Nahed Selim maakt het ondertussen wel erg bont. Haar boek De vrouwen van de profeet heb ik nog met enig plezier gelezen. Dat is het verhaal van een geëmancipeerde vrouw, oorspronkelijk afkomstig uit Egypte, en hoe ze aankijkt tegen de koran, de vrouwonvriendelijke passages daarin, de nog heel wat vrouwvijandiger hadith (de overleveringen) en wat ze te weten is gekomen over het boeiende gezinsleven van de profeet. Het boek heeft de charme van een frisse kijk, Selim zegt ook onomwonden hoe kwaad ze soms wordt. Voor meer diepgang over de vraag hoe vrouwenemancipatie en islam al of niet te verenigen zijn zijn er betere boeken, Amina Wadud, Fatima Mernissi, Leila Ahmed, Anne Sofie Roald. Met dat boek hoorde Nahed Selim voor mij wel in het rijtje van de vrouwen die sympathie hebben voor de emancipatiepogingen van moslima’s, en die daar zelf ook actief in is. Maar ze lijkt zich nu steeds meer af te zetten tegen vrouwen die vinden dat emancipatie en geloof heel wel te verenigen zijn. Er lijken op dit moment nog maar twee vrouwen te zijn die weten hoe het echt zit, en dat zijn Hirsi Ali – en Nahed Selim uiteraard.
Lees verder →
