Al-Zeitoen

Vannacht om 12 uur is het leger weggetrokken uit al-Zeitoen. Vanochtend bij het eerste licht konden de bewoners van de buitenwijk van Gaza-stad de schade bekijken.
Als ik er om een uur of tien arriveer zijn er duizenden mensen op straat, om te helpen waar dat kan, om te kijken, uit solidariteit. De eerste rouwtenten voor de doden, zeven zijn het er tot nu toe, worden opgezet. Het leger heeft niet alleen raketten afgeschoten uit de lucht, maar kwam met grondtroepen. Nieuwe flatgebouwen zijn opgeblazen, de bewoners kregen niet de tijd om hun bezittingen mee te nemen. Ik ga met een paar jongens een huis in waar de familie verslagen bij elkaar zit in de ene kamer die nog onbeschadigd is. Een jonge man heeft een verband om zijn hoofd. Andere familie ligt nog in het ziekenhuis. Iemand probeert in de puinhoop nog een paar geblutste pannen te redden, en kleren onder de troep vandaan te trekken. Onder het huis de auto’s waar weinig meer van over is.

Lees verder →

Dinsdag 11 mei

Geen problemen bij Ben Goerion. Ik stond te wachten op de jongen die me naar Erez zou brengen. Daar was hij, met een cartonnetje waar ANGE op stond. Een telefoontje van Khaled. Die was net terug gekomen uit Egypte, had daar vier uur moeten staan wachten om de grens over te mogen, en zat nu vast achter het checkpoint bij Khan Younis. Gedonder in Gaza, het leger is weer bezig. Khaled wist niet of het verstandig was dat ik naar Gaza zou komen en of het checkpoint bij Erez wel open was. Misschien moest ik naar Jeruzalem, en daar wachten tot het weer open was. De jongen van de taxi gaat bellen. Erez is weer open. Ik bel Khaled, ik waag het er op.

Lees verder →

Dokter Ibrahim Ashur is een anesthesioloog. Hij werkt in Beer Sheva. Hij is een Arabier met Israëlisch staatsburgerschap afkomstig uit Haifa. Hij is getrouwd met een vrouw uit Gaza, ze hebben twee kinderen. Zijn kinderen zijn bijgeschreven op zijn identiteitsbewijs. Maar zijn vrouw niet. Al jaren doen ze hun best om toestemming te krijgen voor ‘gezinshereniging’, zodat zijn vrouw met de kinderen bij hem in Beer Sheva kan komen wonen, maar tot nu toe zonder resultaat. De enige manier waarop hij bij zijn gezin kan zijn is dat hij naar Gaza gaat. Maar daar kom je niet in zonder vergunning, en die krijg je niet zomaar.

Lees verder →

Ik had me weer eens laten strikken voor een debat over het Palestijns-Israëlische conflict. Zoals dat meestal gaat: een paar die op mogen treden voor de Palestijnen, een paar die op mogen treden voor Israël, met een voorzitter daartussen. Nare discussies zijn het, en erg voorspelbaar. Wie opkomt voor de Palestijnen wordt door de andere kant gezien als een vijand van Israël, met altijd die ondertoon: dus ook tegen de joden.

Lees verder →

Kijk naar de kaart. Zo’n veertig kilometer in de lengte, gemiddeld tien kilometer in de breedte. In rood zie je de belangrijkste woonkernen van de Palestijnen, de steden en vluchtelingenkampen. In zwart de nederzettingen. Het wit daaromheen is terrein dat binnen de omheiningen van de nederzettingen ligt. Wat je goed kunt zien zijn de kolonistenwegen die door de Palestijnen niet gebruikt mogen worden die dwars door de strook heen naar Israël leiden. Het grijs tegen de grenzen aan, om de wegen en de nederzettingen heen is verwoest gebied, de zogenaamde veiligheidsgebieden. Daar is alle landbouw kapot gemaakt, de fruitbomen ontworteld, alle huizen in puin.
Lees verder →

Een zwangere Israëlische moeder en haar vier kinderen gedood in de Gazastrook, het is een afschuwelijk bericht. In Ha’aretz wordt de familie Hatuel beschreven als een modelgezinnetje: moeder maatschappelijk werkster, vier dochters, een zoontje op komst. Het bericht is zo afschuwelijk dat bijna niemand zich meer afvraagt wat die mensen daar deden, in een nederzetting in Gaza.

Lees verder →

De drukproeven voor mijn nieuwe boek, Habibi, habibi, zijn naar de drukker. Er staan ook foto’s in maar natuurlijk lang niet alle foto’s die ik had willen laten zien. Waar denken we in Nederland aan als we aan Gaza denken? Aan een volk onder bezetting, of aan terroristen. Ondertussen wonen in Gaza bijna anderhalf miljoen mensen die moeten zien dat ze het redden, gewone mensen die proberen een zo gewoon mogelijk leven te hebben met hun kinderen.

Lees verder →