Vanmiddag om half vier gaan Krista van Velzen, Harry van Bommel en ik de handtekeningen van de Vanunu actie aanbieden bij de Israëlische Ambassade.
Echt feest zal het wel niet worden.
Nog eens Vanunu
Beantwoorden
Categorie archieven: Palestina/Israël
Aanslagen
Bij elke lezing of bijeenkomst die gaat over het Palestijns-Israëlische conflict komt er een keer de vraag uit de zaal: maar hoe kan Israël zich dan verdedigen tegen de zelfmoordaanslagen?
Een Palestijn gaf eens een keer antwoord op die vraag. Hij zei: er zijn twee manieren om een einde te maken aan de aanslagen.
Volledige terugtrekking?
Vanochtend had de Volkskrant het over de toekomstige ‘volledige terugtrekking’ van Israël uit de Gazastrook. Een misverstand. De ontmanteling van een aantal nederzettingen, als dat al gaat gebeuren, maakt op geen enkele manier een einde aan de bezetting.
Ik stuurde een ingezonden brief naar de Volkskrant. Benieuwd of die wordt geplaatst. Hier de tekst:
Nog een moord
Gisteravond heeft het IDF Rantisi vermoord, de opvolger van Yassin. Dat net nadat de Palestijnen weten dat Bush zelfs de schijn laat varen onpartijdig te zijn, en niet eens meer doet alsof hij wil bemiddelen bij een vreedzame, een politieke oplossing. Alsof we nog in een koloniaal tijdperk leven worden alle beslissingen tussen Washington en Sharon genomen – over de hoofden van de Palestijnen heen, net als in 1948.
Islam en democratie
In de Nederlandse discussie over integratie en moslims horen we vaak het argument dat de islam per definitie anti-democratisch is. Dat geloof ik niet, met name omdat ik al vele jaren in een moslimgemeenschap werk, de Gazastrook, en weet dat daar toegewerkt wordt naar een democratie, ook door veel mensen die zichzelf niet alleen als moslims zien wat cultuur betreft, maar ook die actief gelovig zijn.
Twee interessante mensen, ongeveer zo verschillend van herkomst als mensen maar zijn kunnen zeggen beide dat islam en democratie heel goed te combineren zijn: Nobelprijswinnares Shirin Ebadi, moslima uit Iran, en Noah Feldman, neoconservatieve jood uit de VS.
Lees verder
Jeruzalem niet langer hoofdstad van Israël
Jeruzalem is niet langer de hoofdstad van Israël…voortaan is dat Washington.
Lees het protest van het SIVMO, Steuncomité Israëlische Vredesgroepen en Mensenrechtenorganisaties.
Lees verder
Vluggertje Israël
In een vliegtuig vol met ‘Christenen voor Israël’ gingen Jan Andreae, vriend en medewerker van Stichting Kifaia en ik woensdag naar Tel Aviv, na een uurtje hangen bij de security om uit te leggen wat we daar gingen doen. ’s Avonds zaten we in ons geliefde Jerusalem Hotel in het Palestijnse deel van de stad, met wijn en shisha, waterpijp. Voor mij is het altijd een beetje thuiskomen. Afpraak met Rula Halawani, oude vriendin, op het binnenplaatsje van het hotel, een bekende ontmoetingsplaats voor buitenlandse Palestinagangers en linkse en radicale Israeli’s die zich niets aantrekken van de opgelegde segregatie. Ik kom er altijd bekenden tegen. Altijd feest. Oorlog of geen oorlog, er is muziek, er wordt gedanst, zaterdags speelt er een joodse jazzpianiste.
Een nieuwe gevangenis
Als Vanunu over een week vrij komt, krijgt hij niet alleen geen paspoort, hij krijgt te horen dat hij niet in de buurt mag komen van grensposten, inclusief vliegveld Ben Gurion. Hij mag geen buitenlanders ontmoeten, ook niet per telefoon, fax of email, ook geen buitenlanders die in Israël wonen. Hij mag niet in de buurt komen van buitenlandse ambassades.
Deze gedragsregels gelden voor zes maanden. Mogelijk worden de regels enigszins versoepeld als hij zich ‘goed gedraagt’. Wanneer hij zich niet ‘goed gedraagt’ kan hij opnieuw voor de rechtbank worden gebracht.
Vanunu krijgt een paar dagen de tijd om tegen deze regels in beroep te gaan.
De regels zijn gebaseerd op een een oude wet op de noodtoestand die nog was blijven liggen van de Britten, in 1945. Destijds waren de regels bedoeld tegen de joodse ondergrondse. Handig dat ze die wet nog hadden.
Onze jongens in Irak (2)
Na in de volkskrant de kop te hebben gelezen dat alle buitenlanders weg moeten uit Irak, en na twee dagen geen berocht van ‘onze jongens’ was ik toch wel opgelucht toen ik de verslagen weer op de website zag. Ik weet hoe het is: als ik in Gaza ben zijn de thuisblijvers berzorgder dan ik. Ik denk gewoon: niet gaan staan waar de bommen vallen. Maar op de tv zie je alleen waar het heel erg is.
Affijn, ze zijn er nog gelukkig, hier een foto met Tiny en Serdar.
Ik ga zelf een rare klus doen. Met mijn collega Jan vlieg ik vandaag naar Tel Aviv, dan naar Jeruzalem waar we een vriendin treffen, morgen reizen we naar grenspost Erez van Gaza, waar we een afspraak hebben met de hoogste legerleiding, of we als Stichting Kifaia erkend worden zodat we in Gaza ons werk weer kunnen doen, en dan vliegen we weer terug. Morgenavond ben ik er weer, Insha’Allah.
Meeting the Enemy
Op eerste paasdag heb ik deelgenomen aan de opnamen van een discussieprogramma van de Moslim Omroep, Meetingpoint, voor jongeren. Onderwerpen, het Palestina-Israël conflict, antisemitisme in Nederland, en hoe dat samen hangt. Zoals te verwachten heftige discussies.
