Afspraak met een vriendin. We zien elkaar niet zo vaak, met onze drukke levens. Maar we blijven, bij wijze van spreken, op elkaars lijstje en dan is het opeens echt weer tijd.
Zij zit in de hulpverlening, maatschappelijk werk. Ik gaf vroeger les in de hulpverlening maar zit nu meer in de politiek. Toch de zorgen die we delen. Het gaat steeds minder over wat mensen nodig hebben en steeds meer over productie, zegt zij. Ik kan beamen dat dat precies is wat ik zie in de politiek, zoals kort geleden over de kinderopvang. Het gaat om arbeidsmarktregulering en ondernemerschap, niet meer om wat er goed is voor kinderen. Lees verder →