By Gideon Levy (Ha’aretz)
Good morning to the Israeli left. After an eternally long hibernation, we are starting to hear the sounds of its awakening. Only when the wind is once again blowing in its direction – and not because of anything it did – does the extra-parliamentary left dare to come out of the closet where it locked itself up more than four years ago.
Lees verder
Gelukkig zijn er nog een paar journalisten die het wel aandurven om een kamerlid als Hirsi Ali kritisch te volgen in haar werk. Frank Poorthuis en Raoul du Pré. (Volkskrant van vandaag) Ze hebben het over het in de wandelgangen ook van haar VVD collega’s gehoorde gemopper: ‘dat moet je als gewoon Kamerlid eens proberen’, toen alles weer eens op zijn kop stond vanwege een spoed-fractievergadering met Hirsi Ali.
Lees verder
Tiny Kox is the leader, the ra’is of my faction of the Socialist Party in the Dutch Senate. He spoke last week in the Assembly of the European Council in Straasburg, as a member of the Group of the Unified European Left. Also present was an observing delegation from Israel, who were none too happy with Kox’ speech, and mr. Abu Zayad from the Palestinian Legislative Council who probably was. It might be possible that there is a majority in the European Council to give the Palestinians an official oberser status. Tiny Kox suggested to invite the new Palestinian president as a guest speaker in the near future. I agree very much!
Here is his speech:
Lees verder
Ik wou dat ik zo optimistisch was als Michel Rocard. Rocard is oud-premier van Frankrijk, en lid van het Europees Parlement. Vijf weken lang was hij de aanvoerder van de EU waarnemers bij de verkiezingen, en hij is overtuigd dat het nu de goede kant op gaat. President Abbas is democratisch verkozen. Premier Sharon heeft aangekonigd dat het zijn bedoeling is om het Israëlische leger uit de Gazastrook terug te trekken ‘waardoor de bezetting zelf een open vraag is geworden, wat weer een kans biedt op verdere vooruitgang’ (Volkskrant 5 februari). Lees verder
Rafah, tegen de grens met Egypte aan. Eens werd die grens dwars door een groot dorp getrokken. Ik ken de tijd nog, in 1994, dat mensen aan beide zijden van niemandsland achter het prikkeldraad naar elkaar stonden te schreeuwen, en de pasgeboren kinderen omhoog tilden zodat oma’s en tante’s aan de andere kant hun familie konden zien. Toen werd het prikkeldraad een hoge ondoordringbare muur. Lees verder
Het ging allemaal goed, de reis terug, maar het is niet niks, de grenzen over. Bij Erez hadden ze weer wat nieuws. De vorige keer hadden ze nog een snuffelhond die de bagage door moest werken terwijl je zelf achter een hek moest blijven wachten. De hond is ontslagen. Die had er de laatste keer ook heel weinig zin meer in. Lees verder
We zitten te wachten op de taxi die ons naar Erez gaat brengen. Een beetje katterig, afscheid nemen is nooit leuk zeker niet als je niet weet wanneer je terug kunt komen en wij hebben niet veel zin in de tocht terug door de checkpoints en grenzen maar het moet.
We hebben alle chocolade uitgedeeld en de kadootjes voor de mensen thuis ingepakt. Vier speelgoedkamelen voor de kinderen.
Lees verder
(Ramadan met zijn zoontjes)
Het verhaal over het schieten in Khan Younis, dat waren Hamas en de militante vleugel van Fatah die raketten afschoten op de nederzettingen, nadat de Israeli’s een meisje en haar vader hadden doodgeschoten. Vervolgens schoot het leger weer op Khan Younis, vanuit tanks en helikopters. Maar er zijn geen doden gevallen. Israel zegt uiteraard dat de dood van dat meisje een vergissing was en dat ze het zullen ‘onderzoeken’, en omdat het een vergissing was is het de schuld van de Palestijnen dat ze de wapenstilstand hebben doorbroken. Het is een erg bekend verhaal ondertussen, maar zo te zien wankelde de hudna even maar houdt het nog. Insha’ Allah
Lees verder
