
(Fida en Khaled)
Gisteren met de club naar de vreemdelingenpolitie. Daar heb ik slechte herinneringen aan, want eens was ik een moeder met een buitenlands kind en twee keer per jaar stonden we in de rij om zijn verblijfsvergunning verlengd te krijgen. Stonden. In de rij. Dat gaat nu heel anders, nummertje trekken, stoelen, een cola-machine, iets op tv om naar te kijken, en een vriendelijke meneer die ons te woord stond. Uitgelegd, waarom ze nog maar een weekje van hun visum overhadden. Grens dicht. Dat is pech, zei de man vriendelijk. En handelde alles netjes af. Dat viel dus mee. Maandag het IND. Als dat goed gaat, gaan ze donderdag pas weg naar Duitsland.
Lees verder