Ik las op het weblog van Wim de Bie een stukje over de bolderkar, en het strand van vroeger, en de herinneringen kwamen terug. Petten, tussen twee pieren in maar twee of drie gezinnen, allemaal beladen met zwempakjes, handddoeken, boterhammen met kaas en zand, flessen karnemelk die werden ingegraven om koel te blijven, scheppen, schepjes, vormpjes en emmertjes, ballen, Libelle’s en breiwerk voor mijn moeder. Een Kodak boxje. En dat in de bolderkar waarin ook de kinderen met nog te korte beentjes voor de lange afstand. Ik herinner me nog vooral de zelfgebreide badpakjes die mijn moeder maakte. Eenmaal nat hingen ze zwaar tussen je knieeen en het plakkende zand schuurde. Dus als ik even de kans kreeg deed ik het ding uit. Kreeg je weer klachten van nette families dat die kinderen in hun blote billen liepen.
Dingen die verdwenen.
Lees verder →

Het seizoen komt weer aanstormen, de zomer is voorbij. Elk jaar word ik daar weer door overvallen, het begint weer, en elk jaar moet ik constateren dat ik de klussen die ik me had voorgenomen, eindelijk eens mijn fotoarchief ordenen zodat ik alles kan vinden, niet heb afgekregen. Nu werd deze zomer wel erg in beslag genomen door Palestina en Libanon, en het vrolijke bezoek van mijn Palestijnse vrienden.
Lees verder →

Het fotoboek van Gon Buurman komt uit, over vrouwen. De bijbehorende expositie in de Melkweg begint donderdag 7 september. Ik schreef de inleidende tekst voor het boek, en mag de expositie openen.
Lees verder →

Lees verder →