Kigali

Foto op de voorpagina van de Volkskrant: een overlevende van de massamoord in Ruanda.

Kigali

Er is een prachtige roman over geschreven: Een zondag aan het zwembad van Kigali. Een hard boek, cynisch soms. In het begin dacht ik: dit wil ik helemaal niet lezen. Hoe kun je nu een roman maken over een massamoord? En toch legde ik het niet weg. Het heeft een hartverscheurend einde dat ik niet zal verklappen. Ik zat echt met tranen in mijn ogen.
Dat is knap, om van iets dat eigenlijk niet te beschrijven valt, en dat te groot en te erg is om er nog wat bij te kunnen voelen een boek te maken dat toch bij je binnen komt.
Aanbevolen dus:
Gil Courtemanche, Een zondag aan het zwembad van Kigali.

De nacht van Slagter ging niet door

Met de nieuwe wet op de jeugdzorg, die gisteren werd behandeld in de Eerste Kamer, krijgen de jongeren recht op jeugdzorg. Maar het was een echt debat dat daaraan vooraf ging, want zoals Hanny van Leeuwen van het CDA zei: deze wet is niet moeders mooiste. Er is zelfs nog even sprake van geweest om hem maar helemaal terug te sturen, we maakten al grappen: de nacht van Slagter.

tineke maidenspeech

Lees verder

Maidenspeech van Tineke Slagter

Tineke heeft gisteravond haar maidenspeech gegeven, over de jeugdzorg. Ze deed het fantastisch. Het is heel prettig om iemand uit de praktijk in de fractie te hebben, ze is huisarts, die zo vanuit eigen ervaring kan praten.
Vanmiddag de tweede termijn van het debat, en vanavond de afsluiting. Morgen zal ik wat meer over de inhoud vertellen.

Vanunu vrij, min of meer

Op 21 april komt Mordechai Vanunu vrij, na achttien jaar gevangenis.
In september 1986 verscheen er in de Sunday Times een bericht over de kernwapens die Israël produceert in Dimona, in de jaren dat Israël nog bij hoog en laag beweerde geen kernwapens te hebben. Het spoor leidde naar Vanunu, die in Dimona werkzaam was. Geen beroepsspion, maar een man die pacifist was geworden en bij wie het geweten begon te knagen.

Lees verder

Meer ondervoeding in Gaza

In Gaza gaat het niet goed, of liever gezegd: nog slechter. Driekwart van de mensen daar is vluchteling en een groot deel van hen is afhankelijk van de voedselhulp. Die is al minimaal. Een tijd geleden kregen families die onder de armoedegrens van 2 euro per dag leven elke maand van de UNRWA (de vluchtelingenhulp van de VN) een sober voedselpakket, meel om brood te bakken, olie, suiker, wat linzen. Sinds de Europese landen minder geld sturen naar de UNRWA is dat al verminderd: nu krijgen mensen nog maar om de 45 dagen een voedselpakket. Dat komt mede doordat Nederland dit jaar niet bijdraagt aan de noodhulp.

voedselhulp

Lees verder

Heren, heren

Vandaag is de tienduizendste bezoeker van mijn weblog gepasseerd. Sinds februari is het dagelijks aantal bezoekers verdrievoudigd. Dat is leuk. Dan weet je ook een beetje waar je het voor doet.
Ik heb wel een verzoek. Het staat iedereen die dat wil vrij om commentaar te leveren op wat ik geschreven heb. Dat mag er best fel toegaan, al wordt het een beetje saai als het steeds maar dezelfde mensen zijn die op dezelfde manier laten weten dat ze het alweer niet met me eens zijn, maar vooruit, ook dat moet iedereen zelf maar weten. Maar er zijn ook heren bij die mijn weblog gebruiken om elkaar voor rotte vis uit te maken, en dat wordt echt vervelend. Je bent te gast, dus gedraag je. Leer wat van de moslimcultuur: daar maak je elkaar niet uit voor geitenneuker als je ergens op bezoek bent. En wees een echte man: ga even naar buiten en vecht het daar uit, als je echt de neiging niet kunt bedwingen om je tegenstander te gaan slaan. En hou je hier aan het onderwerp, aub. Argumenten overtuigen altijd meer dan gescheld.

Of herinner je even de mooie uitspraak van Jan Marijnissen z’n moeder: wie met modder gooit verliest grond.

Onfrisse alliantie

Eens was antisemitisme een van de duidelijkste kenmerken van ultrarechtse, ultranationalistische en neonazistische groeperingen. Maar daar is een merkwaardige kentering in te zien. Op de verkiezingslijst van Le Pen’s Nationale Front staat op de vierde plaats een joodse vrouw, Sonia Arrouas. Met Le Pen probeert ze een alliantie te sluiten tegen het oprukkende islamitische gevaar in Frankrijk, lezen we in Ha’aretz.

Lees verder

‘Mensen als ik kunnen niet bestaan’

In de Volkskrant Nebahat Albayrak, tweede kamer lid voor de PvdA over het integratiedebat. Albayrak werd 35 jaar geleden in Turkije geboren, en is nu Rotterdamse. Een gewone gelovige die niks radicaals heeft, maar na 11 september opeens afgeschilderd als iemand die in de westerse democratie nooit een plaats kan vinden. Ze zegt:
‘Het is gek opeens je hele werkelijkheid ontkend te zien worden. Niet alleen van mij, maar die van duizenden mensen’.

Lees verder