Fatma wil de foto’s zien van de Roots Club gisteren. Ze is er nog nooit geweest. Ze heeft vijf dochters en een zoon die er allemaal wel heen willen. Spijtig zegt ze: dat is te duur voor ons. Behalve al haar kinderen die eten moeten en naar school, de modebewuste meiden zien er altijd uit als door een ringetje te halen, heeft ze twee bejaarde ouders waarvan de vader invalide is, een man zonder werk en nog een hele sleep broers, schoonzussen en neefjes en nichtjes die weinig of niets verdienen. Net wil ik voorstellen om haar meiden een keer te tracteren op de Roots Club als ze zegt dat het ook maar beter is, want als ze een keer zijn geweest willen ze natuurlijk steeds weer, en dan is het maar beter als ze helemaal niet gaan. Ik begrijp dat ik ze er geen plezier mee doe om een keer aan iets te ruiken wat verder onbereikbaar voor ze is.
