Moslimjongeren in Frankrijk

Geplaatst op door
2

Moslimjongeren in de voorsteden van Frankrijk waren helemaal niet zo bezig met hun religie, zegt Dounia Bouzar, onderzoekster en lid van de Franse moslimraad. Ze was jarenlang lerares in de ‘achterstandswijken’. Het probleem is ook helemaal niet dat die jongeren de westerse waarden niet zouden accepteren. In tegendeel. Ze hebben zich eigen gemaakt dat het in Frankrijk gaat om vrijheid, gelijkheid en broederschap. Vervolgens eisen zij dat ook voor zichzelf op. Maar dan komt het probleem van de discriminatie. Van gelijkheid komt in de praktijk niet veel.
Lees verder →

Eerwraakmoord

Geplaatst op door
18

Een paar jaar geleden was ik dagvoorzitter voor een grote conferentie voor de politie over geweld tegen vrouwen. Toen kon ik al die politiefunctionarissen een verhaaltje vertellen over hoe het was, meer dan vijf en dertig jaar geleden. Ik was weggevlucht bij mijn man en verschanste me met mijn zoontje in het huis van mijn ouders. Die man had al eens geprobeerd het huis in te klimmen en stond nu buiten op me te wachten met een pistool op zak. Dus dacht ik, als burger, ik word bedreigd dus ik bel de politie. Dat was een heel kort gesprek en dat ging zo:
Mevrouw, heeft hij al geschoten?
Nee, want als hij al had geschoten dan belde ik u waarschijnlijk niet.
Mevrouw, als hij niet geschoten heeft dan kunnen we u niet helpen.
Lees verder →

Gevaarlijke utopie

Geplaatst op door
12

In tijden van angst en terreur grijpt de mens terug op simpele schema’s, zegt John Gray, de filosoof die ik al eerder noemde, en waarvan ik het boek Provocaties aan het lezen ben. Gisteren een interview met hem in de Volkskrant dat ik erg lezenswaardig vind.

In dat simpele schema (dat overeenstemming vertoont met mijn anti-islamparadigma) zien mensen aan de ene kant de superieure westerse cultuur, genaamd Verlichting, en aan de andere kant de islam die niet verlicht zou zijn maar in de Middeleeuwen zou zijn blijven steken. Het conflict is dus helder: de Verlichte mens moet dus met alle middelen strijden tegen de barbarij van de islam.
Lees verder →

Moslimvrouwen en geweld

Geplaatst op door
5

Is het waar dat moslimvrouwen worden mishandeld in naam van het geloof, vroeg Alie Dekker. Ik vond het antwoord van Ceylan Pektas-Weber belangrijk genoeg om het hier naar voren te halen – er zijn veel misverstanden over. Hier een nieuwe brief van Ceylan:

Beste Alie,
Zoals Anja al schreef, zijn er vaak verschillende oorzaken van huiselijk geweld. Voor moslims, die bijna allemaal migrantenfamilies zijn, is de migratie een belangrijke verzwarende factor. Misschien denk je dat zij hiermee nu wel klaar zouden moeten zijn. Maar veel migrantenfamilies worstelen nog dagelijks om een goede (veilige) plaats in onze samenleving te verwerven. Sociaal-economische problemen vormen een belangrijke verzwarende factor bij huiselijk geweld.
Lees verder →

Ethisch leger

Geplaatst op door
12

Sharon blijft het maar volhouden: het Israëlische leger is het meest ethische leger ter wereld. Maar ook die mythe wordt nu van binnenuit aangetast. Vijf pas afgezwaaide militairen hebben honderden verklaringen verzameld van oud-collega’s over routinematige misdragingen van het leger in de Palestijnse bezette gebieden en op het website gezet onder de titel “wij verbreken de stilte”.
Lees verder →

Waterland

Geplaatst op door
7

Bij alle nieuwe initiatieven die zijn ontsproten aan de crisis van 2 november is er nu ook een nieuwe ‘denktank’, genaamd Waterland. Daarin willen een aantal mensen een nieuw alternatief verzinnen want ‘links moet zichzelf heruitvinden’. Hun alternatief bestaat uit een soort samengaan van het beste van liberalisme – individuele vrijheid en van socialisme – gemeenschapszin en solidariteit. Dat klinkt natuurlijk mooi maar voor mij nog tamelijk abstract en inderdaad, het is ook een denktank, bedacht. Maar in het stukje over de multiculturele samenleving kan ik me grotendeels wel vinden. Dat staat hieronder. Het manifest stond vandaag in de Volkskrant en is ook te vinden op de vandaag gelanceerde website Waterland
Lees verder →

Hoofddoek

Geplaatst op door
17

De hoofddoeken, het is inmiddels een thema waar al hel veel over gezegd is. Toch nog een stukje, van Behnam Taebi. Ik neem het op omdat ik het interessant vind wat een Nederlander met een Iraanse achtergrond, een man die zelf niet gelovig is, daar van vindt. De column werd oorspronkelijk geschreven voor een studentenblad.
Te gast: Behnam Taebi
Lees verder →

Iets doen voor Gaza (2)

Geplaatst op door
4

Een van de belangrijke dingen die Joes de teams van het NCCR daar leert (Joes Meens is verpleeghuisarts) is om een onderscheid te maken tussen de diagnose en het probleem. We komen bij een jongen met een dwarslaesie. Joes vraagt aan het team om te zeggen wat het probleem is. Dat die jongen niet kan lopen, zegt de Palestijnse arts. Nee, zegt Joes, dat is het gegeven. Daar kun je niets meer aan veranderen. Wat is het probleem?
Lees verder →

Iets doen voor Gaza

Geplaatst op door
1

Afgelopen maand konden wij niet naar Gaza. En afgelopen week kon onze partner uit Gaza niet naar Nederland komen deze keer omdat hij niet door de Egyptische autoriteiten werd doorgelaten. Dit is de vierde keer dat het niet gelukt is om collega’s uit de Gazastrook naar Nederland te krijgen. Het is niet makkelijk om samen te werken. Maar dat betekent niet dat we niets kunnen doen. December is de maand om fondsen te werven onder de Nederlanders die wel wat bij willen dragen. En ik ga de mensen die dit lezen ook vragen te overwegen om een gift te doen, groot of klein.

Joes met Sana Lees verder →

Niet meer wachten

Geplaatst op door
6

Eindelijk bericht van Khaled. Zijn naam is gezuiverd. Het is duidelijk dat hij niet de Khaled is die ze zochten. Maar inmiddels zijn zijn papieren niet meer geldig. Het zou minstens een week duren voordat hij nieuwe heeft. Dan zou hij in Cairo moeten wachten en dan loopt het tegen Kerst als hij hier is en gaat het ook niet meer lukken om onze donororganisaties bij elkaar te krijgen. Dus hij neemt de bus weer terug naar huis. En dan maar hopen dat hij geen dagenlang bij de grens van Rafah moet wachten tot hij er weer in mag. Over een maand probeert hij het nog eens, na de Kerst. En na de presidentsverkiezing proberen wij weer naar Gaza te gaan.
What can we do, zegt Fatma. This is our life.

Ik vroeg eens aan ze of ze niet af en toe in wanhoop zijn. Dit was het antwoord: wanhoop is een luxe die we ons niet kunnen permitteren.

Morgen zal ik een stukje op het weblog zetten over ons werk daar dat we koppig vol blijven houden, net zo koppig als zij. Zodat wie wil een beetje kan steunen. Doen we toch wat.