Brief 3: Over geweld en mannelijkheid

Rekto Verso, Belgie, 17 juli 2020

Elke vrijdag pent een van onze vijf vaste online correspondenten een brief. Deze week richt Anja Meulenbelt zich tot Mohammed Saiah, de D66-politicus die het beu is om de karikaturale man te zijn die de wereld ons voorschrijft. ‘Ik hoop dat er nog veel mannen doorkrijgen dat ze een veel leuker leven kunnen hebben als ze begrijpen dat “echte” mannelijkheid een mythe is.’

Lieve Mohammed Saiah

Je hebt een prachtig stuk geschreven op Joop. Daarin stel je dat geweld tegen vrouwen niet zomaar een uitwas is van ‘gewone’ mannelijkheid, maar voortkomt uit een meestal onbesproken cultuur die voorschrijft hoe mannen zich horen te gedragen. Een man is stoer en sterk, toont geen zwakte, is altijd in controle, is vast wel eens bang maar mag dat niet laten zien.
Lees verder

Brief 2: Wil je deel zijn van de oplossing of van het probleem?

Rekto Verso België, Brief nr 2. 12 juni 2020

Elke vrijdag pent een van onze vijf vaste online correspondenten een brief. Deze week richt Anja Meulenbelt zich tot Liesbeth*, een goedbedoelende witte vrouw uit haar online meditatieles die de Black Lives Matter-betogingen polariserend vindt. ‘Je moet beseffen dat we, om een deel uit te maken van de oplossing, ook moeten begrijpen dat we deel zijn van het probleem.’

Lieve Liesbeth*,

We zaten deze week in onze meditatieruimte, waar we les krijgen en ook samen mediteren. Dat wil zeggen: jij zat in de ruimte, op anderhalve meter afstand van de anderen en ik nam deel via Zoom. Onze les van deze week was: maak je hele leven tot oefening. Onze leermeester maakte ons er van bewust hoe vaak we bezig zijn om ergens wat van te vinden, en dan vervolgens weer iets te vinden van wat we vinden. Kunnen wij ons nog verplaatsen in de schoenen van een ander?
Lees verder

Brief 1: Wij hebben de kinderen van anderen nodig

Rekto Verso België, Brief 1, 8 mei 2020

Elke vrijdag pent een van onze vijf vaste online correspondenten een brief. In haar eerste brief richt Anja Meulenbelt zich tot K., die in een online discussie over alleenstaande moeders zei dat kinderloze mensen beloond moeten worden in plaats van alleenstaande ouders. ‘We hebben de kinderen van anderen nodig.’

Beste mevrouw K.

Ik noem uw naam niet voluit. We kennen elkaar niet. Ik kwam u tegen in de reacties in een discussie over alleenstaande moeders, een onderwerp waar ik me als voormalige alleenstaande moeder erg druk over maak. Het ligt me na aan het hart dat er na een halve eeuw emancipatie nog steeds zo weinig aandacht is voor een grote groep mensen die een hoog risico dragen om in de armoede terecht te komen. Omdat het, nog steeds, voor alleenstaande vrouwen moeilijk is om betaald werk en zorg voor de kinderen in balans te krijgen. Dat is als je met z’n tweeën bent al niet zo eenvoudig, tenzij je voldoende verdient om andere vrouwen in te huren om een flink deel van het huishouden over te nemen.
Lees verder

Educate yourself!

EDUCATE YOURSELF!

Leeslijst bij het webinar van Amsterdam BIJ1, Witte onschuld en verantwoordelijkheid, van 22 juli 2020

Er is inmiddels veel studiemateriaal te vinden voor witte mensen die een spoedcursus ‘wat is racisme en wat doen we er aan’ willen doen, zie vooral de uitgebreide website withuiswerk.nl
Het volgende is een beknopte en persoonlijk gekozen en toegelichte selectie door Anja Meulenbelt.
Lees verder

Seksbuddies voor singles

HET RIVM IS VOORSTANDER VAN SEKSBUDDIES VOOR SINGLES.

Eindelijk erkenning! Maanden bestookten wij single moms het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) met verontrustende berichten over alleenstaande moeders die de toegang geweigerd worden van supermarkten wanneer ze hun kinderen meenemen. Nog steeds kregen we geen antwoord hoe moeders van wie de kinderen te klein zijn om alleen thuis te laten dan wel hun boodschappen moeten doen. Maar wel ontvangen we nu de nieuwe richtlijnen voor ons seksleven.
Lees verder

