Dear Walid, you told me you would like to see real snow. I hope one day you and your brother Wassim and your baba will be in Amsterdam and can feel the snow for yourself. I have to warn you: it looks pretty but it really gives you cold feet.
Lees verder
Mensen vragen ons wel eens waarom onze stichting waarmee we gehandicapten in Gaza ondersteunen Kifaia heet en wat het betekent.
Dit is Kifaia, samen met Alexandra op de foto.
Te gast: Mohammed Benzakour over zijn reis naar Palestina. Verschijnt ook in De Humanist.
HET BEROOFDE LAND
In mijn kortstondig schrijversbestaan heb ik ettelijke grammen papier ingeruimd voor narigheid. Een van die narigheden betreft de Israëlische bezetting, in de volksmond het ‘Midden-Oosten conflict’ – een term die ik liever vermijd omdat sommige eufemismen de werkelijkheid onduldbaar verhullen. Ik bedoel, wie spreekt er van het ‘Nederlands-Duits conflict’ als bedoeld wordt de Nazi-bezetting?
Lees verder
De nieuwe Avnery, onze correspondent in Israel die ons op de hoogte houdt van de politieke toestand. In het Engels.
Met een groet vooraf.
Hi,
I am sending this earlier, so as not to spoil your holiday.
To the Christians among you – I wish a joyous Christmas.
To the Jews among you – a very happy Hanukka.
To the Muslims among you – just a happy week.
Salamaat, Shalom and Greetings,
uri
Lees verder
Niemand weet wat Sharon gaat doen, maar een ding is zeker, zegt Uri Avnery, hij zal nooit afzien van zijn ideaal: zoveel mogelijk land voor Israel met zo min mogelijk Arabieren er op. Avnery’s laatste commentaar:
The Pied Piper
Lees verder
Laatste dag. Even mee naar de Amerikaanse Internationale school waar Walid en Wassim, de zoons van Khaled op zitten. Ze hebben vandaag een ‘funrun’ en of ik foto’s kom maken. Dus ben ik wat laat terug op het centrum en dan sta ik te wachten op de taxi voor de rit naar Erez, maar die belt dat hij er niet doorheen komt, door de begrafenisstoeten van de vier mannen die gisteren door het Israelische leger vanuit een helicopter zijn doodgeschoten. Terwijl ik sta te wachten bromt er alweer een helicopter in de lucht. In Gaza is dat een onheilspellend geluid, het betekent vaak dat er doden gaan vallen.
Lees verder
Opwinding op het kantoor. De tv staat aan op Al Jazeera. Beelden van gemaskerde en gewapende mannen in politieuniformen, er wordt een kantoor bestormd, mannen rennen een trap op. Khaled zit druk te praten aan de telefoon, ik hoor namen, Dahlan, Abu Mazen. Het verhaal: de troepen van Fatah muiten. Gisteren heeft iemand op de radio bekend gemaakt dat drie van de mensen op de kieslijst geld ontvangen van de Amerikaanse ambassade. Is dat waar, Khaled? Waarschijnlijk wel. We dachten het al. De de lokale Fatah aanhang is kwaad dat de kieslijsten zo ondemocratisch tot stand zijn gekomen en zij daar niet hun eigen mensen op gekregen hebben. Abbas heeft erg lang gewacht met het bekend maken van de lijst, en morgen is de inschrijving voor de verkiezingen gesloten. Dus hebben de Gazanen het recht weer in eigen handen genomen en het verkiezingsbureau bezet. Misschien komen ze nu met een eigen lijst. Abbas gaat het moeilijk krijgen want het is ook zijn eigen politie die in opstand is gekomen.
Lees verder
Er komt een ouder echtpaar binnen op het kantoor, terwijl ik aan de Kifaia Nieuwsbrief zit te werken. Zwaar gelovig, man met baard en wollen muts, geeft me geen hand, vrouw helemaal ingepakt in het zwart met ook een gezichtssluier, haar ogen glinsteren achter een bril. Ze praten zacht en bescheiden. Ze komen om hulp vragen voor hun dochter, die heeft pampers nodig, en fysiotherapie.
Lees verder
En nou Joes ook weg. Met zeshonderd geborduurde kaarten in zijn koffer. Jan belde dat hij zonder moeilijkheden de twee grenzen overkwam maar dat ze op Ben Goerion wel elk van de honderd kaarten die hij meehad hebben bekeken. Dan heeft Joes daar straks echt een feestje.
Lees verder
