Of ik op een grote conferentie van Afrikaanse vrouwen in de diaspora over Female Genital Mutilation, vertaal: vrouwenbesnijdenis, even ceremonieel een Trefpunt wilde komen openen, en de aanbevelingen in ontvangst wilde nemen. Want minister Van Ardenne kon niet komen. Ik wilde graag. Niet omdat ik als senator af en toe zulke klusjes moet doen, maar omdat ik ook echt wil weten hoe het staat met de bestrijding van vrouwenbesnijdenis. Ik wilde de vrouwen zelf horen.
Lees verder
Zo hebben we de buitenlandse media nog gehaald. Hieronder een artikel dat verscheen in Al Ahram, een progressief Egyptisch weekblad dat ook in het Engels verschijnt.
Dutch society is outraged by the murder of film-maker Theo van Gogh at the hands of a Moroccan immigrant, writes Gamal Nkrumah from The Hague
Lees verder
Hassan, die een werkstuk moet schrijven, vroeg naar mijn mening over wat we moeten doen tegen fundamentalisme – en tegen extremisme voeg ik er bij. Hadden we maar één simpel antwoord. Een simpele slogan waar populistisch rechts tegenwoordig zo goed in is: ze passen zich maar aan en anders rotten ze maar op, dat werk.
Wie vaker op dit weblog langskomt weet ondertussen wel ongeveer wat ik denk dat er moet gebeuren, maar het is een goede oefening om dat nog eens samen te vatten. Met dank aan Hassan.
Een opmerking vooraf. Ik merk dat er vaak sprake is van of-of denken, in de trant van we moeten nu hard ingrijpen en niet meer zo soft zijn. Of: we moeten extremisme bestrijden, aan dialoog heb je niks. De keuze tussen knuffelen of knuppelen. Ik denk dat je niet kunt kiezen voor maar één strategie omdat het niet gaat om maar één probleem, en omdat het gaat om veel verschillende bevolkingsgroepen die verschillend in de situatie staan. Met alleen ‘hard aanpakken’ verhard zich ook het klimaat dat vervolgens weer meer extremisme kweekt. Met alleen dialoog laat je de harde kernen van het extremisme ongemoeid. Ik pleit dus voor een en-en benadering.
Lees verder
Ik ken het van Rafah. Dat is een dorp dat door de Israëlische grens tussen Gaza en Egypte in tweeën is gesneden. Toen ik er tien jaar geleden kwam bestond de grens uit een stuk niemandsland met aan beide zijden een hek met veel prikkeldraad. Aan alletwee de kanten stonden mensen op stenen en kistjes om hun familie aan de andere kant te zien. Dan werden er berichten door geschreeuwd, kleine kinderen en babies werden omhoog getild zodat oma en opa aan de andere kant hun kleinkinderen konden zien. Dat kan nu niet meer, het hek is vervangen door hoge betonnen muren, tanks rijden door het niemandsland, en wie zou proberen daar zijn hoofd overheen te steken wordt genadeloos neergeschoten.
Een hek elders in de Palestijnse gebieden was de inspiratie voor een muziekevenement, de shouting fence. Van harte aanbevolen. Wees erbij.
Lees verder
En tussendoor in al het gewoel een klein troostrijk gedicht van Vasalis
De zomerwei, des ochtends vroeg.
En op een zuchtje dat hem droeg
vliegt een geel vlindertje voorbij.
Heer, had het hierbij maar gelaten.
De islam is niet de vijand, haat is niet de oplossing!
Campagne Stop de Hetze! roept
op tot demonstratie tegen racisme
‘Samen voor een kleurrijk Nederland!’
zondag 28 november 14.00 uur
vanaf het Beursplein in Amsterdam
Lees verder
Nederlandse moslims zitten klem tussen het radicale fundamentalisme en de autochtone kritiek, zei Radi Suudi. Hebben moslims een speciale verantwoordelijkheid? Suudi las een stuk voor uit de brief van de moordenaar van Theo van Gogh, waarin de umma, de moslimgemeenschap volgens Mohammed B de strijd tegen het kwaad heeft laten liggen, en heeft liggen slapen. Hoe moeten Nederlandse moslims hier op reageren, is dit geen aanval van een radicale fundamentalist op zijn eigen gemeenschap?
Lees verder
Ondanks het natte koude weer kwamen zo’n veertig moslimvrouwen een vredestocht houden, jonge en oudere vrouwen, met spandoeken waar vrede op stond en bordjes met dadels om uit te delen. Er waren veel solidaire niet-moslimvrouwen en mannen en erg veel pers.
Lees verder
Zo was het niet helemaal bedoeld. Kom ik thuis. Reuze uitgerust maar met hoofd vol van wat ik ga doen. Poezen een blikje. Naar boven. Alle laatjes en dozen omgekeerd op mijn bed. Wat nou. Welke gek. Doe mijn mobieltje aan dat ik was vergeten. Bovenbuuf en politie. Inbraak. Denk meteen, toch niet vanwege De Toestand. Bovenbuuf en politie zeggen dat twee jeugdige daders in mijn huis op heterdaad zijn betrapt, omdat de buren de politie hebben gebeld. Loop door mijn huis. Beneden een tas met papieren omgekeerd, alle kasten open, lades er uit getrokken, dingen die op de vensterbank stonden stuk op de grond. Tel de katten. Zijn er gelukkig nog steeds twee. Naar politiebureau. Zeggen ze dat ze de twee daders, jonge jongens, hebben ingerekend. Hebben die gozertjes, een van 17 een van 18 een nageletuitje meegenomen dat je gratis krijgt bij aankoop van het een en ander, plus een héél erg antiek doosje met iets wat lijkt op weed van héél erg vroeger en dat was het dan – toen was de politie ter plekke en was het afgelopen. Niet slim hoor. Peperdure laptop stond boven. Moet je nou met een nageletuitje. Politie tevreden. Een heterdaadje.
Lees verder
Stuk van J.A.A. van Doorn in Trouw vanochtend.
Erg mee eens.
Ter overdenking:
Met de rug naar de realiteit
Trouw, 20 november 04
Voor de meeste moslims is het ook vandaag de dag in Nederland best uit te houden. Ze wonen bij elkaar in semi-getto’s, ze kennen de landstaal onvoldoende om de debatten te volgen en ze nemen dan ook nauwelijks kennis van de opwinding die zich van het bekende Gidsland aan de Noordzee heeft meester gemaakt.
Lees verder