Roodkapje en de draak

Te gast: Karen de Vries met een ingezonden artikel en een oproep aan de linkse partijen.

Rhythm Against Racism
Zondag 27 februari in de Melkweg te Amsterdam.

Het moet gezegd worden, veel mensen vroegen zich van te voren af wat voor debat men zou kunnen verwachten met een forum waarin vier mensen zitten die, wat het onderwerp betreft, politiek gezien behoorlijk op een lijn zitten. Een werkelijk debat is het dan ook niet geworden. Gelukkig werd al snel duidelijk gemaakt dat er bewust voor gekozen was om nu eens een keer niet rechts en links tegenover elkaar te zetten zodat men elkaar tot de grond kon afmaken. Lees verder

Carrie

Te gast: Carrie met de column die ze voorlas op Rythm Against Racism. Die werd door het publiek zeer gewaardeerd, ondanks of dankzij het feit dat die erg politiek incoreect was. Is de tekst ook leuk zonder Carrie zelf er bij?
Denk er maar een woeste bos oranje krullen bij, metershoge steltlaarzen, die meid leek wel de Eiffeltoren, en een Rotterdamse tongval.

Carrie

Toen God de mens schiep begon hij natuurlijk met de man. Om daarna pas verder te gaan met de vrouw. Dat is logisch. Elk groot kunstenaar maakt eerst een ruw schetsje voor hij tot het echte kunstwerk overgaat. Toch worden lang niet al die meesterwerken op waarde geschat.
Lees verder

Het racisme verandert van karakter

In juni 2004 besteedde ik aandacht aan een artikel in het NRC van Anne-Ruth Wertheim, over racisme. Het is inmiddels nog actueler dan toen. Hierbij de complete versie.

Het racisme verandert van karakter
Er dreigt massaal geweld
door Anne-Ruth Wertheim

In het integratiedebat gaan stemmen op om het bestaan van racisme te ontkennen. Dat zou iets zijn uit het verleden en in onze moderne samenleving zou hooguit sprake zijn van culturele tegenstellingen. Er is inderdaad iets aan het veranderen, maar jammer genoeg is dat niet dat het racisme verdwijnt. Dat neemt juist steeds gevaarlijker vormen aan. Lees verder

Marokkaanse jeugd

Ahmed Marcouch
(foto Marcouch uit Z+W, Ram van Meel)

Ahmed Marcouch is beleidsambtenaar jeugd en veiligheid, en woordvoerder van de Marokkaanse moskeekoepel in Amsterdam. Een interview met hem is te vinden in het opinieblad Zorg en Welzijn van 9 februari. Een goed blad, gericht op zorg- en welzijnswerkers, maar feitelijk interessant voor veel meer mensen. Wat je er in kunt lezen is hoeveel initiatieven er al zijn op lokale basis om moslims en niet-moslims in de communicatie en in de samenwerking te krijgen. Veel meer dan blijkt uit de verslagjes op dit weblog, dat zijn alleen de bijeenkomsten waar ik direct bij betrokken ben. Tel al die initiatieven bij elkaar op, en je zit dat er werkelijk sprake is van een tegenbeweging van onderaf, burgers die wel degelijk de behoefte hebben om een hand uit te steken naar de ‘andere kant’, en die zich in willen zetten tegen de polarisatie en ‘handel in angst’.
Lees verder

Sen

Ik ben niet zo van de damesglossies. Dat kan er mee te maken hebben dat ze vooral vol staan met mode, gedragen door anorectische modellen maatje 34, en dat terwijl ik vooral uit herinnering weet waar zich eens mijn taille bevond. Ik heb meer aan recepten, maar daar staan er in de glossies altijd maar een paar van. Dat is de reden waarom ik Sen lang over het hoofd heb gezien. Het is een glossy. Voor vrouwen. Enige verschil: dat er altijd een mediterrane vrouw op het omslag staat. Dat valt je pas op als je ze naast elkaar ziet. Maar toen ik het eenmaal in handen had zag ik het verschil pas echt. Sen, dat pas door de Volkskrant is uitgeroepen tot het beste nieuwe vrouwenblad, en geheel terecht, mabroek! is gemaakt door een ‘mediterrane’ vrouw. Een aardiger betiteling dan allochtoon. Senay Özdemir.

NMO
(Senay Özdemir)
Lees verder

Hilversum anders

twee vrouwen
(zuster Nicole Mul en voorgangster Fehime Varol)

Ze hadden er hard aangewerkt om het stadsdebat ‘hoe verder in de multiculturele samenleving?’ in de raadszaal van het raadhuis van Hilversum te krijgen. De initiatiefgroep Anders is gewoon, bestaande uit Hilversumse jongeren (m/v) en (z/w), en Rafia Mouchtari, jongerenopbouwwerker van de SIS. Mooi dat het lukte. Ze vonden dat het debat de raadszaal verdiende, en dat vond wethouder Ben Hammer gelukkig ook.
Lees verder

Brief aan Etty

Te gast: Annemieke van Twuijver. Dit is wat ze me stuurde: een brief aan mij, gevolgd door een brief aan Elsbeth Etty, journaliste van het NRC. Etty nam het in een column op voor Hirsi Ali. En daar reageerde ik weer op op dit weblog.

Geachte Anja Meulenbelt,

Gisteren attendeerde een vriendin me op een stuk in Het Parool, waarin stond dat u er geen voorstander van bent dat Ayaan Hirsi Ali de Harriet Freezerring Prijs krijgt van het maandblad Opzij. Mijn vriendin meldde mij dit omdat zij wist dat ik het geheel met u eens ben. Ik ben vervolgens gaan kijken op uw website en trof een artikel aan dat mij bijzonder aansprak. Het artikel was een reactie op een column van Elsbeth Etty.

Laat ik me eerst even voorstellen. Mijn naam is Annemieke van Twuijver en ik ben journaliste. Als freelancer heb ik voor allerlei bladen en tijdschriften gewerkt, van Marie Claire tot Opzij, Van NRC Handelsblad tot De Morgen in Brussel. Momenteel werk ik aan een roman. (Mijn eerste, dus spannend!)

De bovengenoemde column van Etty heb ik ook gelezen. Deze heeft mij zeer verontwaardigd. Lees verder

Oudkomers

oudkomers

Bezoek in de Eerste Kamer, bijzonder bezoek. Uit Limburg was een groep ‘oudkomers’ naar Den Haag gekomen: de eerste generatie gastarbeiders, Turken, Marokkanen, met Najim, de projectbegeleider, Maarten, een Belgische opbouwwerker, en Theo, een Nederlandse vrijwillige taaldocent. Ze nemen deel aan een project, hun Nederlands bijspijkeren, excursies maken, dus een kerk bezoeken, en het parlement. Praten met ons, hun volksvertegenwoordigers. De vraag is of wij als volksvertegenwoordigers dat goed genoeg doen, want juist hun stem, die van de eerste generatie, is nauwelijks gehoord.
Lees verder