Ik ben er weer, in mijn tweede tehuis. Geen moeilijkheden bij de grens, maar een uurtje wachten bij Erez omdat er ook een ambulance door moest, vandaag geheel in beslag genomen door vrienden, bezoekje aan een familie in vluchtelingenkamp Nuseirat, een journalist die me wilde interviewen, iemand die met me wilde praten nover een Aids project. Nu staat iedereen op me te wachten tot ik klaar ben want het kantoor gaat dicht.
Morgen meer verhaal en foto’s.
Tekst van mijn bijdrage aan het debat arbeid en ziekte.
Voorzitter,
Als er een Arbo-dienst was voor ministers en senatoren, dan is het maar de vraag of het ons was toegestaan om op dit late uur door te werken. Die arbo-dienst bestaat echter niet, dus wij moeten door. Om het nog erger te maken heb ik toestemming gevraagd om mijn spreektijd wat te overschrijden. Ik heb nog een spaarpotje met minuten en mocht er een paar uithalen.
Als het aan mijn fractie had gelegen hadden wij dit debat niet arbeid en ziekte genoemd maar arbeid en gezondheid. Dat lijkt wat filosofisch, en dat klopt. Er steekt een visie achter. Bovendien heeft die visie een praktische dimensie. Ziekte wordt geassocieerd met ziekteverzuim en lichamelijke en psychische aandoeningen die werken onmogelijk maken. Maar er zijn veel voorbeelden van slechte gezondheid of lichamelijke en psychische klachten die niet meteen leiden tot verzuim. Ik noem seksuele intimidatie op het werk, pesten, arbeidsconflicten, maar ook blootstelling aan chemische stoffen die niet meteen ziek maken maar wel sluipenderwijs de gezondheid en de kwaliteit van het leven aantasten. Arbeid zou niet alleen zo georganiseerd moeten worden dat je er niet ziek van wordt, maar dat het de gezondheid bevordert. Dat is de strekking van de Arbowet.
Lees verder
Gisteren en vandaag in het teken van arbeid en ziekte – naar een bijeenkomst geweest van het FNV over arbo en kleine bedrijven, ’s avonds tussen 12.00 en 13.00 was ik in de Eerste Kamer eindelijk aan de beurt met mijn bijdrage aan het debat – ik zet het nog op dit weblog. Tot op het laatste moment zitten veranderen natuurlijk. De andere partijen hadden het vooral over de WAO – en de eindeloze reeks afbraakmaatregelen in de sociale zekerheid.
Lees verder
Het was een daverend feest, van Harry. Andere Harry, Harry de Winter. Ik ben niet zo’n feestbeest en vermijd hossende massa’s maar dit was prachtig.
Boekpresentatie gisteren, in Rotterdam, in boekhandel Donner. Georganiseerd door het COS. Mensen uit verschillende hoeken, uit Palestina, uit de moslimwereld in Nederland, Palestinaactivisten, SP (Theo Cornelissen), een boel mensen van Stichting Kifaia en mensen die ik niet kende. Hans Bemelmans van het Cos deed zijn speech, ik deed mijn speech, toen Max Wieselmann van Een Ander Joods Geluid, en Erno Eskens, mijn uitgever. Dacht ik nu kunnen we aan de drank, signeren, netwerken, kwam mijn collega Joes Meens nog met een kleine overval. Een speech namens Kifaia en een mooi cadeau: een ‘relaxpakket’ met alles er in wat goed en slecht is voor de mens. Je kunt mij rustig voor een zaal met mensen zetten, anderhalf duizend mensen toespreken in het Duits heb ik ook wel eens gedaan, en ik geef geen krimp. Maar als ik zelf in het middelpunt sta weet ik even niet meer hoe ik het heb.
Foto, links naar rechts: Max Wieselmann, Erno Eskens, Hans Bemelmans en daartussen wat er van mij over was.
Al die mensen die de straat en de markt op zijn gegaan, en hondjes en pannensponsen hebben uitgedeeld, het was niet voor niks. Heel goed dat Erik Meyer er een tweede maat bijkrijgt in Europa.
En helemaal niet slecht dat de regeringspartijen een tik op de neus krijgen. Kan Balkenende blijven volhouden dat de Europaverkiezingen nog niets zeggen over de politieke verhoudingen in Nederland: zullen we wel zien!
Wat verder duidelijk is dat vooral de kritische kant van Europa van zich heeft laten horen, niet alleen met de SP stemmen maar ook met de twee zetels voor Europa Transparant. De Dierenpartij heeft het niet gered. Ik ben ook niet zo voor ‘one-issue’ partijen, als je eenmaal een zetel hebt moet je je met veel meer bezighouden dan met één onderwerp, en ik vind het in principe een beetje zonde om daar een zetel voor te bezetten. Maar er is wel een stevig signaal afgegeven, en het is nu onder andere aan de SP, die er al om bekend staat aan de dieren te denken om dat in het beleid mee te nemen. René Roovers, nummer twee op de Europalijst laat al zien hoe dat moet. Ga maar even kijken via de link op zijn naam.
Beetje feest. Uitgever liet een doos brengen met mijn nieuwe boek. Ook al is het niet mijn eerste, het blijft leuk om die versruikende boeken uit te pakken. Helaas zie ik dan altijd meteen de eerste fout. Drie keer is het gecorrigeerd, toch begravenis met een v.
Ik ken maar één boek waar geen enkele fout in zit. Dat is een boek met de titel Was spricht gegen Homosexualität. Dat sla je dan nieuwsgierig open en dan staat er niks in.
Eerste exemplaar gaat naar kind die straks voor me kookt. Of ik nog op dieet was vroeg hij. Niet als hij kookt en ik net een nieuw boek uit heb.
Kaart bleef zoek. Wel vond ik een onbetaalde rekening die ik zocht en eentje die ik niet zocht helaas. Het is hier in huis soms net archeologie: op welke stapel moet het liggen en op welke diepte ongeveer. Met de Eerste Kamer er bij zijn de stapels erg toegenomen. Ik gooi wel regelmatig volle zakken de straat op, maar het groeit toch sneller dan ik weg kan gooien. En als iets tussen de verkeerde stapel terecht komt kan het lang duren. Als ik volgende keer een onbetaalde rekening zoek vind ik die kaart, wedden?
Dus goeie tip, Fetse. Met paspoort naar het stembureau. Ik kon uit mijn hoofd bevestigen dat ik geboren ben en ook woon en nog tamelijk besta. Vonden ze goed. Ze hadden niet veel te doen. Als je bedenkt dat mijn voorgangsters van de eerste feministische golf zich voor de paarden wierpen en in hongerstaking gingen voor het recht om te stemmen dan schaam je je een beetje dat zoveel mensen tegenwoordig als het regent of naar het strand willen niet meer naar het stembureau gaan.
Waar heb ik die verdomde stemkaart toch gelegd.
Waarom is papier zo plat.
Straks heeft iedereen gestemd behalve ik.
Vandaag (vannacht) geboren: Maurits, zoontje van Jacqueline en Harry van Bommel.
Welkom in het leven, jochie!
