 1 mei!
Lees verder
Fantastisch mens, bevlogen, met een staat van dienst waar je u tegen zegt. Amira Hass, joods-Israëlische journaliste van de krant Ha’aretz, en de enige Israëlische journaliste die in Gaza heeft gewoond en nu een flat heeft in Ramallah, midden in bezet Palestijns gebied, was gisteren na drie jaar weer eens in Nederland. Ik was bij de discussie in de Balie.
Lees verder
Gisteren het openingsdebat van het Marxisme Festival. Ik zat in het openingspanel. Oude bekenden. Mohamed Rabbae zei: je maakt het toch niet vaak meer mee dat er zomaar gepraat wordt over het kapitalisme. Nee, zei ik, en racisme kennen we ook bijna niet meer. Als woord dan.
Lees verder
De mensen die vaker dit weblog bezoeken weten inmiddels dat ik niet alle ingestuurde commentaren opneem. Ik beslis of ik vind dat ze wat bijdragen. Kritisch is best, maar negativiteit en oordelen zonder argumentatie komen er niet op en scheldpartijen al helemaal niet. Dat levert me uiteraard kritiek op in de trant van je wil alleen maar mensen hebben die het met je eens zijn. Dat hangt er dus van af, zou ondertussen duidelijk mogen zijn.
Beginnende met de serie moslims voor beginners wist ik wel dat het meteen raak zou zijn, want dat is het altijd zo gauw het woord moslim valt. Daar komen de oordelen. En het is niet dat daar geen zaken tussen zitten van mensen die het serieus menen of zich echt zorgen maken, het gaat er mij nu even om dat die stroom negatieve oordelen langzamerhand de omvang heeft van een epidemie. Lees verder
En kijk, dan word ik op mijn wenken bediend. Heb je het over vijandbeelden, vliegen ze me meteen om de oren.
Zo gauw ik iets schrijf over moslims in Nederland, of over de islam kan ik er op rekenen dat er negatieve reacties komen, sommige in de trant van ‘rooie stinktrut met je schapenneukers’ waarbij me vervolgens erge nare dingen toewenst worden, maar ook een aantal minder agressieve reacties die variaties zijn op het thema hoe kan een socialiste/feministe/ex-feministe als jij nou opkomen voor zo’n achterlijke/onderdrukkende/vrouwvijandige/extremistische godsdienst?
Lees verder
Beeldvorming
De negatieve beeldvorming over moslims in Nederland (en in de wereld – vaak gaan mensen naadloos over van wat ze hier niet aan moslims bevalt naar de manier waarop in Afghanistan alle vrouwen in een burka lopen, of in Soedan een vrouw gestenigd dreigde te worden) lijkt plotseling opgekomen te zijn – en daarmee veroorzaakt te zijn door de moslims zelf.
Lees verder
De mannen uit Weert, Nederlanders met Turkse en Marokkaanse achtergrond, vele jaren geleden hierheen gekomen als gastarbeiders waren al op bezoek geweest in de Eerste Kamer. Toen wilden de vrouwen ook wel. Een bus vol, vijftig vrouwen, een paar van hen oorspronkelijke Limburgers, een paar van hen tweede generatie. En Leyla Cakir die hen begeleidde, opbouwwerkster en tevens de eerste en nog enige vrouwelijke voorzitter van een moskee. We hadden nog nooit zoveel kleurige hoofddoeken gezien in de Eerste Kamer.
Lees verder
Te gast: Mohammed Benzakour met een column die ook in Contrast verschijnt:
Don Quichotjes van marsepein
Er zijn momenten dat je je afvraagt of iets toeval is of niet.
In onze tijden, waarin oproepen tot historisch bewustzijn dagelijkse kost zijn, en je pas salonfähig bent als je de sterfdag weet van de gebroeders Johan en Cornelis De Witt, mag wereldliteratuur niet ontbreken. Dus ook niet Don Quichot. Lees verder
