Even geluk in Rafah


(Khalid al Najjar omarmt zijn oma)

Tien jaar geleden stond ik voor het eerst bij de grens tussen de Gazastrook en Egypte, in Rafah. Rafah was eens een dorp, dat toen de Gazastrook nog onder Egypte viel een eenheid was. Met de bezetting van de strook door Israel werd Rafah rigoreus in tweeen gesneden door de nieuwe grens. Tien jaar geleden snapte ik er nog niet veel van. Net zo naief als ik was toen ik mijn nieuwe Palestijnse vrienden vroeg of ze het niet jammer vonden dat ze maar een dag per week vrij hadden, en niet een heel weekeinde en dus nergens naar toe konden, en er onbedaarlijk werd gelachen – waarheen dan?, net zo naief vroeg ik nu wat die Israelische vlaggen deden op de wachttorens van de grens tussen Gaza en Egypte, was de Gazastrook niet net teruggegeven aan de Palestijnen na de handtekening op het gazon van Clinton, was niet net de autonomie uitgeroepen en was het Palestijnse Gezag niet net gevestigd?
Lees verder

CIDI

Israel kan zich op de borst kloppen, het propaganda apparaat heeft uitstekend gewerkt. De mededeling van Sharon naar de eigen achterban was dat er niets wezenlijks aan zijn beleid zou veranderen met de ontruiming van de Gazastrook, en dat er tegelijk gewerkt zou worden aan de uitbreiding van de nederzettingen en de voltooiing van de muur. Daar waren alleen de kolonisten het niet mee eens, die hun mooie huizen en lucratieve bedrijven in Gaza niet op wilden geven. En naar de buitenwereld kwam een andere boodschap: Israel heeft nu een geweldige concessie gedaan aan de Palestijnen, en nu is het aan hun om de volgende stap in het vredesproces te nemen door terrorisme en opruiing te bestrijden en beeindigen. Het opinie instituut van Maurice de Hond heeft in augustus een peiling gedaan, en 62% van de Nederlanders gelooft het, en beaamt dat de Palestijnen nu de volgende stap moeten zetten. Zegt het Cidi, in de IsraelNieuwsbrief van 2 september. Dat is dus knap gedaan. Al blijkt er ook een behoorlijk grote groep te zijn die het kennelijk niet gelooft. Vooral bij links. Onderverdeeld naar de politieke partijen zitten Wilders, VVD, LPF en CDA boven de 70% die geloven dat de Palestijnen de volgende stap moeten zetten, en D66, PvdA, SP en GroenLinks blijven onder de 50%
Lees verder

Letter from Gaza

I asked our friend Ramadan to write us something about the situation in Gaza, after the withdrawal of the settlers. Here is his letter to all of us. Thanks Ramadan!

Dear All;

The Israeli withdrawal is jumping up in the news as it’s the event of the world. Oh my God isn’t it sad all those settlers who are leaving their houses and crying to be forced to do it. Oh my God those nice people are leaving due to the bad criminal Palestinian. This is the picture that the world is receiving through the media. I have a little order point here, don’t you all see the houses that are located under the settlements, have you ever thought of the dead bodies that are buried under those nice red roof houses of the settlers?
Lees verder

Kinderen in de gevangenis

Dit is het verhaal van Marijke Kruyt. Ze is een van de oprichters van stichting Talliq, die het op gaat nemen voor Palestijnse kinderen in Israelische gevangenissen. Ik ben gevraagd voor het comitee van aanbeveling en heb ja gezegd. Hier volgt het verhaal van Marijke, dan de aankondiging voor de oprichtingsbijeenkomst in oktober. De website is nog niet af, dit is een vooraankondiging.
Lees verder

Van Agt bij Palestijnen

Het is haast een leuke oefening in: spoor de paradigma’s op. Voor wie dat niks zegt, ga terug naar de paradigmastrijd.

Korte samenvatting:
Paradigma 1: Israël is een klein land, een toevluchtsoord voor de joden, overlevenden van de holocaust en overal ter wereld vervolgd, een klein land dat zich staande moet houden in een vijandige, Arabische wereld.
Paradigma 2: Joodse Israëli’s en Palestijnen vechten alletwee om hetzelfde stukje land en zijn beide niet bereid tot compromissen.
Paradigma 3: Israël is een bezettende mogendheid die de Palestijnen bij de stichting van de staat heeft onteigend en verdreven en daar nog steeds mee doorgaat.

Twee ingezonden brieven vanochtend in Trouw, de een keurt de houding van Van Agt af, de ander ondersteunt hem.
Lees verder

Van Agt

Natuurlijk volg ik Van Agt in de media, op zijn reis door Israel/Palestina. Niet zozeer om wat ik voor nieuws op zou kunnen steken over de situatie daar, want dat weet ik ondertussen wel. De nederzettingen, de checkpoints, de muur. Wat vooral interessant is zijn de media zelf. Zo maak je nieuws uit wat geen nieuws is: een prominente Nederlander die er heen gaat, toegeeft dat hij het vroeger verkeerd heeft gezien, en tot de slotsom komt dat als alleen links zich druk maakt over Palestina, hij daar dan maar heen moet, dat is nieuws en zo neem je Palestina even mee.
Lees verder