Burgeroorlog?

Voor de buitenwereld lijkt het conflict alleen te gaan tussen de Palestijnen en Israël. Maar wat de Israëli’s op dit moment werkelijk bezighoudt is de interne strijd tussen degenen die Sharon steunen in zijn ontruimingsplan van Gaza en de kolonistenbeweging die daar faliekant tegen is.

Het ontruimingsplan van Gaza, de ontmanteling van de nederzettingen en de evacuatie van zo’n 8.000 kolonisten gaat geen vrede brengen. Sharon heeft besloten om de nederzettingen te ontmantelen omdat ze te duur zijn geworden, de hoeveelheid leger die nodig is om een buffer te vormen tussen de nu bijna anderhalf miljoen verder verpauperende Palestijnen en de kolonisten die in hun rijtjeshuizen bijna een kwart van het land in beslag nemen, plus een overmatig aandeel in het water is een te grote permanente aanslag op het budget. Wat Sharon met Gaza wil is inmiddels wel duidelijk: een ommuurde en door het leger omsingelde ‘bantustan’, een grote openluchtgevangenis, waarbinnen de Palestijnen maar moeten zien hoe ze het uitzingen met buitenlandse hulp. Het is een uniek project, zegt Azmi Bishara, het Palestijnse lid van de Knesset, waar ter wereld vind je een gevangenis met twee deuren, waarbinnen anderhalf miljoen mensen zijn opgesloten?
Lees verder

Soap

This article was sent to us by Imad al Kaka, who’se family is from Nablus.
I have been there once, and took a piece of soap with me from the very, very old soap factory.

Nablus soap

Nablus soap
Dr. Mohammad T. AL-Rasheed

In happier times, when the name Nablus was mentioned to an Arab, he or she would conjure visions of olive groves and soap. ‘Saboon Nabulsi’, or Nablus soap, is of mythic significance to peoples of the eastern Mediterranean and western Asian regions. It is said that soap was invented in Nablus more than 3,000 years ago. It would not really surprise me since we still use this soap, and though we might stock our houses with the latest French products, it is rare to find a house that has no Saboon Nabulsi in its cupboards and larders – yes, larders! It is so fragrant with olive oil that it diffuses that scent into arty closed area.
Lees verder

Jabalya

In Jabalya bouwt de Stichting Jabalya-Groningen een jeugdhuis. Het is een prachtig project om ondanks alles bij te dragen aan de opbouw van dat verwoeste stukje land. Ik ben Dick Smit die net als ik vaak naar Gaza gaat vaker tegengekomen.
Nu moet Jabalya zich weer herstellen van de verschrikkelijke verwoesting die het leger daar in de afgelopen weken heeft aangericht.
Ga naar hun website, kijk naar het hoopvolle deel: het jeugdcentrum in de steigers, en teken even het protestregister.

Geld voor kolonisten

De Universiteit van Tel Aviv heeft bekend gemaakt dat er twee keer zoveel financiële ondersteuning van de staat gaat naar de nederzettingen in de Gazastrook en op de Westoever, dan naar gewone joodse gemeentes, en dat is drie keer zoveel als de Arabische gemeentes binnen Israël ontvangen.
Naar de Arabische bevolking in de bezette gebieden is niet gekeken. Onder de Conventies van Geneve is een bezettende mogendheid verantwoordelijk voor de voeding, onderdak, medische hulp en onderwijs van de burgerbevolking. Maar die krijgen niets. Behalve checkpoints, muren en kogels. Feitelijk wordt de Israëlische bezetting betaald door ons, via de internationale hulp, en de hulp van de VN.

How many children killed

Two articles on the same subject – thanks Ruben.

