Israeli Air strike in Gaza Destroys Medical Relief Head Office, Kills
Baby
Ramallah, 28/02/2008. An Israeli airstrike aimed at the ministry of
interior building in Gaza City also destroyed the nearby Palestinian
Medical Relief Society (PMRS) head office in Gaza and killed a
5-month-old baby in a residential building in the same area.
Lees verder
Te gast: Ali Abunimah
Israeli minister threatens “holocaust” as public demand ceasefire talks
Ali Abunimah, The Electronic Intifada, 29 February 2008
Lees verder
Update 13.00
Achtentwintig. En er wordt gezegd dat er drie Israelische soldaten zijn gedood bij de invasie in Jabalya. Dat staat nog niet in Haaretz. Volgens Khaled is dit het plan: een aantal stroken bij de grens herbezetten, alle regeringsgebouwen vernietigen, de leiding van Hamas liquideren. Behalve dat het laatste ze niet gaat lukken. En de raketten blijven volgen. En bij het sturen van grondtroepen ook Israelische soldaten sneuvelen want het verzet bestaat niet meer uit jongens die stenen gooien maar uit mannen die wapens hebben en hebben leren schieten.
Update, 12.30 hier.
Zevenentwintig doden vanochtend. De zoon van dr. Said, die ik hier al eens heb ontmoet. Jongen van zestien, briljant, deed het goed op school, beloofde wat te worden. Dood. Zijn vader zit huilend thuis, hij kan niet naar het ziekenhuis, waar zijn dode zoon ligt want het leger omsingelt zijn huis.
Op het NCCR werken we door, zij het dat iedereen er bedrukt bij loopt.
Trees belt uit Sakhnin. Wat moeten we doen? Waarom snappen ze er in Nederland zo weinig van? Waarom is dit niet eens nieuws?
10.00
Veertien doden vanochtend. Tanks in de Gazastrook. Op weg naar het kantoor moesten we omrijden, straten afgezet, er werd net een rouwtent ingericht bij het ministerie van binnenlandse zaken. Jongetjes op straat speelden intifadaatje: kartonnen dozen op straat zetten als barrikade, tussen de rijdende auto’s doorrennen, met een plastic machinegeweer zwaaien.
Dit is het bericht van gisteren:
Lees verder
Gaza, 10.30.
Vannacht een paar keer wakker geworden van de overvliegende straaljagers. Hier een dreigend geluid, want boven Gaza kan en mag niets anders vliegen dan Israeli’s, en dat is dus altijd slecht nieuws. Maar ik heb geen klappen meer gehoord. Misschien in het zuiden. Straks hoor ik of er nog nieuwe slachtoffers zijn gevallen. In het huis van Khaled gaat de tv zelden meer aan voor het nieuws, toen hij merkte dat hij en zijn zoons permanent leefden met een oog op de tv. Hij probeert van zijn huis een warme, geborgen plek te maken waar het kwaad niet binnenkomt, want wat heb je er aan om de hele tijd depressief te zijn. Dus soms heb ik ook geen zin om te vragen hoe erg het nou weer is.
Lees verder
Alles okee, voor zover het in Gaza okee kan zijn.
De aanvallen zijn weer (even) opgehouden.
Vanochtend was de elekrticiteit uit, het net lag er uit. Nu is het internet weer bereikbaar maar overbelast, want het is vrijdag en iedereen zit er op.
Ik heb nog een verhaal, ik hoop dat het vanavond rustig is, want nu hebben we familielunch en een feestje en de flat zit vol met mensen. Ik kijk of het vanavond nog lukt.
Veel groeten uit Gaza aan iedereen van de vrienden.
Ik ben er weer goed doorheengekomen en in Gaza. Blij om mijn mensen weer in de armen te sluiten, maar leuk is het hier niet. Net door Erez heen hoorde ik een paar doffe dreunen, zag twee flinke zwarte rookpluimen, vuur. Er werden net weer twee auto’s – in Beit Hanoun – uit de lucht gebombardeerd. De taxi die me ophaalde deed de radio aan. Twee shahid, twee martelaars. Dat maakt de oogst van vandaag en gisteren 27 doden.
Lees verder
Ik ben naar Gaza.
Als het goed is stuur ik vanavond een berichtje.
Voor wie even niets te doen heeft: ik zag in de boekhandel dat Ilan Pappe’s boek, De etnische zuivering van Palestina nu in het Nederlands is verschenen. Als ik zo bazig mocht zijn, dan zou ik zeggen: verplichte literatuur als je over Palestina/Israel mee wilt praten. Een absoluut centraal boek.
Er zijn boeken die ik graag gelezen wil hebben maar die ik niet wil lezen. Er staan meerdere zulke boeken in mijn kast licht verwijtend te zwijgen. Dan neem ik er wel eens eentje mee in mijn koffer, die ik dan vaak weer ongelezen terug kan zetten. Nou ja, dan is zo’n boek er ook even uit geweest. Boek schept luchtje.
Lees verder
Het verscheen in wel negen kranten, met vrijwel identieke koppen: Ter Horst: stemdwang SP in strijd met Grondwet. Nu zijn we bij de SP de laatste tijd wel wat gewend, maar als het een minister is, een minister die bovendien belast is met de bewaking van de Grondwet, die een partij ervan beschuldigt (of lijkt te beschuldigen) ongrondwettelijk te handelen, dan is er reden voor een stevige discussie. Dan moet er iets opgehelderd worden. Genoeg aanleiding voor de SP fractie om een middel in te zetten dat in de Eerste Kamer maar zelden wordt gehanteerd: het recht op interpellatie.
Lees verder
Ik herlas Kaddisj voor een niet geboren kind, van Imre Kertész. En las Dossier K. Een onderzoek. Kertész, in 1929 in Boedapest geboren, werd in 1944 naar Auschwitz gedeporteerd en keerde terug. Ik ontmoette hem eens bij uitgeverij Van Gennep. Een imponerende, haast intimiderende aanwezigheid, zwijgend. Ik maakte een grapje over het portret van unser Onkel Karl (Marx) die daar nog steeds aan de muur hing. Ik weet het grapje niet meer, maar tot mijn opluchting moest hij lachen. Het is nu pas dat ik zijn boeken echt begin te waarderen. Ook zeer aanbevolen: De verbannen taal.
Lees verder