Te gast: Shervin Nekuee
Over moslimpesters en islambashers
Sociale patronen worden pas zichtbaar door herhaling. Sinds die vermaledijde elfde september van het jaar 2001 valt in de verhouding tussen de inheemse Nederlanders en de moslims-van-niet-van-hier een ziekelijk en destructief patroon te bespeuren.
Lees verder
Hoe vaak heb ik dat niet gehoord, en hoe vaak is dat niet als reactie op dit weblog langs gekomen, die vraag: waarom doen die (gematigde) moslims hun mond niet open, waarom protesteren ze niet tegen…vul maar in. Nu blijkt het, áls ze protesteren, heel snel weer te worden vergeten. De foto hierboven, Clara stuurde die, was van een protestdemonstratie naar aanleiding van de moord op Theo van Gogh.
Lees verder
Ik had nog even getwijfeld of ik het wel zo’n goed idee vond, het initiatief van Behnam Taebi en Peyman Jafari, (hun tekst, hier), om een persconferentie te beleggen van de andere ex-moslims, de ex-moslims die niets zien in het comité van Jami. Het bekende dilemma zoals we dat ook kennen rondom Wilders, kun je zijn achterlijke uitspraken maar beter negeren, dan geef je wel een groot deel van Nederland het gevoel dat het normaal aan het worden is dat je moslims wegzet als barbaren, of ga je er tegen in, en maak je die man daarmee belangrijker dan hij is.
Lees verder
Onbekend maakt onbemind. Sommige van die tegeltjeswijsheden zitten ook in mijn brein opgeslagen. Ik ben een fervent aanhanger van gemengd. Natuurlijk omdat ik me daar zelf het prettigste bij voel, tot op zekere hoogte. In mijn vriendenkring miechelt het van de mensen die van zichzelf al tamelijk gemengd zijn. Gemengd joods en Indisch, of Nederlands en Marokkaans, of joods getrouwd met een moslim, of christelijk geweest en nu moslim, of politieke vluchteling, of communist geweest, of meer in het buitenland gewoond dan hier, of met een interessante seksuele leefstijl – bijna allemaal mensen die een reden hebben om zich niet zomaar tot de dominante cultuur te bekennen. Zoals Adrienne Rich dat beschreef, met haar specifieke eigen mix van identiteiten, joods en lesbisch en dichter en moeder van zoons, ‘disloyal to civilisation’. Met zo’n gemengde achtergrond laat je je niet makkelijk bij de dominante cultuur indelen en wil je dat ook niet.
Lees verder
Het is niet eerlijk: het wordt al herfstig en we hebben nog nauwelijks zomer gehad. Ik heb niet een keer in zee gezwommen. En nu is het grote plezier voorbij dat ik vanuit mijn slaapkamerraam de zonsopgang zie als ik wakker word. Het wordt weer opstaan in het donker en in het donker naar beneden om de kranten te halen. Kobus zit op het balkon de eerste blaadjes achterna en het regent uitnodigingen voor iftarbijeenkomsten want het is spoedig ramadan.
Lees verder
Tweede lezing die Ran HaCohen hield, op uitnodiging van Een Ander Joods Geluid. De sprookjes. De tekst is van hem, mijn commentaar of aanvullingen tussen haakjes.
Lees verder
Morgenochtend op de IKON radio in de Andere Wereld, tussen vijf over zeven en half acht ’s ochtends een interview met Ran HaCohen. Zie hier.
(Ran HaCohen)
Lees verder
Te gast: Ziauddin Zardar, op de Nieuwsbrief van Eutopa. Over moslimterreur.
Lees verder
Twee op elkaar aansluitende lezingen van Ran HaCohen. Israeli met een Nederlandse achtergrond. Schrijver van kritische stukken.
De eerste lezing ging over de bezetting. Hij gaat ervan uit, en ik denk heel terecht, dat de meeste mensen, inclusief de Israeli’s niet werkelijk weten wat er gaande is in de bezette gebieden. De tekst is van hem, mijn opmerkingen of aanvullingen zijn tussen haakjes.
Lees verder
De hele dag Pavarotti op de radio, terwijl ik achter mijn PC de beloofde klussen af probeer te krijgen voordat de Eerste Kamer terugkomt van reces – artikelen voor Roodkoper, De Brug en ZemZem. En het nieuws. Wilders heeft Vogelaar knettergek genoemd en dat mag tegenwoordig kennelijk in het parlement.
Lees verder