(translated by TOI-staff from Yediot Aharonot)
Confirmed and confessed, B. Michael
Yediot Aharonot, 15/10/2004

Between Sept 29 and Oct 15, fifteen days in all, I killed thirty children. Two children per day.
Two dead children per day is more or less four bereaved parents per day. Why more or less? Because some of them were brothers. So, two dead children for one pair of bereaved parents. Perhaps that’s better, because these parents are bereaved anyway, so they are just bereaved twice, and another pair of parents is released from being bereaved. But perhaps it is less good, because to be bereaved is worse than being dead, and being twice bereaved is twice worse than being dead. So I don’t really know what to decide. Lees verder

Lied van het land

Voor Trees en Ali

Dit zongen we gisteren in mijn kerk, lied van Huub Oosterhuis en Antoine Oomen, en ik moest aan jullie denken, aan Sakhnin, en aan de Dag van het Land.

Hoe verder onze ogen reiken
hoe verder weg de bergen wijken
van rood en goud ons toegezegd.
En dood de grond en onder boven –
zwart masker voor de zon geschoven,
ontij ongeest onland onrecht.
Lees verder

Letter from Ramadan (4)

Dear Anja;
With all my love and respect I send you this message hoping that it would be
ok for the weblog
Yours

Ramadan

Mr. Sharon decided to leave Gaza and withdraw his military forces from
northern Gaza and open all the roads. It is a positive step forward as he
announced because of Ramadan Holy month, as he respects very much the
Islamic traditions and the Muslims’ holy occasions. God, this man is really
a man of principals, who needs to be understood (hahahahahaha) its been done
for the safety of the Israeli people. Lees verder

Palgaywomen

Eens nam een vriendin me mee naar een schuur in vluchtelingenkamp Khan Younis. Daar zaten in het licht van een paar kaarsen en een olielampje drie jonge mannen en een vrouw. Er werd een beetje geblowed, er werden bandjes van George Michael gedraaid. En we babbelden over van alles, maar niemand vertelde me wat we daar deden. Achteraf gezien denk ik dat ik in de ondergrondse homoscene van Gaza ben geweest.
Lees verder

Een gezegende maand Ramadan

Voor iedereen die moslim is: een gezegende en gelukkige maand Ramadan, to all my friends in Gaza, we wish you a blessed month of Ramadan for all of our friends and your families, we think of you every day.

All my best,
Anja

En een wens van mijn vriendin Rula uit Jeruzalem:

Dear friends,

I wish you and all your loved ones a to celebrate the month of Ramadan, with happiness and health. There has been many times we wished each other peace and peace so maybe if I only wish you helath and happiness one day the rest of my wishes will be achieved.

Blessed month of Ramadan to all of you.

Your friend Rula

Verhaal van Sakhnin

Trees Kosterman, getrouwd met Ali Zbidat, een Palestijn, woont met hun twee dochters in Sakhnin, een Arabisch stadje midden in Galilea, in Israël. Ik ben al een paar jaar bevriend met Trees en Ali en heb een paar keer in Sakhnin gelogeerd. Zo ben ik te weten gekomen dat het verhaal van de Palestijnen niet alleen gaat over diegenen die onder de bezetting leven, in Gaza en op de Westoever, maar dat de Palestijnen ‘die zijn gebleven’ toen de meesten van hen in 1948 op de vlucht zijn gejaagd en niet meer terug mochten komen een iegen geschiedenis hebben die de meeste mensen niet kennen. Een miljoen Palestijnen met Israëlisch staatsburgerschap. Hieronder het verhaal van Trees over Sakhnin. Het is overgenomen van de website van (Uitpers, nr. 57, 6de jg., oktober 2004)

Palestijnen binnen Israel. De geschiedenis van Sakhnin
door Trees Kosterman

Sinds 1992 woon ik, een Nederlandse vrouw, in het stadje Sakhnin, en ik ben er langzamerhand verliefd op geworden. Sakhnin is een klein Palestijns Arabisch stadje in het Noorden van Israël, in Galilea. Het heeft ongeveer 25 000 inwoners , die allen Israëlisch staatsburger zijn.
Lees verder