Palestijnse vluchtelingen in Syrië

Adres: Op de Vlucht
Plaats: Damascus, Syrië

Geachte mevrouw Meulenbelt,

Als Nederlander die in Syrië woont word ik al geruime tijd
geconfronteerd met de oorlog, maar nu wil ik aandacht vragen voor een
zeer verdrietig deel van deze oorlog, waar naar mijn mening niet
voldoende aandacht aan wordt besteed: de Palestijnse vluchtelingen. Ik
weet dat de Palestijnse kwestie u na aan het hart ligt, dus ik hoop
dat u mij (ons) kunt helpen. Ik ben een Nederlandse woonachtig in
Damascus en getrouwd met een Palestijn, de situatie van de Palestijnse
vluchtelingen in Syrië verslechterd razendsnel.
Lees verder

Liggen op de Dam

Kom liggen op de Dam!
Zaterdag 14 april van 14:00-15:30 uur op de Dam, in Amsterdam.
Vrouwen Tegen Uitzetting (VTU) voert zaterdag 14 april actie tegen het op straat zetten van vluchtelingen.

We willen zichtbaar maken hoe het is om op straat gezet te worden en roepen dan ook iedereen op met een matje naar de Dam te komen. Zo nu en dan gaan we dan met z’n allen tegelijk liggen… tégen het op straat zetten van vluchtelingen, vóór fatsoenlijke opvang.
Waarom?
Lees verder

Kinderen zonder papieren


(Gulistan Gudojev)

Kinderen zonder papieren. “Illegaal” gemaakte kinderen. Het was niet vanwege Mauro dat er in De Nieuwe Liefde (op 13 november) een middag belegd was over het lot van kinderen in Nederland die wachten en hopen op een verblijfsvergunning – het is een al veel te lang bestaand probleem, en in De Nieuwe Liefde is ‘De vreemdeling in Nederland’ een terugkerend thema. Geeske Hovingh organiseert en leidt de bijeenkomsten stevig en liefdevol, en nodigt zowel de ‘ervaringsdeskundigen’ uit – we willen niet over de hoofden van de mensen heen praten, de mensen over wie het gaat – plus bevlogen deskundigen die er dagelijks beroepsmatig mee te maken hebben. De mensen die de rauwe realiteit al heel lang meemaken.
Lees verder

Kristallnachtherdenking 2011 (1)


(Marjan Sax)

Gisteravond Kristallnachtherdenking bij het mooie kleine monument voor het joods verzet bij het Stadhuis. Ik kom er nog op terug, maar eerst de speech die Marjan Sax hield.
Ik ken Marjan al heel lang, vrouwenbeweging, praatgroepen, Bloemenhovekliniekbezetting, en het doet mij plezier haar samen met andere vrouwen van toen nu actief te zien in het werk voor vluchtelingen. Net als ik is ze er na de hoogtijdagen van de vrouwenbeweging niet bij gaan zitten. In die tijd hadden we het er eigenlijk nooit over wat het voor haar betekende om kind van joodse Duitse vluchtelingen te zijn, zoals ik het er niet over had wat het was om kind te zijn van een familie die tijdens de bezetting joodse kinderen in veiligheid bracht. Maar alsof het er nu tijd voor is, juist omdat we in tijden leven waarin we opnieuw waakzaam moeten zijn, komen die verhalen weer naar boven. Nu er opnieuw vluchtelingen worden geweigerd, en opnieuw mensen nodig zijn die het daar niet bij laten. Marjan Sax was een van de spreeksters gisteren. De rest komt nog: dit was haar verhaal:
Lees verder