Zaterdags, als het even kan naar de boerenmarkt. Als je in Kosovo bent geweest, de townships van Zuid Afrika, of Gaza, dan vergeet je nooit meer in wat voor een rijk land we wonen. Wat een weelde, wat een keuze.
Weelde en hoendergeluk
3
Categorie archieven: Algemeen
ROOD!
Gisteravond was ik te gast in het politiek café van de kaderscholing van ROOD. Ik zou met ze in discussie gaan over Palestina/Israël, op uitnodiging van Driek die mee was met het SP reisje naar de gebieden in januari. Eigenlijk had ik als verrassing twee echte levende Palestijnen uit de Gazastrook mee willen nemen, Ramadan en Mohammed, maar die kregen hun visum niet op tijd geregeld.
Bijna uitgebloeid
Voordat ze helemaal uitgebloeid zijn, en allemaal stuk: de tulpen die ik kreeg van de vrouwengroep in Naarden. Vereeuwigd op het weblog.
Die losse tulpen liggen er niet voor de decoratie.
Josephine heeft een hobby. Als ze geen eieren kan vangen bijt ze tulpen dood. Elke keer als ze langs komt, hang, weer een een kopje kleiner.
Dappere kat.
Niks zielige allochtoontjes helpen
In de HP een pleidooi voor witte scholen. Gemengde scholen zijn slecht voor blanke kindertjes, schrijft een blanke moeder van blanke kindertjes.
Broodjes smeren
Nog even terug naar vroeger, nu ik door de vraag ‘femsoc of socfem’ weer aan het denken sloeg over hoe het begon met de vrouwenbeweging. Een terugblik. Over vrouwengroepen.
Wedstrijdje verpissen
Paul Cliteur gaat zich erg inhouden, heeft hij gezegd, want hij is geschrokken van de nare dingen die er over hem worden gezegd. Nu is hij zelf een meester in het nare dingen zeggen over anderen, dus een beetje raar is het wel dat hij schrikt. Ik citeer er maar één, over Jacques Wallage: ‘Waarom nemen we iemand als Wallage überhaupt serieus? Die man had natuurlijk allang afgevoerd moeten worden.’
Afgevoerd. Hij zei het echt.
Voor altijd koningin
Nu is ze nog prinses, maar vanaf dinsdag, als de uitvaart is geweest, is ze voor altijd koningin.
.
Gisteren bij de plechtige vergadering geweest van Eerste en Tweede kamer samen. Er was met zorg gewerkt aan de speeches, er was mooie muziek. Onze voorzitter, Yvonne Timmerman-Buck, had het er over dat met Juliana een stuk van de ‘ikheid’ van Nederland verdween. Een mooi citaat. Daarna nog even wezen buurten in de SP burelen bij de Tweede Kamer. De jongeren hebben het niet zo met Juliana, die zijn groot geworden met Beatrix. De koninginnen en prinsessen van onze jeugd, altijd halve sprookjes, blijven natuurlijk voor altijd de echte.
Socfem of femsoc
Was het nou socfem of femsoc vraagt Theo Cornelissen.
In het grote gewoel van de vrouwenbeweging toen had je veel verschillende stromingen. Je had de radicaalfeministes die alleen maar fem waren – de grootste tegenstelling zagen ze tussen vrouwen en mannen. Die hadden uiteindelijk dus ook geen strategie, want wat wil je, alle mannen deporteren naar Drente en daar dan een hele hoge muur omheen bouwen?
Nieuwe stelling
Van Herman heb ik nu genoeg met mezelf zitten spelen op mijn weblog en moet ik nu weer aan de plicht. Een nieuwe stelling voor ga in discussie met kamerleden. Want er komen 8000 mensen per dag langs.
Waarom stuur je die niet door naar mijn weblog, vroeg ik.
Maar dat vindt Herman niet een goed idee.
Dus hier komt de stelling, en daarna komt Herman.
Marx en Meul
Omdat er vanwege de koningin, ik bedoel, Juliana, geen Eerste Kamer zitting is vandaag een dag thuis. Door de commotie om de dood van Sjeik Yassin kwam ik gisteren nergens toe. Ronald van Raak is een boek aan het samenstellen met klassieke socialistische teksten, What’s left? en actuele commentaren op die stukken. Ik schrijf een stukje over een artikel dat ik lang geleden zelf schreef, een marxistische analyse van de huishoudelijke arbeid, in de jaren zeventig. Er was toen veel gedoe tussen socialisten en feministen.