Kamerdag. ’s Ochtends thuis blijven werken want we hebben weer een rampje. We zijn al twee maanden bezig om de oprichter van het gehandicaptenwerk in Gaza hierheen te krijgen om te vergaderen met de donororganisaties. Het leek al bijna rond. Visum via Duitsland, waar hij familie heeft, en waarvoor hij al enige keren eerder een Schengen visum heeft gekregen. Vlak voor hij op reis zou gaan, de vergaderingen waren al gepland, vliegtuig geboekt, mededeling dat zijn visum zonder opgaaf van reden was geweigerd. Dan weet je het dus: zogenaamde veiligheid. Zonder opgaaf van reden kan je dus ook niet in beroep. Het lijkt wel of Israël verhuisd is naar Europa, want zo gaat het daar voortdurend. Dit zijn dus de nieuwe veiligheidsmaatregelen in het kader van de “oorlog tegen het terrorisme” van Bush. Je hoeft maar een klein beetje fantasie te hebben om te weten wat het voor uitwerking gaat hebben wanneer de laatste Palestijnen die de Gazastrook nog uit mochten om hun werk te doen ook worden tegen gehouden, en de Europeanen er niet meer in mogen – Israëli’s mogen nu ook al niet meer. Wat gaan mensen doen die steeds verder worden geïsoleerd, steeds minder mogelijkheden hebben om nog een beetje zelfstandigheid te houden, zich zelf in leven te houden?
Lees verder
Dinsdag
2
