Dat was een mooie, een beetje melancholieke bijeenkomst voor het afscheid van Anneke Jos Mouthaan. Eerst een lezing van Uri Avnery. Tekst volgt.
Toen het eigenlijke afscheid. Anneke had bezworen dat er maar een minimum aan speeches mochten, want anders was er geen ophouden aan geweest. Bart Nooy, die haar als activist nog kende toen ze die mevrouw op één hoog was in de Rivierenbuurt die altijd posters achter haar ramen had, nam nu afscheid van haar namens het SIVMO, en was even in tranen. Max Wieselmann hield een speech namens Een Ander Joods Geluid. En ik mocht er even tussendoor. Want als verrassing hadden we graag Khaled Abu Zaid uit Gaza meegenomen. Maar die kwam dus niet door alle barriéres heen. En toen had hij toch een brief gestuurd, in het Engels, om voor te lezen.
Lees verder →