
(Een Palestijn uit Jeruzalem wordt niet doorgelaten als hij wil gaan bidden. Foto Electronic Intifada)
In 1948 werden ze verdreven, de mensen van Beit Latif, een Palestijns dorp in wat nu Israel heet. Ze kwamen terecht in te oude stad van Jeruzalem. In 1966 werden ze opnieuw verplaatst, door de Jordanese regering waar Oost Jeruzalem toen nog onder viel, en de VN. Er werd ze beloofd dat ze betere behuizing zouden krijgen. In vrachtwagens werden ze naar een vluchtelingenkamp gebracht, Shuafat. Van de beloftes kwam niets. In Shuafat kamp wonen nu 20.000 Palestijnse vluchtelingen, binnen de stadsgrenzen van Jeruzalem. Ze hebben het blauwe identiteitsbewijs waarmee ze in ieder geval nog een paar rechten hebben, al valt het niet mee. Ook al betalen ze belasting, net als alle andere Jeruzalemieten, de stad doet niets voor het vluchtelingenkamp en laat het over aan de VN om te zorgen voor scholen en medische zorg. Zelfs de vuilnis wordt door de VN opgehaald. Nu worden ze voor de derde keer verdreven.
Lees verder →