Ik geef het meteen toe, ik zou dit stukje vast niet hebben geplaatst als het niet onze eigen Emile Roemer was die zo goed uit de bus kwam. Oké, oké, dit is borstklopperij, en ook nog gratis want het is Emile die het doet, en niet ik. Maar toch, ik heb daar natuurlijk wel plezier in want ik weet hoe hard mijn partijgenoten werken.
Lees verder
Te gast: Emile Roemer
Ik doe het niet vaak, mijn weblog inzetten om nog eens te verkondigen ‘wat de SP ervan vindt’. Meestal vind je de commentaren al in de kranten, de SP heeft een officiële website waar de standpunten te vinden zijn, en ik ben meer dan een spreekbuis van de partij. Ook vind ik het nou juist leuk om verwante zielen van andere partijen hier eens aan het woord te laten. Maar af en toe, gewoon uit persoonlijke behoefte, treedt er hier een SP’er op als gastspreker. Zoals vandaag Emile Roemer, die kort en helder neerzet wat vanuit links de bezwaren zijn tegen de regeringsverklaring van Rutte.
Lees verder
(Hannie van Leeuwen in de salon van de Eerste Kamer. Met het karakteristieke borreltje dat ze zichzelf na de zitting gunde.)
Ik had het er al eerder over op dit weblog. In de vorige termijn zaten wij nog samen in de Eerste Kamer, zij voor het CDA, ik voor de SP. We waren het in feite vaak met elkaar eens als het ging over de groepen in de samenleving waar ook Hannie van Leeuwen een groot sociaal hart voor had: voor alleenstaande moeders, bijvoorbeeld, voor ouderen, voor mensen met een handicap. Keer op keer moest ik meemaken dat ze vocht als een leeuwin voor haar doelen, maar toch bakzeil moest halen omdat haar partij anders besliste.
Lees verder
(Platvoet, Kox en Duivesteijn in 2005)
Een paar jaar terug kwamen we regelmatig bij elkaar, onder de titel ‘Een Ander Nederland’, vertegenwoordigers van de drie linkse partijen, om eens te kijken hoe ver we met elkaar konden komen, en waar er nog echte verschillen lagen. (Zie hier) Het waren inspirerende avonden, en drie mensen waren er vaak bij: Leo Platvoet, in de vorige periode senator voor Groen Links, Adri Duivesteijn van de PvdA, en Tiny Kox, nog steeds mijn fractievoorzitter, en altijd al een warm voorstander van meer samenwerking op links. Ze hebben de draad weer opgepakt: dit is de tijd dat links moet beseffen wat we drie en een half miljoen kiezers vertegenwoordigen. En die willen nu wel eens wat zien aan samenwerking op links, dachten de mannen. Ben ik het zeer mee eens.
Lees verder
Er is veel protest binnen de CDA, over de mogelijke samenwerking met de PVV. Ik haal er hier met genoegen een aan, van Rob van de Beeten, collega in de Eerste Kamer. Ik ken Van de Beeten ook als een integere man die bij de behandeling van de nieuwe asielprocedure werkelijk bereid was om te luisteren naar de ervaringen van asielzoekers, vrouwen, met zware geweldervaringen, en mee wil denken wat er voor hen gedaan kan worden. Hier is zijn brief.
Lees verder
Kom je terug uit Gaza, weekje weggeweest, zijn ze in je eigen land bezig met een akelige coalitie van CDA en VVD, met gedoogsteun van de PVV. Hoe ze het verzinnen. Zo kan Wilders wel druk uitoefenen op de regering, en tegelijk de vrijheid hebben om te blijven roeptoeteren waar hij zin in heeft. Wel invloed, geen verantwoordelijkheid. Zodat, als het doorgaat, hij zijn woelige achterban nog altijd wijs kan maken dat het zijn schuld niet is als hij geen van zijn verkiezingsbeloftes waar gaat maken. Leg dat maar eens uit aan je buitenlandse vrienden en vertaal: gedoogsteun. No. He’s not part of the government, he only gives eh….well he sort of supports, but only if he feels like it…
Lees verder
Harry van Bommel
Inleiding Harry van Bommel bij boekpresentie ‘Oorlog als er Vrede dreigt’ van Anja Meulenbelt. Perdu, Amsterdam, 20 juni 2010
Anja heeft me gevraagd een antwoord te geven op de vraag wat we vanuit Nederland kunnen doen om de vrede tussen Israël en de Palestijnen te bevorderen. We moeten daarbij bescheiden zijn. Weliswaar doet de Nederlandse regering alsof we een belangrijke rol spelen op het wereldtoneel maar in feite is die rol zeer beperkt. Het zijn in hoge mate de Verenigde Staten en de Europese Unie die een rol van belang spelen. Als lid van de EU kan Nederland wel wát doen, maar Nederland is daarin bepaald geen voortrekker. Het is dus aan u en mij, aan activisten en politici, om de regering aan te sporen dat te doen wat er wel gedaan kan worden. Ik heb vier zaken op mijn lijstje staan.
Lees verder
Ben ik de enige die het gevoel heeft de marathon te hebben gelopen, en nu met blaren op de voeten vooral op de bank wil zitten?
Hebben we de verkiezing gehad, de opluchting (SP weer uit de dip) en de verontwaardiging (anderhalf miljoen mensen die achter die charlatan aanlopen) hebben om voorrang gestreden, en ik verlang vooral naar iemand die tegen me zegt wat kijk je lief, en mij voorlopig ontslaat van de plicht om mijn blonde hoofdje (nou ja, zeg maar wit) te laten kraken over hoe het in godsnaam verder moet. Nu we toch niets anders meer kunnen doen dan speculeren, omdat de race is gelopen en we nou de brokken bij elkaar moeten vegen en zien of daar nog wat van te bouwen is. Waar het niet echt naar uitziet.
Lees verder
Bij de ingang vroeg iemand met een camera hoeveel zetels ik dacht: vijftien, zei ik. Ik had een weddenschap af moeten sluiten.
Lees verder
Als het ophoudt met regenen ga ik mijn burgerplicht doen en stemmen.
Als het niet ophoudt met regenen ook hoor, maar dan moet ik de plu zoeken die ik altijd kwijt ben.
Ik stem, o verrassing, op de SP.
Lees verder