
De meidagen. Toch altijd weer de oorlogsverhalen. Ik was te jong om zelf herinneringen te hebben, maar ik kreeg ze mee. Ze duiken onwillekeurig op, elke mei opnieuw.
Mijn andere oma was uitgeefster, al bijna een oude vrijster, tot ze trouwde met de vader van mijn moeder, zijn vierde vrouw. Toen ze overleden was wilde mijn moeder al die oude rommel naar de veiling brengen, waaronder de inhoud van haar enorme boekenkast. Ik redde een paar boeken, waaronder drie boeken van Willem Arondéus. Ik had gezien dat er opdrachten stonden in die boeken, dat er een foto was ingeplakt. Ik vond dat we die boeken niet zomaar weg konden doen, ze hadden voor mijn grootmoeder iets betekend, al begreep ik nog niet wat, en nam ze mee naar huis.
Lees verder
