Alsof die cartoonist mijn Josephientje kent.
Gejat van Hannie Groenie.
Hier.
Wake up call
5
De andere kant opkijken
(De muur om Gaza, Israelische troepen trekken zich terug na een inval)
In de categorie ‘nu horen jullie het ook eens van een ander’: een opinieartikel van vandaag in Trouw. Want zo werkt het: zogauw iemand, voormalig minister Van Agt, bijvoorbeeld, of ik, of historicus Pappé of journalist HaCohen bekend staan als voorstander voor de rechten van de Palestijnen en als critici van Israël, worden we weggezet als zijnde fanatiek, eenzijdig, antisemiet, in ieder geval, niet ‘objectief’. Al kun je alles wat je zegt met vele feiten staven. Dus is het belangrijk als iemand die nog niet ‘besmet’ en weggezet is zijn mond open doet. Al kan die niets anders doen dan nog eens, in iets andere bewoordingen, zeggen wat al zo vaak gezegd is en bekend zou mogen zijn. Dus hulde voor Maarten Barends, jurist voor de Verenigde Naties, die zijn nek uitsteekt.
Lees verder
Palestina en Afghanistan
Ik wist even niet of ik het goed las: deze kop in het NRC: “waarom hulp aan de Palestijnen nu zinloos is.” Door Tineke Bennema, die ik ken als voorvechtster van de Palestijnse zaak. Ik wreef mijn ogen uit.
Ik weet hoe hoog de nood is in Gaza, hoger dan ooit. Is dit een pleidooi om anderhalf miljoen mensen maar langzaam te laten verhongeren?
Lees verder
Dader en slachtoffer (3)
Zoals geheel te voorspellen is, stuit een analyse van wat er aan de hand is met migratie en migranten, waarin we oog hebben voor wat afwijzing met mensen doet, op weerstanden bij dat deel van de bevolking dat op de hand is van ‘de harde aanpak’. Mensen die nog steeds verontwaardigd vinden dat elke poging om te onderkennen dat mensen ziek kunnen worden van achterstelling en uitsluiting gelijk staat aan het ‘pamperen’ van migranten en multikul.
Lees verder
Dader en slachtoffer (2)
Hoe komt het dat sommige categorieën mensen meer risico lopen op schizofrenie? En waar hebben we het over?
Lees verder
Dader en slachtoffer (1)
Bilal B. was een gestoorde schoft. Voordat hij de vorige week een politiebureau binnenstormde, twee agenten had neergestoken en werd doodgeschoten, had hij al een waslijst aan misdaden begaan. Op zijn 12de heeft hij iemand met een schroevendraaier toegetakeld. Hij is verschillende keren gepakt voor diefstal en een keer veroordeeld tot vijftien maanden cel. Bilal was een gevaar voor zijn omgeving. Maar Bilal was ook gestoord. Hij hoorde stemmen in zijn hoofd en werd voor behandeling opgenomen in de Valeriuskliniek. Hij was dader en slachtoffer.
Kwijtgeraakt, weggegrist, zoek
In augustus 2006 raadde ik het iedereen aan, om eens naar het Armandomuseum te gaan. Hier. Voor wie het niet gedaan heeft: te laat. Het is afgebrand. Met veel van het werk van Armando, en ander werk, er in.
Lees verder
Opgeruimd
Ik heb met beeldende kunstenaars in mijn omgeving wel vaker een gesprek gehad, ik vroeg: vind je het niet erg om afstand te doen van de dingen die je hebt gemaakt? Ze worden verkocht, ze worden het eigendom van een ander, als je mazzel hebt kun je nog eens gaan kijken, maar als je pech hebt verdwijnt iets waar je intens mee geleefd hebt, een deel van jezelf, uit je zicht, en moet je het zelf doen met de foto die je er van gemaakt hebt.
Lees verder
Dagboek 22 oktober 2007
Weekeinde vol goede mensen. Gisteren met Jan gewerkt met een groep jonge mensen uit de asielzoekerscentra, die meedoen aan een project: Meeting Point, en die mee gaan werken aan de avond in november, De noodzaak van vrede. Ze kwamen uit Middelburg, Wageningen, Den Helder. Rauf, Hasmik, Rena, Anar, Abdi, Reza, Nur.
Lees verder
Brief van Fatma uit Gaza
Lieve Anja,
Je vroeg hoe het met ons gaat.
Het eerste wat ik wil vertellen is dat alles erg veel duurder is geworden, ook de gewone dingen als meel, brood en suiker. Sigaretten waren nog nooit zo duur, nergens ter wereld zijn ze zo duur, ze kosten nu meer dan vlees.
Lees verder