Twee berichten die niet konden wachten tot morgen.
(Stuur geen reacties, morgen begin ik weer)
Kijk vanavond naar Netwerk, reportage met Trees Kosterman in Sakhnin, Galilea.
En demonstratie vanavond in Groningen. Zie flyer hierboven.
Ingezonden stuk in Trouw, van Miriyam Aouragh en Pepijn Brandon.
De huidige crisis geeft de Verenigde Staten de mogelijkheid om via Israël de positie van Syrië en Iran te ondermijnen.
De berichtgeving over de oorlog in Libanon toont opnieuw Israëls uitzonderlijke capaciteit zichzelf de slachtofferrol toe te bedelen. De wekenlange wurggreep waarin het de burgerbevolking in Gaza heeft gehouden en de brute kracht die het nu tentoonspreidt in Libanon hebben dat beeld nog nauwelijks aangetast.
Lees verder
Te gast: Mohammed Benzakour met een opiniestuk.
(Ik was een beetje te haastig met het plaatsen van dit stuk, Mohammed had het nog in de aanbieding voor een krant. Als het geplaatst is komt zijn stuk hier terug)
Hoi Anja.
Hier in Israel wil men er niet aan, maar er zijn gelukkig nog mensen die tegen de oorlog zijn. Gisteren in Tel Aviv liepen er (onverwachts) zo’n 4000/5000 mensen mee. Allerlei groeperingen, Arabische en Joodse. Ik stuur je een zooitje foto’s. Ik ben helaas niet zo’n goeie fotografe. Maar foto nr. 33 (hierboven) vind ik erg mooi.
liefs
Trees
Lees verder
Te gast: Jaap Hamburger, spreker gisteren op de demonstratie.
Brief naar Tel Aviv.
Hallo Erella in Tel Aviv,
Je vraagt hoe de demonstratie tegen de zoveelste oorlog van Israël in Libanon en tegen de zoveelste inval in Gaza hier in Amsterdam verlopen is, gisteren. Wel, ik zal je mijn indrukken en gedachten geven, niet gefilterd door een andere behoefte dan subjectief te zijn.
Lees verder
Ogestuurd door het NCCR in Gaza, de organisatie voor gehandicapten waar Stichting Kifaia mee samenwerkt.
Een alledaags verhaal
Het gebeurde in een erg arm dorp in Gaza waar een gezin bij elkaar zat in hun huisje. De Hajaj familie werd geraakt door een Israelische raket, die gemaakt was door Amerikaanse handen. Zulke bloedstollende beelden maken ons bang, en we voelen medelijden.
Lees verder
Oef!
Zeiknat tot op mijn onderbroek kon ik naar huis, na eerst een flinke borrel in de kroeg – ik even blij dat ik christen ben en geen moslim.
Dat hebben we doorstaan, en goed. Want ik hield eerlijk gezegd mijn hart vast, of er geen incidenten zouden zijn waar de pers meteen op zou springen. Het is zo makkelijk om een gehele demonstratie in een kwaad daglicht te stellen, door net in te zoomen op die ene activist met te radicale slogans. Ik zag hoe woedend sommige mensen waren en begreep het zo. Vooral de mensen met familie in Libanon. Maar ze hielden zich in. Aan het begin scandeerde een groepje mensen Allahu Akbar. Nou weet ik na vele jaren in een moslimland dat dat niets anders betekent dat God is groot, maar ik weet ook dat bange Nederlanders dat op kunnen vatten als een oproep tot de strijd tegen het Westen. Maar de media vonden andere zaken interessanter. Huilende mensen waren meer populair, deze keer.
Lees verder
Yes! Dat was een mooie, indrukwekkende demonstratie. Nauwelijks een wanklank. Toen de voorbereidingen werden getroffen ging het alleen nog over Palestina. Daarna volgde de invasie in Libanon. Dus kwamen er veel meer mensen dan we aanvankelijk hadden gedacht, geemotioneerde Libanezen, verontwaardigde Nederlanders. RTL4 zei tussen 2000 en 2500 mensen.
Lees verder
Jaap Hamburger, van een Ander Joods Geluid, gisteren tijdens de demonstratie:
Dames en heren,
welkom,
salaam aliakum,
Ik vertegenwoordig een joodse organisatie, maar een andere, dan die afgelopen donderdag bijeen waren op het Jonas Daniël Meijerplein. Mijn organisatie heet niet voor niets Een Ander Joods Geluid.
Lees verder
