Ja ja, ik weet het, ik ben bevriend dus natuurlijk niet objectief.
Lees verder
Reclame voor Soep
Beantwoorden
Kox over Bos
(Tiny Kox spreekt in de Raad van Europa)
Op 4 april j.l. hield PvdA-leider Wouter Bos in Londen een speech voor het Policy Network van de Britse Labourpartij onder de titel ‘Modernising social-democracy, back to the future’. Na de ‘truc’ waarmee in het recente verleden liberale concepten voor eigen doeleinden geïncorporeerd zijn, zou de PvdA nu ‘links-populistische’ concepten moeten overnemen om zich te versterken. Kan die truc lukken of moet Bos gewoon kiezen tussen een liberale of sociale politiek?
Lees verder
Bijlage: zijn de joden nog een volk?
Yeshayahu Leibowitz, die in 1994 in Israel stierf toen hij 91 was, werd vereerd en verguisd. Landverrader, nestbevuiler, profeet, radicaal linkse orthodoxe jood werd hij genoemd. Hij had in ieder geval geen blad voor de mond, en keerde zich heftig tegen wat hij als verloedering van het judaisme zag, als wezensvreemd aan het jodendom: militarisme, nationalisme, geweld. In 1993 kwam een boek uit, Het geweten van Israel, waarin de weerslag van een reeks lezingen die Leibowitz organiseerde, voorzien van zijn eigen commentaar. De vraag: zijn de joden nog een volk? Antwoord: dat weet ik niet en dat zal de geschiedenis leren. Hieronder een samenvatting van wat hij zegt.
Deze bijlage hoort bij het Dossier Palestina-Israel, hier.
Lees verder
Zestig jaar na Deir Yassin
(The 12 March cartoon by South African cartoonist Zaprio that was later attacked by David Saks of the South African Jewish Board of Deputies and which sparked debate in the country.)
Te gast: Ronnie Kasrils, Zuid Afrika
(En meer over Deir Yassin: hier)
Lees verder
Ramsj
Vroeger was dat toch niet iets om trots op te zijn, om als auteur ‘in de ramsj te liggen’. Ik zat eens bij een echte uitgever, Van Gennep. Met een echte uitgever bedoel ik dat hij niet een boek uitgaf maar een auteur. En dat hij er eer in stelde om van zijn auteurs de boeken nog ‘op de plank’ te houden. Jaap Jansen, want zo heette mijn uitgever annex redacteur (zo heet hij nog, maar hij is nu uitgever in ruste) beknibbelde altijd ontzettend op de oplage. Want als hij er te veel liet drukken zat je misschien met een gigantisch overschot, en het is duur, om zo’n boekenberg in voorraad te houden, en dan moest je die misschien wel de deur uitdoen. Beter was het wanneer je er nog een paar honderd overhield, waarmee je klanten die nog een oude titel wilden bestellen gelukkig kon maken. Al zijn het er maar vijf en zeventig per jaar, dan is dat nog de moeite, zei Jaap.
Lees verder
Dagboek 8 april 2008
Server lag d’r uit.
Dus laat.
Dinsdag.
Dus Den Haag.
Ik kijk of ik er vandaag nog wat van kan maken.
God is te doen
Arjan Visser interviewde Huub Oosterhuis, in Tien geboden. In Trouw. (Ik was zelf ook eens gesprekspartner. Hier) Een fragment:
Lentegast in Asse
Ik was gevraagd om in Asse, in het Smiske, als gast op te treden in het Palestinia weekeinde. Naar model van de ‘zomergasten’ op de tv, met filmfragmenten, en een interview daaromheen. Eline Demey had het georganiseerd, met de Oxfam-Wereldwinkels, en met steun van de Provincie Vlaams-Brabant – en er was voor gekozen om het nu eens in de provincie te doen en niet in een van de grote steden. Dus Asse. Zo kom ik nog eens ergens.
Lees verder
Van Asse naar Brussel
Stations fascineren me. Je lijkt in een andere, mythische, wat sombere wereld terechtgekomen. Het voorgeborgte van – iets. Mensen wachten of bewegen zich van A naar B. Geschiedenissen die je niet kent en niet zult kennen. Het station is nooit waar ze zijn moeten, ze moeten altijd naar elders. En veel van die stations lijken ook niet een plek om er te zijn, maar om zo snel mogelijk weer vandaan te gaan. De tekens aan de wand zijn niet voor mij, ik kan ze niet ontcijferen.
Lees verder
Dagboek 5 april 2008
Ik was bij de buren, in België. Hier.
Morgen meer.