Gisteravond was Artis open voor het publiek. En achterin, bij de bisons (moeder en kind) was een dansvloertje aangelegd voor een tangoschool. Ik was mee met Helma. Zij en Jan kunnen het echt, en ik zal nooit vergeten hoe ze in Gaza, tijdens een training die we gaven, de tango dansten, als voorbeeld hoe leiding geven er ook uit kan zien. Zo organisch dat je niet kunt onderscheiden wie leidt en wie volgt.
Amsterdam in de zomer is leuk. Er gebeurt van alles, en als er niets gebeurt zijn er nog zoveel mooie plekken om heen te gaan en dingen om te doen.
Gisteren de Gay Pride, de grachtentocht.
Ik vind mezelf al een tamelijke held dat ik geleerd heb om te webloggen, om te fotograferen met een digitale camera, en die foto’s ook nog op maat in mijn pc weet te krijgen. Een oud paard leert niet makkelijk nieuwe kunstjes, tenslotte. Ik vind dat ik kan toveren en ben er erg trots op. Maar verder ben ik weinig geschikt voor het moderne leven vol met moderne apparatuur met dikke gebruiksaanwijzingen. Vroeger kon ik de gaskachel nog zelf repareren met een haarspeld. Probeer dat nu maar eens.
Lees verder
Op de CD’s na zijn bijna alle dozen uitgepakt en de dingen hebben weer een plek.
Zoals te zien is, ook al heb ik de helft weggegeven, ik hou nog veel over.
Gisteren was de hele dag gewijd aan de evaluatie van een jaar werken in de Eerste Kamer. Wat ging er goed, wat kon er beter, wat zijn onze plannen voor de toekomst?
Het is voor mij een beetje een experiment, of het aanbieden van een serie, zoals nu ‘de paradigmastrijd’ en voorheen ‘de angst voor de migrant’ die nog niet rond is leuk en nuttig is.
Ik heb lang lesgegeven. Het voordeel van lesgeven is dat je eisen mag stellen aan studenten, bijvoorbeeld aan studenten in de hulpverlening dat ze in staat zijn tot zelfreflectie en ook kritisch over zich zelf na kunnen denken. Het andere voordeel is dat je in direct contact met studenten kunt zien of een verhaal of denkoefening aankomt of meer uitleg behoeft.
Lees verder
Wie is er verantwoordelijk?
Er zijn verschillende varianten bij het beantwoorden van de test. De meeste mensen vullen bij het eerste verhaaltje 100% verantwoordelijkheid in voor de man, en 0% voor de vrouw. En dan gaat het schuiven, bij de ene eerder dan bij de ander. Die vrouw gedraagt zich wel erg stom of slecht. Dan wordt er bij de vrouw bijvoorbeeld 30% ingevuld, en 70% bij de man.
Lees verder
De schuldvraag
We naderen het einde van deze serie over de paradigmastijd. Als op een na laatste aflevering wil ik een testje aanbieden dat ik vaak met mijn studenten heb gedaan. Het gaat over schuld en verantwoordelijkheid, aan de hand van een thema dat hier al vaker aan de orde is geweest, geweld tegen vrouwen. Over de vraag wie daar verantwoordelijk voor is. Is het altijd alleen de man die slaat, of heeft de vrouw daar ook een rol in?
Eerst geef ik iedereen de gelegenheid zelf het testje te doen.
Het gaat daarbij niet om de vraag of je het goed of fout doet, maar om jezelf te kunnen betrappen op een paradigma over verantwoordelijkheid. Morgen zal ik vertellen hoe andere mensen de test in hebben gevuld, hoe ik de test in zou vullen, wat dat zegt over mijn paradigma, en welke relatie ik zie met de paradigmastrijd over Palestina/Israël.
Hier komt ie.
Lees verder
Godallemachtig, wat kan een mens toch een boel spullen verzamelen.
De paus heeft laten weten dat het moderne feminisme in strijd is met de waarachtige vooruitgang van vrouwen. Een man in een jurk als de betere feminist, het is niet nieuw. Ik zou het ook graag naast me neer hebben gelegd met een ach daar gaan we weer, als het niet oz’n mooie gelegenheid was om de discussie over de paradigmastijd eens te verleggen naar een ander terrein. Als illustratie.
Lees verder
