(Uri Avnery)
Te gast: Uri Avnery, 21 juli 2007
(vertaling Anja Meulenbelt)
In de klassieke Amerikaanse western is het verschil zo schel als de zon in Colorado, midden op de dag: je hebt de Good Guys en de Bad Guys. De goeie jongens zijn de kolonisten, die de prairie tot bloei brengen*. De slechterikken zijn de Indianen: bloeddorstige wilden. De grootste held is de cowboy, stoer, menslievend, met een paar grote revolvers, te allen tijde bereid om zichzelf te verdedigen.
Lees verder
Vakantie is als je rustig kunt werken.
Ik blijf de zomer vaak in eigen land. Ik zit te wachten op mijn Palestijnse gezin, dat visa heeft maar Gaza niet uit kan omdat de grens nog steeds dicht zit. Maar dat zo zijnde maak ik er het beste van. Dat leer je van Palestijnen, die nooit kunnen plannen. Als je niets meer kunt doen dan neem je het leven zoals het komt. Beetje werken ’s ochtends, beetje opruimen en schilderen, want nog lang niet alles heeft na de verhuizing een definitieve plek en ik loop me nog regelmatig suf te zoeken.
En als het mooi weer is een uitstapje.
Lees verder
Hoe gaat het met het uitvoeren van het Generaal Pardon? Hoe gaat het met vluchtelingen? Met de medische zorg? Met het pardonloket?
Zie hier de link naar de Nieuwsbrief van het ASKV
Het is echt waar. ‘Gelijkheid tussen mannen en vrouwen’ wordt geacht een van onze belangrijkste kernwaarden te zijn, alleen, verzilveren kun je het niet. Vrouwen verdienen nog steeds minder dan mannen. Niet alleen omdat ze vaker in de verzorgende sector werken, die slecht betaald wordt. Het verschil is ook zichtbaar als vrouwen en mannen in dezelfde functie werken. In Europa is het verschil gemiddeld 15%. In ons moderne, verlichte Nederland is het nog slechter: 18%.
Lees verder
Lucas Catherine schreef een chronologie van wat er Gaza gebeurde. Catherine is heel goed geïnformeerd, en schreef meerdere boeken over de Palestijns/Israëlische situatie, die in Belgiê verschenen. (Helaas hebben wij ook zo ons chauvinisme, en zijn weinig op de hoogte van wat er in ons buurland in het Nederlands verschijnt)
Lees verder
Eindelijk is het echt reces. Ik moet altijd eerst een weekje afkicken van de adrenaline van het gewone hectische leven. De overdosis aan informatie, de hijgerige toon waarop die wordt gebracht, elke dag een nieuwe kwestie, elke dag wel een bijeenkomst waar ik heen moet of wil en altijd te veel te doen, en opeens hoeft er bijna niks en zijn de weekbladen dik en nog van vorige week.
Lees verder
Dat was rustig!
Het SPnet lag er uit, dus mijn weblog ook.
Heel het raderwerk lag stil, toen de machtige arm het ook even niet meer wist.
Midden in een stuk tekst dat ik aan het tikken was.
Dat is dus voorgoed weg.
Hindert niet.
Morgen weer.
(Cartoon Jos Collignon, Volkskrant)
Ik had het er al over, hier. Het vogelaart nog even door, hoewel nu langzamerhand everybody who is anybody zijn zegje gedaan heeft, redacteuren, columnisten en pagina’s vol opiniestukken. Minister Ella Vogelaar heeft het gedaan. Maar wat heeft ze nou helemaal gedaan?
Lees verder
Het is, uit de verte, niet zo eenvoudig om te begrijpen wat er aan de hand is in de Palestijnse gebieden. Was dat, bijna, een burgeroorlog? Was het een gewelddadige coup van Hamas tegen Fatah? Is het de strijd tussen ‘gematigden’ of ‘seculieren’ enerzijds en ‘extremisten’ of ‘islamisten’ anderzijds?
Lees verder
Voor mensen die voor het eerst op dit weblog komen: een korte kennismaking.
Lees verder