Discussie over feminisme en islam, Maastricht

aaamaast-14.jpg

Ik nam de trein naar Maastricht, voor een lezing en discussie met de studenten van het UCM onder de titel Emancipation now and then: feminism and islam. die onder andere door Joseph Waldstein van ExtrAct was georganiseerd. In het engels dus, want het is een internationale groep studenten en dat maakt het extra aantrekkelijk om met hen in discussie te gaan. Ook vind ik het prettig om met jongeren te spreken, en opnieuw te kijken of al mijn ervaringen van vroeger nog relevant zijn voor deze nieuwe generatie, en wat zij op hun beurt mij te vertellen hebben.
Lees verder

Oorlog als er vrede dreigt (3)

De ontwikkeling van Hamas

Een excuus dat Israël altijd bij de hand heeft om niet met Hamas te hoeven praten, is dat Hamas een terroristische organisatie is. En daarmee, dat alles en iedereen die met Hamas te maken heeft dus een legitiem doel is voor een militaire aanval. En zeker is het waar dat Hamas in het verleden zelfmoordaanslagen heeft laten plegen (Fatah trouwens ook), en sinds ze besloten hebben daar mee op te houden wel raketten afschieten die geen enkel ander doel hebben dan schrik en schade voor de burgerbevolking van Israël. Volgens internationaal recht: niet geoorloofd.
Lees verder

The Lies Of Hiroshima Are The Lies Of Today

Te gast: John Pilger
Aug 06, 2008

When I first went to Hiroshima in 1967, the shadow on the steps was
still there. It was an almost perfect impression of a human being at
ease: legs splayed, back bent, one hand by her side as she sat waiting
for a bank to open. At a quarter past eight on the morning of August 6,
1945, she and her silhouette were burned into the granite. I stared at
the shadow for an hour or more, then walked down to the river and met a
man called Yukio, whose chest was still etched with the pattern of the
shirt he was wearing when the atomic bomb was dropped.
Lees verder

De paradigmastrijd vervolgd

Noem dit een tussenevaluatie. Hoe staat het met ‘de paradigmastrijd’?

Het was in 2001, in mijn boek De tweede intifada, dat ik de ‘paradigmastrijd’ introduceerde: een schema dat de posities verduidelijkt die er zijn in het debat over het Israelisch-Palestijnse ‘conflict’. Dit is wat ik zeg: kijkend naar de oorzaak van het conflict, en naar de schuld – of verantwoordelijkheid – ervoor, zijn er in grote lijnen drie uitgangspunten te onderkennen: paradigma 1: Israel is een klein land dat zich moet verdedigen tegen een vijandige Arabische omgeving, paradigma 2: het gaat om twee partijen die alletwee vechten om hetzelfde stukje land, paradigma 3: Israel heeft eerst de Palestijnen verdreven (de nakba) en vervolgens het laatste Palestijnse deel bezet.
Lees verder