Anti-allochtoon (2)

Ik ben het erg eens met Behnam Taebi, en degenen die op hem reageerden dat ‘allochtoon’ een stigmatiserend rotwoord is dat een hele groep mensen aan de andere kant van de lijn zet, als toch een beetje minder Nederlands dan de Nederlanders. Ik hoor ook de verhalen van kinderen die thuis komen met de vraag: ben ik een allochtoon, wat is dat? Wat moet je dan zeggen?

Maar. Nu heb ik een probleem dat ik wel wil voorleggen. Want ook ik heb af en toe woorden nodig om iets duidelijk te maken over de scheidslijnen die in deze samenleving worden getrokken, juist omdat ik er tegen ben. Om verschillen op te heffen moet je ze wel eerst kunnen benoemen. Het is wel waar dat woorden een realiteit kunnen scheppen (‘wij’ versus ‘zij’) maar het is omgekeerd niet altijd zo dat die realiteit vanzelf verdwijnt als je de woorden maar laat verdwijnen.
Lees verder

Modderfiguur

Zo tegen het reces maken we in de Eerste Kamer overuren. Zittingen van tien uur tot tien uur. En het gaat nog erger worden op het eind, als we twee dagen na elkaar tot na middernacht door moeten werken om alle wetten voor 1 januari af te handelen die op de ‘lijst van Balkenende’ staan.

Voor Tineke was het het tweede termijn van het debat over de veranderingen in de zorg, over de ziekenfondswet, de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten en nog een paar zaken. Een levendig debat, waarin alle partijen meededen, en ook minister van Hoogevorst serieus in gesprek ging. Het is voor ons als SP erg prettig dat we Tineke hebben die als huisarts heel goed weet waar ze het over heeft.
Lees verder

Anti-allochtoon

Behnem in de discussie

Te gast: Behnam Taebi, Nederlander afkomstig uit Iran, gemeenteraadslid en fractievoorzitter voor de SP in Delft, studeert materiaalkunde aan de TU Delft en ontving onlangs de kleine Rooie Reus. We gaan met hem in discussie over het gebruik van woorden. Wat moeten we met dat rotwoord allochtoon? Hoe lang ben je nog een allochtoon ook als je in Nederland bent geboren en een Nederlands paspoort hebt, bijvoorbeeld?
Lees verder

Dit is het begin

Gisteren een emotionerende bijeenkomst in het Nederlands Sociaal Forum, georganiseerd door Stop de hetze. Vier vrouwen in het panel, waarvan ik er een was. Fenna Ulichki, van de Marokkaanse Vrouwen Vereniging, Famile Arslan, advocate, en Miriyam Aouragh van de Internationale Socialisten. In de propvolle zaal ook Karima Belhaj en Ceylan Pektas-Weber. Hier zaten de vrouwen bij elkaar die al vele jaren opkomen voor de rechten van vrouwen en migranten, die de golf islamofobie aan hebben zien komen en aan den lijve hebben ervaren.


Lees verder

Shout

Kippevel, brok in keel, tranen in ogen. Om me heen mensen die ook aangedaan zijn. Duizend mensen in de Westergasfabriek. De laatste voorstelling van de Shouting Fence, een muziekstuk geïnspireerd door het hek in Majdal Shams waar de dorpelingen aan beide kanten alleen kunnen communiceren met vrienden en familie door naar elkaar te schreeuwen.

Shout 02
Lees verder

De echte wereld en de virtuele

Te gast: Claar. Een nieuwe brief.

Bijeenkomsten, Dialoog, “Wij-Zij”, Debat, Discussie, Ontmoetingen, Integratie, Vrije Mening, Oranje Polsbandjes, Rode Polsbandjes, Zo Gaan We In Dit Land Niet Met Elkaar Om, Gemeenschapszin, Wetswijzigingen, enzovoorts. De woorden betekenen steeds minder, er zijn steeds heviger beelden nodig om ze nog van betekenis te voorzien.

Ik weet niet hoe het met jou is, Anja, maar ik leef vandaag in twee werelden. In de ene wereld reis ik met de overvolle trein, de stampvolle bus, loop door eivolle winkelstraten in Utrecht, in Brabant, ga naar mijn werk, geef les, heb vergaderingen, spreek vrienden en voel om me heen dat de mensen net als ik rustig zijn – een beetje moe misschien van alles, maar toch gewoon rustig. Ik merk om me heen, dat wildvreemde mensen gewoon beleefd doen tegen elkaar, misschien zelfs wel een beetje vriendelijker en geduldiger zijn dan anders. Voorzichtig met elkaar, tolerant, en niet uit op moeilijkheden. De buschauffeur, die ik vroeg of hij veranderingen merkt, bevestigt wat ik zie. De treinconducteur die ik vroeg of hij veranderingen merkt, bevestigt wat ik zie. De mensen zijn moe, rustig en iets fatsoenlijker dan normaal.
Lees verder