Categorie archieven: Palestina/Israël

Leugens

Geplaatst op door
5

Dat eindeloze gelieg van het Israëlische leger!
We hebben maar 12 huizen vernietigd in Rafah – iedereen die in Rafah is gaan kijken weet dat het er veel meer zijn. We breken alleen maar onbewoonde huizen af – behalve dat dat niet waar is, zie het verhaal van Amira Hass van gisteren, ja, er zijn mensen die zijn gevlucht voordat de bulldozers en de tanks kwamen. Er zijn mensen uit hun huizen wegetrokken omdat er op iedereen die achter een raam te zien was geschoten werd en ze niet op de grond konden blijven liggen. Leegstaande huizen in het meer dan overbevolkte Gaza?

Lees verder →

Spannend

Geplaatst op door
3

Het word een spannende dag voor me vandaag. Vanmiddag moet ik in debat met minister Van Aardenne over de begroting van de Ontwikkelingssamenwerking. Ik weet dat Nederland sinds december 2002 geen noodhulp meer aan de UNRWA geeft, de vluchtelingenorganisatie van de VN die er alles aan doet om de bevolking van Gaza, voor driekwart met vluchtelingenstatus in leven te houden met voedsel, onderdak, medische hulp, onderwijs. In de Tweede Kamer tijdens de debatten was de minister kennelijk niet op de hoogte, ze zei dat Nederland evenveel geld aan de UNRWA geeft als de jaren daarvoor. Maar ik kan aantonen dat dat niet waar is, wel voor het ‘reguliere’ werk van de UNRWA, maar niet voor de noodhulp die nu meer nodig is dan ooit. Ik ga een motie indienen.
De tekst van mijn bijdrage komt morgen, tot het laatst blijf ik er aan prutsen.
Wish me luck!

Rafah (6)

Geplaatst op door
1

rouw
Foto van Johannes Abeling, Nederlandse fotograaf, nu aanwezig in Rafah. Man die treurt om een omgekomen familielid.

Op 18 mei, er waren toen al 20 Palestijnen gedood tijdens ‘Operatie Regenboog’, hield Bush een verkiezingsspeech voor de AIPAC (American Israel Public Affairs Committee), de grootste joodse pro-Israël lobby in de VS. Bush benadrukte nog eens Israëls recht op zelfverdediging. Geen woord over de militaire acties in Gaza.

Lees verder →

Dit is mijn huis

Geplaatst op door
2

Ingrid Rollema, van Stichting Hope, was ook deze maand in Gaza. Dit is het verhaal dat ze schreef over een bezoek aan Rafah, op 1 mei, vóór de nieuwe invasie

DIT IS MIJN HUIS

Vanuit het platgebombardeerde en met bloemen omgeven vliegveld bij Rafah rijden we de stad binnen. Het is vier uur en erg stil, prachtig licht en een aangenaam frisse temperatuur. We gaan eerst langs bij het ambulance personeel en drinken thee. Dit duurt lang. Het water in Rafah is niet meer zuiver en er moet ontzettend gehannest en geïmproviseerd worden om een beetje water te maken dat voor thee geschikt is. Mensen zijn erg vriendelijk en belangstellend. We krijgen na de thee een extra jack aan van de rode halve maan zodat we duidelijk herkenbaar zijn.

Lees verder →

Rafah (5)

Geplaatst op door
1

Het leger heeft zich teruggetrokken uit een paar wijken van Rafah, maar is nog niet weg. Toen bewoners vanochtend gingen kijken wat er van hun wijk nog over was werd er op ze geschoten. Het leger zegt dat ze één smokkeltunnel hebben gevonden. Het zou kunnen. Maar toevallig krijgt de pers die alweer niet te zien.
Het leger was nog bezig met het vernielen van de tomatenkassen. Het armzalige dierentuintje van Rafah is systematisch verwoest, inclusief veel van de dieren. Papagaaien zijn gestolen. Het is helaas niet nieuw.

Lees verder →

Rafah (4)

Geplaatst op door
2

Het aantal dodelijke slachtoffers van ‘Operatie Regenboog’ was vanochtend 39 40. Daaronder een kind van drie, dat uit de armen van zijn moeder viel toen ze probeerde te vluchten.
Gisteravond ging ik, om afleiding te vinden, naar een discussie in de Balie over dat andere ellendeland: Irak. Boeiende commentaren en een goed debat over de vraag of de Amerikanen moeten blijven – en de Nederlandse troepen. Ik zal er nog over schrijven, maar ik ben door mijn rug of heb een spier verrekt en kan niet lang zitten. Zal wel psycho-somatisch zijn. Lichaam protesteert tegen te veel spanning. Ik kan er beter tegen als ik dáár ben, tussen mijn vrienden, dan hier, gekluisterd aan tv en internet.
In Rafah ken ik mensen, Sohair, Yoesef, Kassim. Ze laten weten dat zij en hun gezinnen nog leven en gezond zijn.

Wordt vervolgd als ik weer kan zitten.