Corona en alleenstaande moeders

Op een dag ging Carol naar de super met haar twee kinderen van vier en zes, en wat bleek: ze mocht er niet in. Dat wil zeggen: zij mocht er wel in, maar haar kinderen niet. Het nieuwe ‘deurbeleid’ in verband met de coronacrisis, mensen die boodschappen komen doen moeten alleen komen, en mogen hun gezin niet meenemen. Daar is in te komen, alleen, wat doe je als je een alleenstaande moeder bent? Veel moeders die het in hun eentje moeten doen hebben het al niet makkelijk, maar nu extra zwaar. De opvang is dicht, de school ook. Kinderen naar opa en oma brengen is ook al uitgesloten. Iemand vragen om even op te passen, nee die doen dat liever niet. Flink hamsteren is een oplossing, dan hoef je niet zo vaak. Maar daar moet je geld voor hebben, en dat heb je niet als je het wekelijks doen moet van 38 euro. Bestellen kun je ook niet overal, en bovendien kost dat geld waar je anders vier pakken spaghetti van kunt kopen. Kinderen in de auto laten kan niet als je geen auto hebt. Thuis laten kun je kleine kinderen niet, bovendien, het mag niet. Wat dan: je kinderen maar buiten aan de lantaarnpaal vastbinden?
Lees verder

Over de kwestie Palestina/Israël en antisemitisme

Over de kwestie Palestina/Israël en antisemitisme — van de fractie en het Amsterdamse bestuur
www.amsterdam.bij1.org 28 oktober 2019

BIJ1 gaat uit van twee grondwaarden: radicale gelijkwaardigheid en economische rechtvaardigheid. Vanuit deze grondwaarden spreekt het voor ons vanzelf dat we ons inzetten tegen antisemitisme en jodenhaat, zoals we dat ook doen tegen andere vormen van racisme, tegen stigmatisering en uitsluiting van moslims, migranten, mensen van kleur, vluchtelingen en andere groepen als lhbtq+ mensen en mensen met een beperking.

Tegelijk gelden voor ons deze grondwaarden ook als het gaat om de rechten van Palestijnen, en we vinden het horen tot onze taak om duidelijk stelling te nemen tegen de politiek van de staat Israël die deze rechten met voeten treedt.
Lees verder

Moeten moslima’s gered worden?

Nu er, met de invoering van het zogenaamde ‘boerkaverbod’ opnieuw veel te doen is over moslimvrouwen, en alle oordelen en vooroordelen over moslima’s weer langs komen, bied ik een hoofdstuk aan uit mijn boek Het verschil uit 2016, uitgegeven bij Spectrum. De vraag:

Moeten moslima’s gered worden?
Lees verder

BESTAAT ER EEN NIEUW ANTISEMITISME?

Op het omslag van De Groene (nr 24) staat het met grote stelligheid: jodenhaat is een probleem bij rechts en bij links. Margreet Fogteloo en Rosa van Gooi hebben een artikel geschreven over het ‘nieuwe antisemitisme’ en de bestrijding ervan. Wat is er nieuw aan het antisemitisme van nu? Dit is hun theorie: het nieuwe antisemitisme, onderscheidt zich van het oude doordat niet langer alle joden slecht zijn: elke kant, rechts en links, heeft zijn eigen favoriete joden. Voor links zijn alleen antizionistische joden goed, voor rechts juist de zionistische. Met deze conclusie belanden we midden in een discussie die niets oplost, maar juist opnieuw gaat zorgen voor verwarring. Het artikel is een rommeltje geworden van meningen en meninkjes, en bijzonder weinig feiten. Bijvoorbeeld al bij de bewering dat antisemitisme toeneemt. Dat hangt er onder andere van af wat je onder antisemitisme verstaat, en dat hangt weer af van welke belangen je als organisatie denkt te moeten vertegenwoordigen en welke definitie je daarbij hanteert.
Lees verder

Naar een één-staats oplossing voor Palestina/Israël

Ik volg Jeff Halper al jaren. Een kritische Israeli, de oprichter van ICAHD, Israeli Committee Against House Demolitions, houdt vol. Hij is samen met de Palestijnse Rania Madi van Badil, in Nederland, want, benadrukt hij nog een keer: het is niet aan ons om te beslissen wat goed is voor de Palestijnen, dat doen ze zelf. Maar als kritische Israeli ontwikkelt hij wel al jaren, samen met Palestijnen, een visie waar ook buitenlandse activisten die staan voor de Palestijnse zaak wat aan kunnen hebben. Dit is het punt waar het ons aan mankeert, zegt hij. We hebben geen idee van de ‘endgame’, waar willen we naar toe? Voor Israël, dat wil zeggen, voor de zionisten, is dat glashelder. Hun doel is ouder dan de staat Israël zelf: het koloniseren van zoveel mogelijk land om er een joodse staat op te vestigen. Ondanks opgetrokken rookgordijnen onder het mom van ‘vredesproces’ of zelfs de twee-staats oplossing, is er nooit een serieus plan geweest van de Israëlische kant om het land te delen of op te delen.
Lees verder