Meisjesbesnijdenis

Geplaatst op door
10

Een middag over vrouwenbesnijdenis, of meisjesbesnijdenis of anders gezegd: VGV, vrouwelijke genitale verminking. Plaats: Akantes, voorheen het Vrouwenhuis in Amsterdam. Meerdere organisaties die meewerkten, maar het voortouw vooral genomen door VON, Vluchtelingen-Organisaties Nederland. Dus veel vrouwen uit Somalië, Sudan, Eritrea, Liberia, Ethiopië. Ik zag Stella weer, van African Sky, die de bijeenkomsten meeorganiseert, en een paar andere vrouwen die ik al had leren kennen op een vorige bijeenkomst.
Lees verder →

Nog eens, spelregels

Geplaatst op door
1

Ik leg het nog een keertje uit voor de mensen die nieuw zijn op dit weblog. Sinds er een nieuw systeem is ingevoerd gebeurt er iets merkwaardigs waar ik verder geen invloed op heb: je tikt een commentaar in. Dan komt het zo te zien op het weblog te staan. En dan verdwijnt het weer. Dan lijkt het dus of er hier permanent iemand achter de knoppen zit om de commentaren meteen te verwijderen, maar zo is het dus niet. Alle commentaren verdwijnen vanzelf eerst naar de wachtstand. Dan selecteer ik, minimaal twee keer per dag. De geijkte tirades hoe erg moslims zijn komen er niet op, broodje aap verhalen niet, en de eens in de zoveel tijd herhaalde klacht dat ik hier censuur pleeg en alleen maar commentaar toelaat dat in mijn eigen straatje past ook niet. Een weblog is een persoonlijk dagboek, ik maak zelf de keuze wat ik de moeite waard vind en welke bijdragen een discussie verder helpen en welke niet.
Uiteraard is niet iedereen het daar mee eens, maar dat hoeft ook niet.
Die gaat dan naar een andere site of begint er zelf een waar hij/zij net als ik zelf de spelregels vast kan stellen.
Met vriendelijks
Anja Meulenbelt

De keuzes van Marokkaanse meisjes (2)

Geplaatst op door
4

In 1990 schreef ik een boek, getiteld Casablanca, of de onmogelijkheden van de heteroseksuele liefde. Daarin had ik het over de partnerkeuze van zich emanciperende vrouwen, en hoe moeilijk het voor veel van hen was om een (mannelijke) partner te vinden die niet verwachtte dat ze zich wat kleiner zou maken, dat ze haar ambities op zou geven voor hem. Ik deed ook een minionderzoekje in de contactadvertenties van toen, naar de vrouwen en mannen die een partner zochten. Wat bleek: het waren vooral de vrouwen die zochten naar een partner op gelijkwaardig niveau die het moeilijk hadden. Want de mannen die een partner zochten hadden liever een vrouw die een beetje tot aanzienlijk jonger waren dan hij, vooral niet zo’n ‘geëmancipeerd type’, of een vrouw met een carrière. Er was, kortom, een scheefgroei op de ‘partnermarkt’. Aan de bovenkant goed opgeleide noderne vrouwen die geen gelijkwaardige partner konden vinden, aan de onderkant laag opgeleide en traditioneel ingestelde mannen die ook geen partner konden vinden. Voor dat laatste probleem was een oplossing: je zag de opkomst van de huwelijksbureau’s die bruiden gingen halen uit de Filipijnen en Polen. Importbruiden kortom, voor autochtone mannen.
Niets nieuws onder de zon dus.
Lees verder →